Eén jaar www.fraters.nu
'Een uithangbord van je leven'

Van onze verslaggever

'De vier' van www.fraters.nu zijn eigenlijk bovenal verbaasd dat hun site al een jaar bestaat. 'Kennelijk heeft het werken aan de site een heel vanzelfsprekende plaats in ons dagelijks leven gekregen. We ervaren het absoluut niet als een last', zegt frater Niek.
Vooraf waren ze daar wel bang voor.

De site is in 2004 op Roepingenzondag (2 mei) van start gegaan en die datum was niet voor niets gekozen: de fraters hoopten op die manier wellicht bij jonge mensen belangstelling te kunnen wekken voor het frater-zijn. 'Nee, er heeft zich niet één kandidaat gemeld en er heeft zelfs niemand om nadere informatie gevraagd. Maar eerlijk gezegd had ik dat ook niet verwacht, zeker niet binnen een jaar. Als iemand al op de gedachte komt, dan kan ik me goed voorstellen dat het lang kan duren voor je er over begint', vindt frater Niek.

Geen van vieren vindt dan ook dat hun initiatief mislukt is.
'Nee, het geeft een heel goed beeld hoe fraters nu in Nederland leven, wat ze doen en waar ze voor staan. En het laat ook heel mooi de verschillen zien tussen ons vieren; vier verschillende manieren van frater zijn,' vindt frater Paul.
Fr. Albert: 'Ik hoop dat we laten zien dat je én midden in het leven kunt staan én een geïnspireerd leven als frater kunt hebben. Of dat je, anders gezegd, met je keuze voor een leven als frater eigenlijk niks echt inlevert. Toen ik overwoog frater te worden, was ik daar zelf eerlijk gezegd nogal bang voor. Ten onrechte, weet ik nu.'

De vier gaan de site interactiever maken. Binnenkort starten ze een andere weblog, een dagboek waarop de lezer meteen zelf kan reageren. Albert: 'Dat doen we om nog beter ontmoetbaar te zijn. Als mensen direct kunnen reageren is er al meer contact. Maar we zullen ook bijeenkomsten gaan houden waar mensen die ons website volgen, als ze willen, ons kunnen ontmoeten. In dat verband verwacht ik veel van het plan om eind van dit jaar een internationaal project te starten. We willen dan jongeren, mannen en vrouwen, in de gelegenheid stellen in onze buitenlandse projecten mee te draaien. Ze zijn dan te gast in onze leefwereld en bouwen zelf ook mee aan barmhartigheid-over-de-grenzen.'

Fr. Frans van Pinxteren is provinciaal overste van de fraters van Tilburg ('CMM' moet je

tegenwoordig zeggen) en in die zin 'de baas' van de vier. Hij volgt de site heel intensief. Fr. Frans is niet teleurgesteld dat de site nog geen 'roepingen' heeft gebracht. 'Natuurlijk had ik liever gehad dat dat wél zo was, maar dat was niet het enige doel. We willen ook mensen aan het denken zetten. En uit de reacties hoor ik dat dat heel goed lukt. We krijgen vooral veel reacties op de webmeditaties. Daar kun je aan zien hoe groot de honger naar zingeving is.'

Overigens vraagt fr. Frans zich af of de fraters niet veel directer moeten worden in hun werving. 'Soms denk ik wel eens dat ik iemand heel direct moet uitnodigen frater te worden. Jezus zei toch ook tegen die vissers dat ze hun boot maar moesten laten liggen om Hem te volgen? Maar hoever mag je gaan om iemand persoonlijk te roepen? Misschien zijn we er te terughoudend in, maar ik ben ook bang dat je iemand overvalt en in verlegenheid brengt.'
Fr. Albert is vooral bang voor dat laatste. 'Je kunt er mensen behoorlijk mee onder druk zetten en dat moeten we dus niet doen. We moeten het toch vooral hebben van de kracht van ons verhaal. En dat moeten mensen wel horen, bijvoorbeeld via deze site.'

Frater Niek: 'Ik ben er blij mee dat we nu zo'n mooi en eigentijds middel hebben om te laten zien waar we voor staan. Als mensen me vragen wat fraters zoal doen en wat hen beweegt, kun je na je eigen verhaal ook nog zeggen dat ze maar eens op de site moeten snuffelen.'

Vóórdat de site begon, waren de fraters wel bang voor de gevolgen die het voor hun privacy zou kunnen hebben. Dat bleek reuze mee te vallen.
Frater Caspar: 'Als je schrijft ben je je natuurlijk wel bewust dat je het publiceert, maar bij het thema privacy denk ik nu eigenlijk nog alleen maar aan de bescherming van de privacy van de mensen die in m'n verhaal voorkomen.'

Fr. Paul vindt dat hij in zijn verhalen enigszins terughoudend moet zijn: 'Ik neem toch wel een zekere afstand. Ik vertel wat ik wil vertellen, ik hoef niet alles op te schrijven. En ik zorg dat de mensen over wie ik schrijf niet herkenbaar zijn. Eerst was ik bang dat die terughoudendheid saaie verhalen op zou leveren, maar dat is gelukkig niet zo.'

Fr. Caspar: 'Dat komt vooral doordat we niet oppervlakkig zijn, dat het inhoudelijk echt ergens over gaat. Ik hoor van anderen steeds dat dat de site aantrekkelijk maakt.'

Fr. Albert noemt de site 'een uithangbord van m'n leven'. 'Ik vind het heel bijzonder om te merken dat je heel wat kunt laten zien van wat je beweegt, zonder dat dat exhibitionistisch wordt. En voor mezelf is het ook gaan werken als een uitlaatklep, als een middel om m'n gedachten te ordenen.'

Er zijn ook onverwachte neveneffecten. Fr. Caspar: 'We hebben elkaar onderling veel beter leren kennen. Door het praten over de site zijn we meer met elkaar gaan delen.' Fr. Albert: 'We zijn gevieren weer een traditie aan het maken. Een traditie waarin we zowel gebonden zijn aan de verworvenheden van alle generaties vóór de onze, maar evenzeer aan de vitaliteit van deze tijd.'