Kennismaking
Frater Niek Hanckmann (Hoorn, 1972), werkzaam op een school verbonden aan een kliniek voor kinder- en jeugdpsychiatrie, groeide op in Noord-Limburg. Op zijn vijftiende nam hij een merkwaardige beslissing. Hij woonde een kerstviering bij en vond het maar niks. ‘Toen dacht ik: óf ik ga nooit meer naar de kerk, óf ik moet er werk van maken. Vanaf dat moment ging ik vrijwel elke zondag naar de kerk. Achteraf snap ik niet dat ik dat deed, want er was niks aan.'
Niek kon naar de universiteit, maar wilde liever praktisch werken. Hij volgde de lerarenopleiding wiskunde in Tilburg en werkte in een buurthuis als huiswerkbegeleider. Bij toeval vond hij een kamer in een studentenhuis in een pastorie in Goirle. ‘Daar ontdekte ik een ander soort kerk, heel levendig, met veel jonge mensen.'
Ook ging hij naar aanleiding van een foldertje naar een meditatiebijeenkomst van de fraters van Tilburg. ‘Ik schrok me rot van het halve uur stilte, maar het beviel me heel goed. Vooral de gastvrijheid van de fraters beviel me: de manier waarop ze na de meditatie met ons een kop thee dronken en echt aandacht hadden voor hun gasten.'
Niek kreeg belangstelling voor het leven als frater. Maar op aanraden van een van hen zocht hij na zijn afstuderen eerst een baan. Het zou nog een jaar of vijf duren voor hij in 2000 definitief voor de fraters van Tilburg koos. ‘Ik wilde van de vrijblijvendheid af', zegt hij daarover, ‘en dat is gelukt. Voorheen waren God en mijn geloof een van de plekken in mijn leven. Nu is Hij het centrum van mijn bestaan. Wat ik ook doe, het begint steeds in mijn relatie met God.'