Frater Niek zegt definitief ‘ja’ tegen het frater-zijn
‘Het heeft m’n leven rijker gemaakt’

Van onze verslaggever
Op zondag 10 september 2006 legde frater Niek Hanckmann (34) zijn ‘eeuwige geloften’ af en beloofde hij de rest van zijn leven frater te zijn. Voor frater Niek was dat beslist geen formaliteit; hij heeft de laatste maanden over ‘die stap’ zelfs nogal veel nagedacht. ‘Ik wilde echt trouw beloven voor mijn hele leven en daar dan niet zoiets bij denken als “over tien jaar zie ik wel verder”. Dus kijk je vooruit en dan zie je de grote verandering die ons als congregatie te wachten staat – en nu natuurlijk al volop aan de gang is. We zijn straks nog maar een heel kleine congregatie en ik kon me eerlijk gezegd niet goed voorstellen wat dat dan zou betekenen, voor m’n medefraters en voor mezelf. Daar ben ik de afgelopen periode erg mee bezig geweest, ook samen met de andere jonge fraters. We zijn toen tot de conclusie gekomen dat we, wat er ook gebeurt, als klein groepje heel veel in huis hebben. En dat misschien juist wel omdat we zo verschillend zijn. Ik vind nu dat je ook met een kleine groep volwaardig een congregatie kunt zijn. Een kleine congregatie weliswaar, maar ook als kleine groep kun je een inspiratiebron vormen voor anderen en voor jezelf.’

Van harte 'ja'
Op 10 september zei frater Niek dus zeer welbewust en van harte ‘ja’ tegen het fraterleven. ‘Ja, dit is echt mijn weg, hier wil ik graag mijn leven aan wijden. Ik voel me ook in alles frater en in alles religieus. Het frater-zijn geeft me de mogelijkheid om vanuit m’n gelovig-zijn mijn hele leven vorm te geven. En dat deel je dan met een gemeenschap van mensen voor wie dat eveneens geldt. Ik voel me bovendien gezonden. In mijn werk betekent dat bijvoorbeeld dat ik m’n werk op zich niet anders doe, maar wel vanuit een andere insteek, een andere levenshouding. Vóórdat ik frater werd had ik al een eigen gebedsleven en was ik actief in m’n parochiegemeenschap. Dat was belangrijk, maar het was maar één van de dingen. Nu is dat wezenlijk anders; mijn geloofsleven is nu de kern van mijn leven en van daaruit krijgt alles wat ik doe z’n betekenis.’
Frater Niek staat voluit in de onderwijstraditie van zijn congregatie: hij geeft les op een school voor speciaal onderwijs. ‘Ik ben in Nederland nog de enige frater in het onderwijs. Daarbij ben ik me de hele fratertraditie waarin ik wortel zeer bewust. Voor mij is het van wezenlijk belang dat ik op de een of andere manier met de zending van de fraters actief midden in de samenleving sta.’
Niek Hanckmann is nu zes jaar frater. ‘Zes goede jaren. Ik heb de kans gekregen veel aan m’n persoonlijke vorming en groei te doen. Het heeft m’n leven rijker gemaakt en dat probeer ik dan weer door te geven.’

'Wie is nou gek?'
Eigenlijk snapt frater Niek niet dat bijna niemand meer zo’n leven als frater kiest. ‘Het heeft je zoveel te bieden en je kunt er zoveel in kwijt, dat ik wel eens denk “wie is nou gek?”. Maar ik merk wel een verandering. Er is meer respect voor onze leefvorm, je hoort toch vaker dat het goed is dat we er zijn.’
Op de vraag hoe z’n ouders het ‘professiefeest’ zullen hebben ervaren, aarzelt frater Niek even. ‘Ik weet zeker dat ze heel blij voor me zijn en dat ze trots zijn. Voor hen is mijn congregatie ook een soort familie geworden, een familie die hen veel biedt. Maar toch. Hoewel we het er eigenlijk niet meer over hebben, kan ik me niet voorstellen dat het hen niet raakt dat ik geen vrouw en geen kinderen heb. En dat ik – ik ben enigst kind – mijn ouders ook geen kleinkinderen zal geven. Maar de vreugde overheerste. Net als bij mij.’

>>> foto's professiefeest