Zondag 23 januari

Vandaag heb ik een echte vrije zondag. ’s Morgens is het prachtig zonnig weer en ik besluit te voet naar de kerk in de parochie te gaan. Vincent zingt daar in het koor en Herman, een van onze twee 'huispriesters', gaat voor. Het wordt een goede viering. De middag zit ik vooral in de kas bij mijn orchideeën: water geven, schoonmaken, sommige planten verpotten. Door de zon wordt het in de kas al snel 24 °C wat in deze tijd van het jaar zeer aangenaam is!
Na de koffie ga ik de keuken in om de maaltijd klaar te maken. Gisteravond heb ik al soep getrokken en nu ga ik een smakelijke Italiaanse maaltijd maken: tonijn op Siciliaanse wijze met zwarte pasta en een tomatensalade. Het eten wordt goed ontvangen wat mijn kookplezier alleen maar weer vergroot.
Wanneer het eten wat gezakt is speel ik nog wat blokfluit en in de dagsluiting daarna voel ik me dan ook dankbaar voor zo’n heerlijke dag.

Maandag 24 januari

Na de rustdag van gisteren is het vandaag weer gewoon een schooldag. Er ligt een prachtig laagje sneeuw en ik besluit te voet naar school te gaan. Mijn gedachten komen al eerder aan op school dan ik. Op de een of andere manier wil er dit jaar maar geen rust in komen. De andere jaren waren er ook wel eens periodes dat alles 'gewoon' gaat, maar dit jaar blijft er van alles rommelen. Toch levert me dat vandaag - zij het op deze manier niet gewenst - een rustige dag op. Met een aantal leerlingen gaat het zo slecht dat ze niet naar school komen of dat ze al snel weer teruggaan. Zo zit ik de hele dag met een half klasje, toch weinig bevredigend.
Na school hebben we een vergadering met het hele team. Het gaat om een nieuw onderwijskundig rapport. Om te voorkomen dat kinderen onterecht zorg zouden krijgen in het onderwijs moet alle hulp tegenwoordig geïndiceerd worden. Tot nu toe betekende dat veel formulieren, rapportages en verslagen opsturen naar een commissie en dan lang wachten. Het nieuwe rapport is al een stuk korter (nog maar 12 bladzijdes bijlagen niet meegerekend) en vooral ook eenvoudiger. Het zou mooi zijn als het nu ook nog wat sneller kon.
’s Avonds zou ik naar de herhalingsles van de EHBO gaan, maar ondanks de halve klas merk ik dat alle verhalen en toestanden me heel wat energie gekost hebben. Daar komt bij dat ik ook nog lessen voor morgen moet voorbereiden. Ik besluit het Rode Kruis af te bellen om zo ook een beetje op tijd naar bed te kunnen gaan.

Dinsdag 25 januari
Sommige van de leerlingen die gisteren ontbraken zijn er vandaag weer. Toch gaat het nog niet gemakkelijk. De sponsorloop die vandaag gehouden zou worden is afgelast vanwege de sneeuw. Om eerlijk te zijn ben ik daar wel een beetje blij om. Met de studiedag morgen en mijn verjaardag op donderdag is er deze week toch al weinig regelmaat. Een leerling heeft vandaag adviesgesprek. Dat is een gesprek waarin het behandelplan voor de komende tijd voorgesteld wordt. Voor deze leerling zal dat geen gemakkelijk gesprek worden. Hij krijgt te horen dat hij binnenkort opgenomen zal worden op de kliniek en ook daarna niet meer thuis gaat wonen, maar naar een vervangende woonvorm gaat. Ik vraag me af hoe ik als 16-jarige op zulk nieuws zou reageren en merk dat ik me daar zelfs niets bij kan voorstellen.
Na de middagpauze is de jongen niet op school, wat ook wel te verwachten was. Wel komt hij na schooltijd zijn tas nog ophalen. Voor het gesprek heeft hij maar een woord: 'kut'. Ik heb daar op dit moment niks aan toe te voegen geloof ik.

Eigenlijk zou ik vandaag vroeg naar huis kunnen. Marino en ik hebben het nakijkwerk al klaar. Maar morgen is het studiedag en dan kan ik dus niks aan de computers doen en in vso6 staat een pc vol met spyware en pornosites. En zo zit ik tot zes uur achter de computer om deze opnieuw te installeren zodat de leerlingen in elk geval weer op de pc kunnen werken.

Thuis na het eten en voordat ik naar de taiqi-les moet ga ik nog een half uurtje de kapel in. Ik bid er voor mijn leerlingen en vooral voor die ene en zijn ouders die vandaag zo’n moeilijk nieuws gekregen hebben.

Woensdag 26 januari
Voordat ik naar school ga zit ik me al druk te maken over de studiedag vandaag. Op het ochtendprogramma staat iets vaags als 'laat je verrassen'. Dus ik hoop maar dat het ochtendprogramma wel wat inhoud heeft, maar ik heb er weinig vertrouwen in. De middag zullen we besteden aan het uitproberen van een hulpmiddel om handelingsplannen te maken. Dat hebben we twee maanden geleden ook al eens gedaan, dus ook hier zie ik nog niet zoveel heil in. Maar goed, we zullen wel zien…

Gelukkig valt het 100% mee. De ochtend is zelfs zeer goed. We krijgen een inleiding over de visie van onze school en vervolgens gaan we aan de slag met de leerkrachtkenmerken die we nodig zouden hebben om aan die visie te voldoen. Boeiend om dat met een groepje collega’s eens uit te werken en vooral om te ontdekken wat voor mooi werk we eigenlijk hebben. De middag is inderdaad een herhaling van de vorige keer, maar toch heb ik het gevoel dat we er nu iets meer uit weten te halen al heb ik geen idee wat dat dan is.

Aan het eind van de middag is er dan toch nog een ludiek moment bij de uitreiking van de certificaten voor de psychopathologiecursus die we in de herfst gevolgd hebben. Na enkele pittige 'herexamens' is iedereen geslaagd.


Die avond vieren we ook het 20-jarig bestaan van de school met een etentje in een tapasbar in Den Bosch. Van het bestuur mochten we voor 20 euro eten en voor 5 euro drinken. Aan het eind van de avond heb ik het gevoel dat we dat omgekeerd hebben. Veel gegeten hebben we niet, maar ik voel wel wat alcohol in mijn benen en hoofd. Het wordt een dolle avond en ik ben bang dat ons schoolteam in dat restaurant nooit meer binnen mag!

Donderdag 27 januari
Jarig! Iedereen vraagt me vandaag of ik me nog niet oud voel met 33 jaar, maar ik vind het prima. Ik heb me voorgenomen vandaag eens lekker te gaan genieten van het jarig zijn. Het begint al in het ochtendgebed waar Sandra mij in de voorbeden een goed en gelukkig jaar toewenst. Bij het ontbijt zijn er worstenbroodjes, croissantjes, een bloemetje en cadeautjes. Op school heeft een collega de boel versierd met uitspraken en eigenschappen van mij. Ik trakteer het team op vlaai en in de middagpauze wordt er gezongen en is er een cadeautje. Ik snap werkelijk niet dat sommige mensen hun verjaardag het liefst ongemerkt voorbij laten gaan.
In de klas kijken we ’s middags een film. Dat zouden we overigens ook gedaan hebben als ik niet jarig was geweest. We kijken iedere laatste woensdag van de maand film en aangezien het gisteren studiedag was, moet dat maar vandaag. Ik heb de film Amélie uitgekozen, maar dat is voor de meeste leerlingen iets te veel gevraagd. De film is Frans gesproken en twee uur ondertitelingen lezen kost echt teveel moeite. Jammer, want ik weet zeker dat ze het verhaal en de grappen van de film wel leuk gevonden hadden. Uiteindelijk kijken maar vier leerlingen de film af en de rest zit in het lokaal ernaast wat te kletsen.


’s Avonds krijg ik bezoek van enkele fraters en andere leden van de Elimgroep. Mijn ouders zouden ook komen, maar kunnen toch niet omdat mijn moeder een voorlichtingsavond over vrijwilligerswerk had. Jammer, maar gelukkig zie ik ze zondag wanneer ik mijn verjaardag met de familie vier.
Aan het eind van de dag ga ik tevreden naar bed. Echt een jarig gevoel en hoewel het echt niet elke dag hoeft, het is toch lekker om eens in het middelpunt van de belangstelling te staan. Niets menselijks is ons vreemd toch?

Vrijdag 28 januari
Na twee avonden feest is het toch wel wat zwaar, maar om zeven uur zit ik in de auto op weg naar Antwerpen. Als ik er aankom, blijkt onze docente nog onderweg te zijn. Ze komt later vanwege autopech. We beginnen met de groep alvast een ingebrachte casus te bespreken. Na de middagpauze voel ik de vermoeidheid en kost het me moeite om mijn ogen open te houden. En wanneer ik in de avondspits naar huis rijd komt dat gevoel opnieuw. Ik zet de auto op een parkeerplaats en slaap een half uurtje. Daarna voel ik me weer fit en kan ik verder naar huis.
Na het eten ga ik nog met Sandra naar de grote boekenbeurs van de Vincentiusvereniging in Den Bosch. Lekker snuffelen tussen al die tweedehands boeken. Uiteindelijk kom ik met een 6-tal boeken thuis – ik heb me ingehouden! – Sandra sleept met anderhalve tas.

Zaterdag 29 januari
Normaal slaap ik op zaterdag lekker uit, maar vandaag kan dat helaas niet. Om kwart voor acht staat er een groepje gasten op mij te wachten voor een ochtendmeditatie. Onze gastvrijheid gaat ver, maar dit is voor mij toch bijna op de grens, mijn vrije zaterdagochtend. Maar wanneer ik er eenmaal sta en zie hoe de gasten van de meditatie genieten, maakt het me eigenlijk al niets meer uit dat ik niet kon uitslapen. Na de koffie ga ik naar de stad om een cadeautje te kopen voor mijn nichtje Marleen met wie ik morgen mijn verjaardag ga vieren. Ze heeft kruiden voor de Indiase en Nepalese keuken gevraagd. Dus snuffel ik heerlijk door de geuren en kleuren van de Asian supermarket in Den Bosch. Thuisgekomen krijgt elk potje of zakje een eigen cadeaupapiertje: Marleen heeft morgen wat te doen!

Daarna duik ik de kas in om mijn orchideeën weer te verzorgen. Daar heb ik morgen geen tijd voor. Ik ontdek enkele nieuwe bloemstengels en besluit ook van enkele ander planten dat ik ze bij de eerstvolgende veiling beter weg kan doen omdat ze bij mij in de kas niet goed willen groeien.

De avond gebruik ik om een uurtje te fluiten. Ik realiseer me dat ik dat deze week bijna niet gedaan heb. Ondanks dat het een redelijk ontspannen week is geweest heb ik het blijkbaar toch druk gehad. Dat zal wel zijn wat ze bedoelen met 'Time flies when you’re having fun'.