Maandag 18 april
Het begin van een bijzondere week. Vandaag gaan in Rome de kardinalen het conclaaf in om een nieuwe paus te kiezen. Aangezien ik deze week de beurt heb om de gebeden te verzorgen, besteed ik er in het ochtendgebed aandacht aan. We bidden om een goede uitkomst van het conclaaf, al weet ik eerlijk gezegd niet wat nu écht een goede uitkomst zou zijn. Een progressieve paus, die het een en ander aanpast aan de huidige tijdsgeest zou mooi zijn. Al ben ik vaak ook wel blij dat de kerk als instituut de waarden hoog houdt. Daarnaast maken echte progressieven volgens mij weinig kans in dit conclaaf. Ik hoop in elk geval dat de volgende paus niet nog conservatiever is. Een beetje ademruimte kan de kerk wel gebruiken wil ze niet alle westerse katholieken kwijtraken.
Op school leeft de pauskeuze ook. Een collega heeft een paustoto georganiseerd. In eerste instantie twijfelde ik even of dat wel zo kies was. Het gevolg is echter dat de meeste collega's de keuze volgen en ook interesse tonen in hoe dat allemaal gaat. Het brengt even iets van de katholieke kerk in de school.

Dinsdag 19 april: Habemus papam!


Na een zware dag op school, waarbij we aan het einde van de dag nog maar twee leerlingen over hadden, zit ik thuis aan tafel. Zojuist in de eucharistieviering hebben we opnieuw gebeden voor de kardinalen in het conclaaf. Dan gaat de telefoon: 'Hebben jullie het al gehoord? Er is witte rook!' Meteen zetten we de televisie aan.

Al etende kijken we naar de witte rook, het klokgelui en de grote mensenmassa op het Sint-Pietersplein. We speculeren over wie het zal zijn en we vermoeden Ratzinger omdat het zo snel gegaan is. Een half uur later wordt de nieuwe paus bekend gemaakt, inderdaad Ratzinger. Ik twijfel nog even of ik hier blij mee moet zijn. Ratzinger staat bekend als conservatief, maar dat bracht zijn vorige functie ook wel met zich mee. Als verantwoordelijke voor de geloofsleer kun je niet met alle winden meewaaien. Hij had me verrast tijdens de uitvaartmis van JPII vorige week. Hoewel de richtlijnen voor de liturgie zeggen dat de preek in een uitvaartdienst niet gewijd is aan de overledenen, maar aan het evangelie, hield Ratzinger toen toch een preek over de overleden paus. Zou hij dan toch in staat zijn om de regels aan de praktijk aan te passen? Ik merk dat ik er hoop op heb dat Benedictus XVI een paus wordt die kiest voor verbinding in plaats van scheiding. Veel zal er niet veranderen, maar misschien kan het nog best meevallen.

Woensdag 20 april
In de paustoto heb ik de tweede plaats. Niemand van het team, ook ik niet, had gegokt dat het Ratzinger zou worden. Een collega had wel Duitsland als land van afkomst en werd daarmee eerste. Ik had als enige de juiste week gegokt en had zo de tweede plaats. Collega's en leerlingen vragen me naar mijn mening over deze paus. Blijkbaar vinden ze dat mijn mening als frater er toe doet. Ik heb de indruk dat ik ze verbaas wanneer ik niet zo heel negatief ben over deze keuze. Zelf merk ik dat ik, hoe meer ik erover nadenk, steeds meer er van overtuigd raak dat we aan Ratzinger een goede paus kunnen hebben. Het is een intelligente man die het verschil in functie tussen hoofd geloofsleer en hoofd van de kerk waarschijnlijk wel kan maken. O ja, het eerste grapje dat ik hoor over Ratzinger: 'Bedaaankt voorrrr die fietsen'.
's Avonds maak ik de meditatie klaar voor morgenavond. Ik heb deze maand gekozen voor de heilige geest als thema. Ik gebruik morgen het 'veni sancte spiritus' als bezinningstekst. Het is een tekst die gaat over het leefbare leven. De heilige geest haalt de scherpe kantjes van ons leven af, maakt alles zachter, geeft ons vreugde in ons leven. Mijn gebed gaat twee kanten op. Naar Benedictus XVI, dat hij in die geest de kerk zal leiden. Maar ook naar mijn leerlingen voor wie de kantjes nog erg scherp zijn en het leven taai en hard. Ik bid dat ook zij iets van de heilige geest mogen ervaren in hun leven.

Donderdag 21 april
Het eerste lesuur krijg ik meteen weer de vraag van een leerling: 'Ik moest van mijn moeder vragen of u blij bent met de nieuwe paus.' Ik probeer een genuanceerd antwoord te geven. Geen ja en geen nee, hoe het echt uitpakt zal moeten blijken, maar ik ben hoopvol. Ondanks de lastige dag hebben we aan het eind nog vier leerlingen over. Daarmee doe ik het laatste uur een les filosofie. Het idee heb ik uit een artikel in de trouw van afgelopen zaterdag. Daarin stond een verslag over een les filosofie van een leraar Nederlands in een kleurrijke VMBO-school. Wat hij kan, kan ik ook, dacht ik en ik ga met de leerlingen aan de slag rond het 'niets'. Op internet staat een heel leuke site, www.filobytes.nl, waarop leerlingen hun 'eigen' filosofische mening kunnen vormen. De les slaat aan en we hebben een boeiend gesprek waar enthousiast aan deelgenomen wordt door de leerlingen. Dit mag ik geloof ik vaker doen.

Vrijdag 22 april
In Antwerpen op de cursus word ik ook meteen weer tot 'deskundige' gebombardeerd. Of ik maar weer even mijn mening over de paus wil geven. Langzamerhand begin ik er een beetje moe van te worden. Ik heb de indruk dat mensen verwachten dat ik negatief zal zijn over Ratzinger. In de media wordt ook redelijk terughoudend gereageerd en wordt vooral gewezen op zijn conservatisme. Opnieuw vertel ik over mijn hoop dat het ook anders zou kunnen gaan.

Zaterdag 23 april

Vandaag doe ik mee aan de opnames voor het Nederlandse Wereldjongerendagenlied. Fr. Albert heeft de opdracht gekregen om de opnames van de officiële versie van het lied te maken. De bedoeling was dat we vandaag met vele jongeren de koorpartijen in zouden zingen. De opkomst blijkt tegen te vallen. We zijn uiteindelijk met 35 jongeren in de kerk voor een zangdag. De sfeer is er niet minder om. Met veel plezier zingen we de swingende muziek. Vooral wanneer zangeres Leona Phillipo erbij komt om enkele stukken met ons in te studeren en te zingen, spat de feestvreugde er vanaf. Aan de tekst zal het niet gelegen hebben, want die is verschrikkelijk vroom, maar het stevige arrangement en de aanstekelijke vrolijkheid van Leona maken er een geweldig lied van. Het zou zo in de top 40 kunnen! (Voor enkele reacties van andere jongeren op deze dag klik hier.

Vervolgens oefenen we met het koor nog enkele liederen voor jongerenkoor om daarna de eucharistieviering van de parochie op te luisteren. Het is een zeer traditionele viering, maar door de sfeer van de dag stoort dat niet en doet het me heel goed. Dit is waarschijnlijk wat Augustinus bedoelde met de uitspraak 'zingen is twee keer bidden.'

Na afloop ga ik nog naar de Elimgroep om met fr. Paul onze vakantie voor te bereiden. We vertrekken over een kleine twee weken. Ik had er al veel zin in, maar nu we een programmaatje gemaakt hebben, kom ik nog meer in de stemming. Nog een week school, dan een weekje rustig aan en dan… op vakantie!