Maandag 7 maart
Een week die overzichtelijk leek, maar toch heel ingewikkeld bleek te worden. Na een opnameweekeind met een koor van zo'n zestig Lourdesvrijwilligers lijkt een vergaderweek een eitje te worden. Maar dat bleek niet zo te zijn. De lege plekken in mijn agenda bleken al gauw vol te lopen met noodzakelijke bezigheden. Daardoor bleef er nauwelijks reflectietijd over. En dat leidt bij mij al snel tot een continu wrevelig gevoel. Op deze eerste dag van de week was het Officium Iuventutis weer bij elkaar, een landelijk overlegorgaan voor het jongerenpastoraat. Ik ontmoet daar jonge, gedreven mensen die geloven in de toekomst van het Evangelie en zich er ook daadwerkelijk voor inzetten. Ook vind ik het prettig om te merken dat deze mensen niet meer denken vanuit het sterk gepolariseerde kerkbeeld, dat we hebben georven van de vorige generatie. Iedereen voelt wel dat daar geen toekomst in zit.
Aanvankelijk had ik wel mijn bedenkingen bij het landelijk jongerenbeleid, dat zich vooral focust op grote evenementen. Waarom niet vooral investeren op de werkvloer, in de parochies? Maar daar spelen zich voornamelijk toch processen af van inkrimping, afbouw en reorganisatie. Waarom zou je de jongeren die nieuwsgierig zijn naar het geloof daarmee opzadelen? Misschien is het wel zo verstandig om erop te mikken dat jongeren eerst met elkaar bouwen aan hun katholieke identiteit.

[top]

Dinsdag 8 maart
Vandaag is Frans jarig. Deze medebroeder zorgt dagelijks voor heel veel huishoudelijke zaken. Deze morgen dekken wij voor hem de tafel. Soms een beetje onwennig. De koffie was iets te sterk en de worstenbroodjes iets te koud, maar ik kreeg toch wel het idee dat hij het gebaar kon waarderen.
Vorig jaar is de kloosterkaravaan afgelast door gebrek aan deelnemers. Samen met Sjoerd en Sandra vergader ik in Megen over de doorstart die deze herfst zal plaatsvinden. Ik had verwacht dat we alleen wat data zouden veranderen en snel klaar zouden zijn. Maar dat liep anders. We kwamen tot een grondige herziening van het programma. Het wordt er eigenlijk alleen maar veel leuker op. Ik krijg er in ieder geval weer veel zin in.
's Avonds neem ik met Crip de strategie door voor de voltooiing van de productie van het lied voor de wereldjongerendagen. We vinden elkaar na enige tijd in een goed concept, nadat we eerst toch heel verschillend dachten over hoe het nou verder moest. Wat nu in ieder geval min of meer vaststaat, dat is de instrumentale begeleiding. Over de plaatsing van het koor moeten we nog wat puzzelen.

[top]

Woensdag 9 maart
Overdag de laatste bijeenkomst van de begeleidingscommissie van een stafmedewerker van de KNR. Toch wel lastig, de bossche bollen stonden klaar terwijl er inhoudelijk in mijn ogen nog een paar harde noten moesten worden gekraakt. Ik merkte dat het mij sterker bezig hield dan ik had verwacht. Ook later nog.
Na de eucharistieviering (die ik ook nog moest voorbereiden) is er de afsluiting van de voorbereiding van de paaswake met het jongerenkoor. De pastoor is erbij en ook één van de twee mensen die in deze viering gevormd worden. De sfeer is gemoedelijk en geïnspireerd. Ik ben blij met het resultaat. Al is het ook elke keer weer een hele bevalling.

[top]

Donderdag 10 maart
Vergadering van het platform van jongerencentra van religieuzen. Zeker na de bijeenkomst die ik maandag meemaakte vond ik het lastig om deze groep ontspannen voor te zitten. Er zijn zoveel verschillen in visie. Als één van hen uitroept: 'Wij zijn er toch zeker niet voor om de kerk te redden' ben ik me ervan bewust dat de polarisatie van de jaren '80 nog niet helemaal is uitgewerkt.
In de tekstgroep van Katharsis zijn er vanavond twee niet bij. Toch moet de voorbereiding van de viering van Witte Donderdag worden afgerond. Gelukkig waren we al heel ver. Maar telkens blijkt ook hoeveel voeten in de aarde het nog heeft, om alle praktische zaken goed te regelen.

[top]

Vrijdag 11 maart
Een dag die rommelig begint doordat de elektriciteit een paar keer uitvalt. Er moeten in de keuken nieuwe groepen worden aangelegd voor de koffiemachines. Verder een hoop geboor en gedoe. Maar nu is het dan toch perfect in orde. Voor de rest staat deze dag in het teken van de Ignatiaanse meditatie. Ik heb de beurt en maak de commentaren en het boekje af. Ook komt Chantal nog om nieuwe meditaties in te spreken voor de webmeditaties. Ik heb het gevoel dat we er allebei veel aan beleven om met die mooie teksten bezig te zijn.
Als we 's avonds in de meditatie zitten dan besef ik me pas hoe moe ik ben van alles. Ik moet moeite doen om erbij te blijven.

[top]

Zaterdag 12 maart
's Morgens vroeg (niet uitslapen deze keer) de stad uit voor de intervisiegroep waar ik nu zo'n zeven jaar deel van uitmaak. Heel belangrijk voor mijn functioneren als religieus vind ik het dat we van tijd tot tijd eens heel goed stil staan bij onze fundamenten. Het is er veilig. Alles kan ter sprake komen. Het is deze morgen voor mij ook heel speciaal een moment van herijking.
Op de terugweg haal ik een nieuwe PC op voor de mobiele studio. De oude kon wat grotere klussen niet aan, had te weinig rekenkracht.

Toch maar met het oude systeem naar Heesch om een jongerenkoor op te nemen in het kader van het cd-project van het bisdom. Het nieuwe moet eerst uitgebreid getest worden. Een volle kerk met een enthousiast jongerenkoor. Maar liturgisch gesproken toch weer een wat teleurstellend beeld. De opwekking van Lazarus werd vergeleken met het verhaal van Doornroosje… Het bleek dan ook dat de jongeren nauwelijks ondersteuning krijgen bij de voorbereiding van de vieringen. Ook tijdens de viering bleek niet veel van een actief jongerenbeleid. De aanwezige jongeren werden door de pastor totaal genegeerd. Angéle en ik hadden in de auto terug genoeg om over te praten. Onderweg zagen we bij het stadion van Willem II nog licht branden. De volgende dag hoorde ik van een uitzinnige Pieter-Jan dat ze eindelijk weer eens gewonnen hadden. Van Den Bosch…

Zondag 13 maart
Mijn moeder is vandaag jarig. Ze wordt 66. Een leeftijd die veel medebroeders toch achter de oren doet krabben. Het enige wat ik deze morgen doe is haar opbellen en feliciteren. Voor de rest heb ik wat tijd nodig over om er achter te komen wat de opwekking van Lazarus mij dan wél te zeggen heeft. Ik besluit om tijdens de goede week een paar stille dagen te houden in Godsheide. Het wordt tijd, vind ik, dat ik mezelf eens even diep in de ogen ga kijken.