Een week waarin ik me stevig opgerekt voel. Zo veel verschillende ervaringen zijn maar moeilijk bij elkaar te houden.
Zondag 3 april De week begint met twee opnames. Eén op locatie voor het project van het bisdom (10 jongerenkoren in Brabant opnemen) en een opname voor het lied van de wereldjongerendagen. Dat betekent dat deze dag zaterdag nauwgezet moet worden voorbereid. Alles moet kloppen en klaarliggen. Want fouten in de setup kunnen grote gevolgen hebben voor de opname. Het lukt allemaal vrij aardig. Bij het WJD-lied zijn we aangekomen bij de opname van de backing-vocals. Backing vocals
Vier studenten van de muziektheater-opleiding zingen de achtergrondvocalen in. Het gaat soepel. Leona, lead-zangers
De
coaching van het koor heb ik uit handen gegeven aan Leona, de lead-zangeres. Crip zit achter de PC en ik houd de belangen van de opdrachtgever in de gaten. Na een uur of vier zijn we klaar. Data back-uppen doe ik direct. Opruimen komt morgen wel. Ik wil nog even bij de medebroeders zitten in de huiskamer. Maandag 4 april
Leeg kantoor...
Ja, opruimen. Maar niet alleen dat. Dinsdag moet er nieuwe vloerbedekking gelegd worden in kantoor en studio. Dat brengt een flinke operatie teweeg. De hele inventaris van het kantoor moet worden ingepakt en opgeborgen. De rest van de week ben ik mijn werkplek kwijt. Ik merk dat ik er onrustig van word. Het duurt een paar dagen dat voordat ik erachter ben dat ik het best rustig op mijn kamer wat kan studeren op de lezingen van komende vieringen. Want ik kom niet tot productie. Gelukkig is Jozien goed in staat om de dagelijkse draadjes bij elkaar te houden.
Dinsdag 5 april Evaluatie van de communiteit met behulp van een externe adviseur. Deze bijeenkomst staat in het teken van het aanstaande vertrek van onze huisoverste. Hij krijgt een benoeming in ons kloosterbejaardenoord, dat voor een ingewikkelde periode staat, nu de huidige overste binnenkort afzwaait. Het betekent toch nogal wat voor ons. De organisatie van ons huis zal er grondig door veranderen, dat staat wel vast. Hoe het allemaal precies verder moet weet niemand nog, maar we gebruiken de tijd goed om stil te staan bij dit scharnierpunt voor onze communiteit.
Woensdag 6 april Een moeizame dag. Eerst blijkt dat de oude vloerbedekking er niet goed uit wil. Er moet met grof geweld worden gesloopt. Het geeft een enorme troep en er zal ook vertraging zijn met betrekking tot de oplevering. Dan is er tegenslag bij de opname van de gitaarpartijen voor het WJD-lied. We hebben een super-goede gitarist maar toch lukt het niet helemaal. Het is woensdagavond toch al vrij laat voor we besluiten om een nieuwe sessie te plannen.
Donderdag 7 april Spannend, vandaag de opnamen van de lead-vocals. Wat er vandaag wordt opgenomen bepaalt in hoge mate de kwaliteit van het lied. De sessie duurt van twee uur 's middags tot elf uur 's avonds. We krijgen het niet cadeau maar uiteindelijk, na zo'n 135 takes, staat alles op de harde schijf. Ik ben blij dat ik de zaak niet hoef te monteren! Ik neem een back-up mee naar huis en geniet 's nachts op mijn kamer nog van de extra ad-libs die Leona heeft ingezongen. Zij heeft echt een ongelofelijke hoeveelheid soul in haar stem. We bepalen later bij het mixen wat daarvan op de CD komt.
Vrijdag 8 april
Het is een dag die sterk gekleurd wordt door de begrafenis van de paus. Ik ga er een uur voor zitten en geniet van mooie, en toegewijde liturgie. Er is een merkwaardige beweging gaande. Het is net of de media het Vaticaan met terugwerkende kracht rehabiliteren. Ze hebben daar vind ik wel reden toe. Er is de afgelopen decennia, nota bene zelfs door de KRO, behoorlijk de beest uitgehangen. Het is net of iedereen weer een beetje bij zijn verstand komt. Dat een aantal mensen er achter komt dat een wereldkerk als de onze wel degelijk een diep-structurerende invloed heeft op de mondiale samenleving. Ik voel me door het hele gebeuren bevestigd dat ik twaalf jaar geleden voor de goede club heb gekozen, door me katholiek te laten dopen.
De overige tijd besteed ik aan de voorbereiding van de meditatie voor over twee weken. Het is een bezigheid die me altijd gelukkig maakt. Eenmaal weer achter de boeken snap ik niet waarom ik dit werk steeds uitstel tot het laatst. Het is net of ik door de bijbelstudie weer netjes in elkaar gezet word. Ik buig me over het manna in de woestijn. Ik wist niet dat het woord manna betekent: 'wat is dit?' Gods volk onder weg krijgt elke dag 'wat is dit' voorgeschoteld uit de hemel. Ik breng dit in verband met het vinden van inspiratie in mijn eigen leven. Elke dag krijg ik die zomaar cadeau, maar nooit wordt het gewoon. Elke dag mag ik er zelf weer achterkomen wát het dan is dat me inspireert en voortstuwt.
Zaterdag 9 april Een trainingsdag met collega-arbeiders in de kerk. We krijgen les in de intervisie van elkaar. Dat is belangrijk want in het pastoraat werk je uiteindelijk altijd alleen. Je moet een vorm vinden om je vreugden en zorgen op een veilige plek neer te kunnen leggen. Ik voel me begenadigd dat ik dit aangereikt krijg en ben me ervan bewust dat velen het met minder moeten doen.
's Avonds eerst een vergadering met het bestuur van het jongerenkoor. Jongeren hebben het tegenwoordig zo druk dat de zaterdagavond soms de enige mogelijkheid is om bij elkaar te komen. We houden de tijd goed in de gaten. In twee uur hebben we alles goed besproken. Dan ga ik met de Rob, de gitarist van het jongerenkoor, naar onze favoriete kroeg. We komen er maar ongeveer één keer per jaar, maar daar genieten we dan ook van. Ze verkopen er de beste Belgische bieren. De avond kent een mooie opbouw. Om te beginnen een Westmalle van de tap. Dan een Chimay en als uitsmijter een Christoffel. Tegen twaalven keer ik terug in ons eigen stille klooster. Leg nog wat zaken klaar voor onze bezinningsdag morgen met de communiteit, en ga naar bed. 't Is mooi geweest.