Maandag 2 januari 2005
Het is vandaag Driekoningenzondag. Officiëel is dat 6 januari, maar binnen de liturgie wordt het gevierd op de zondag eraan voorafgaand.
Als lid van de Werkgroep Gezinsviering heb ik de viering van 11.00 uur bij ons in de Sint-Lucaskerk mee voorbereid. Gezinsvieringen zijn bij ons in de parochie vieringen waarin extra aandacht besteed wordt aan de kinderen.
Samen met mijn twee medebroeders Niek en Gustaaf, die ik heb weten te strikken voor een bijdrage aan die viering, vormen wij in de viering de Drie Koningen. Na het evangelie komen we op. We lopen niet, maar schrijden en hebben geschenken bij ons: goud, wierook en mirre. Natuurlijk dragen we alle drie een koninklijk gewaad. Om de beurt vertellen we ons verhaal: wie we zijn, waar we vandaan komen en wat we bij ons hebben. Het valt me op dat ook de volwassenen geboeid zijn door hetgeen we te zeggen hebben. Tenslotte brengen we – samen met de kinderen – onze gaven naar de kerststal. Als wij daarbij een buiging maken, buigen alle kinderen als vanzelf met ons mee. Grappig dat ze dat zo fijn aanvoelen.
Hierna nemen we met zijn drieën plaats op de voorste bank in de kerk waar ik tussen koning Melchior en koning Balthasar inzit. Ik voel me goed en tevreden dat we dit samen met een drietal fraters hebben kunnen doen. En ik kan niet ontkennen dat ik een zekere trots voel om het feit dat mijn twee jongere medebroeders en ikzelf dit hebben kunnen doen.
Na de Geloofsbelijdenis spreken we alle drie nog een toepasselijke voorbede uit. En dan gaan we 'langs een andere weg' weer 'terug naar huis'.
's Avonds om 19.00 uur houden we in de Elimzaal onze jaarlijkse nieuwjaarsreceptie. Medebroeders, vrienden, familie en mensen die deelnemen aan ons programma komen dan samen om elkaar een Zalig Nieuwjaar te wensen en met elkaar het glas te heffen. De sfeer is goed, hoewel het dit jaar niet zo druk is. Om 22.30 uur hebben we alles weer helemaal in orde. De 'werkweek' kan weer beginnen!

Maandag 3 januari
Normaliter hebben wij op maandagmorgen altijd onze bestuursvergadering met het Provinciaal Bestuur, maar omdat een van mijn collega-bestuurders in het ziekenhuis ligt, is er vandaag geen reguliere vergadering. Zodoende kan ik een aantal andere zaken die zijn blijven liggen, rustig afwerken.

's Middags om 15.00 uur is er in de kapel van ons Generalaat de maandelijkse gebedsviering rond frater Andreas die ik bezoek. Er zijn tussen de 25 en 30 personen. Ik heb wel iets met deze medebroeder die al in 1917 overleed. In eerdere dagboeknotities schreef ik al dat het mij niet zoveel uitmaakt of deze man nu wel of niet zalig verklaard wordt. De viering duurt ruim een half uur en daarna wordt er gezamenlijk koffie gedronken.

Dinsdag 4 januari
Van 9.00 tot 12.30 uur woon ik een studie-ochtend rond ethiek bij in het kader van mijn lidmaatschap van de Ethische Commissie binnen het woonzorgcentrum waar onze bejaarde medebroeders wonen.
Een groot deel van de ochtend zijn we bezig met het bespreken van een casus, door een van de deelnemenden ingebracht. Toevallig (of niet toevallig) handelt de casus – met de daaraan gekoppelde ethische vraag – over een van mijn medebroeders aldaar. Niet zo eenvoudig allemaal, maar wel goed om zicht op de zaak te krijgen en om je ethisch denken te prikkelen. Ik bemerk bij een van de medeleden van de commissie – een verzorgende die de betreffende medebroeder op de afdeling heeft – hoe groot haar betrokkenheid is bij de man en hoezeer het haar ter harte gaat dat het beste voor hem wordt gekozen.
Na afloop snel een broodje gegeten en naar huis om de auto op te halen. In Udenhout pik ik mijn collega-bestuurder op en samen rijden we naar het ziekenhuis in Den Bosch om onze Provinciaal en medebestuurslid te gaan opzoeken. Die maakt het gelukkig prima en hij weet ons bovendien te vertellen dat hij donderdag aanstaande al naar huis toe mag. Je kunt ook inderdaad merken dat hij goed aan het herstellen is. Fijn zo!

Anselm Grün

Die avond hebben we in huis weer onze eerste dinsdagavondmeditatie die handelt over een hoofdstuk van een van de boekjes van Anselm Grün. De tekst raakt me op zich wel, maar ik mediteer 's morgens altijd beter dan 's avonds. Waarschijnlijk komt dat doordat mijn hoofd dan nog 'leeg' is en het lichaam nog fit en onvermoeid.
Deze meditaties vinden wekelijks plaats, duren telkens één uur en zijn voor iedereen toegankelijk. Omdat wij waarde hechten aan het samen doen van dingen, worden deze meditaties altijd door twee personen – in dit geval 2 leden van de Elimgroep– voorbereid.

Woensdag 5 januari
De morgen is bestemd voor zelfstudie, de middag voor het opzoeken van enkele oude medebroeders op het woonzorgcentrum Joannes Zwijsen en de avond voor het 'portier spelen'.
Over die zelfstudie van 's morgens wil ik nog wel wat meer kwijt.

Binnen het volwassenenprogramma van Elim zit praktisch ieder halfjaar het programma-aanbod van 10 avonden Enneagram. Al sinds 1991 wordt dat programma-onderdeel in Elim verzorgd.
Het enneagram is een negenpuntig figuur dat op iedere punt een cijfer aanduidt van 1 t/m 9. Daarbij wordt er van uitgegaan dat ieder mens één van deze negen typen is ofwel dat in ieder mens een van deze negen typen 'huist.' Het enneagram stamt af van de soefi-traditie. Dat zijn Islamitische monniken.
Hoe beter je van jezelf weet welk 'type' je bent, des te vrijer mens je kunt worden. En hoe beter je je medemensen kunt begrijpen via het enneagram, hoe beter je hun gedragingen kunt plaatsen en accepteren.
Jaren geleden volgde ik zelf met veel plezier deze enneagramcursus. Van alle cursussen waaraan ik in mijn leven tot op heden heb meegedaan, is het enneagram me het meeste bijgebleven. Dagelijks, ja dagelijks nog, denk ik eraan. Ik heb ook de vervolgcursus 'Enneagram en spiritualiteit' en het vervolgweekend 'Een team in jezelf vormen' gevolgd. En ik las enkele boeken over het enneagram.
Ongelukkigerwijs is van het tweespan dat de enneagramcursus bij ons verzorgde, er afgelopen zomer één heel plotseling overleden. Nu is voorgesteld dat ik de cursus mede ga verzorgen, samen met een dus zeer geroutineerd en ervaren 'maatje'.
Ofschoon ik er zelf nog helemaal niet aan gedacht had, moet ik zeggen dat ik het een uitdaging vind om daaraan te beginnen en mezelf hier verder in te verdiepen. Ik ben me deze weken dus volop aan het bekwamen in de enneagramkennis en lees interessante boeken die mij steeds nieuwe inzichten aanreiken.
Onze eerste van tien avonden start overigens op maandag 21 februari. Er is nog plaats!

Donderdag 6 januari
Het is mijn verjaardag. Vandaag word ik 44. Het is leuk om telefoontjes, kaartjes en bezoek te krijgen.
De vorige avond heb ik zelf twintig appelbollen gebakken waarop ik mijn huisgenoten en de bezoekers tracteer.
Het afgelopen levensjaar is voor mij een heel bijzonder levensjaar geweest waar ik met grote dankbaarheid op terugkijk. Ik wens mezelf toe dat hetgeen ik dit afgelopen levensjaar ontvangen heb, verder mag uitgroeien.
Zoals gewoonlijk komen er 's avonds enkele koren ‘Driekoningen' zingen in ons huis. Deze avond is er een zanggroepje van vier personen, het Jongerenkoor Sint Lucas, het koor Katharsis en het Tilburgs Byzantijns koor. Alle vier zingen ze voor het 'goede doel'.
Veel medebroeders komen mij die dag feliciteren. Dat doet mij goed. Ik geniet ervan.

Vrijdag 7 januari
'Het verhaal gaat'

Iedere vrijdagmorgen heb ik een bijeenkomst met Gustaaf, onze novice, rond een van de boeken van Ds. Nico ter Linden, getiteld 'Het verhaal gaat'.
Momenteel zijn we bezig met het boek dat de bijbelcommentaren op het bijbelboek Exodus behandelt.
De werkwijze is als volgt: we bereiden elk een hoofdstuk uit het betreffende boek voor. Ook leest ieder het hoofdstuk dat door de ander voorbereid moet worden. En uiteraard lezen we ook de bijbelpassages waarover het hoofdstuk uit Ter Lindens boek gaat.
Ieder maakt aantekeningen bij bijbeltekst en gelezen hoofdstuk: wat valt op, wat raakt je, wat begrijp je niet, wat stoort je en waarom? etc. etc.
Een uur lang vindt dan een uitwisseling plaats rond onze wederzijdse bevindingen. Het is dus meer een soort delen met elkaar dan dat het echt een voordracht is. De bedoeling ervan is dat we er alle twee een stukje 'rijker' van worden.
We doen dit nu al bijna een jaar. We begonnen eerst met commentaren van Ter Linden (ook aan de hand van een van de zes boeken van 'Het verhaal gaat') op het Lucasevangelie en de Handelingen der apostelen. Toen we dat afgerond hadden, zijn we met het Oude Testament, met Exodus gestart.
Hierna hopen we nog een van de kleine profeten, namelijk Hosea te gaan bespreken.

Zaterdag 8 januari
Toen ik in 1999 afstudeerde voor MO Theologie tweede graad, spraken we met de negen geslaagden af dat we zouden proberen om ieder jaar een keer bij elkaar te blijven komen. Tot op heden is dat gelukt, op twee personen na, die het zich toch wat anders voorgesteld hadden.
Ook vandaag komen we bij elkaar en wel bij een van onze oud-docenten die zich jaarlijks gratis 'beschikbaar' stelt om het inhoudelijke gedeelte te begeleiden. Want…het is geen dag van alleen maar bijpraten en een eind lopen. We werken serieus aan de hand van een thema en ieder jaar wordt de dag door twee mensen voorbereid. Dit jaar is de dag voorbereid door Marian en mij, samen met Jan, onze oud-docent.
Thema van de dag: Onze bronnen. 'Waar haal ik het vandaan om het leven te leven? Waar haal ik elke dag de energie vandaan om weer te beginnen?' Je zou het ook als volgt kunnen uitdrukken: als ik salaris en succes even vergeet, waarvoor doe ik dan wat ik doe en wat voedt mij dan?
In feite ontstaat er op zo'n dag spontaan een stuk intervisie, wat naar mijn mening heel goed is.
We houden ook een viering waaraan aan ieder zijn of haar medewerking verleent.
Afgezien van het feit dat het goed is elkaar weer te zien en te spreken, wordt er die dag hard gewerkt.
Er gebeurt veel op zo'n dag. We sluiten af met een heerlijk maal, bereid door de vrouw van Jan.
Goed 19.30 uur gaan we weer terug naar huis.
's Avonds in de recreatie wordt er door een van mijn medebroeders belangstellend geïnformeerd naar mijn ervaringen. Ik vertel erover en er ontstaat een goed en geanimeerd gesprek. Zo is de recreatie bij ons ook bedoeld!