Vrijdag 6 augustus
Twee van mijn huisgenoten zijn op vakantie in Doetinchem waar ze op het huis passen van een bekende van de communiteit. Al eerder had ik het plan opgevat hen daar een dag te gaan bezoeken. Ik neem twee oudere medebroeders uit andere communiteiten mee, zodat we in totaal die dag met vijven zijn.
Het is stralend weer. We wonen de middagdienst bij van de Benedictijnen van de 'Slangenburg' en bekijken 's middags Doetinchem.
's Avonds aan tafel bereikt ons het droevige bericht dat één van onze medebroeders, Gérard Verstijnen, plotseling is overleden. Hij zou met een groep jongere medebroeders uit Nederland (waaronder ikzelf), Kenia en Indonesie als leider meegegaan zijn op onze Vincentiuspelgrimage.
We kunnen het niet geloven, willen het niet geloven. Verslagenheid bij iedereen.
's Avonds op de terugweg bezoek ik de communiteit waarin Gérard woonde. Je kunt niet veel doen, maar ieders aanwezigheid wordt als welkom ervaren.

Zondag 8 augustus
Ik ga op de fiets naar de mis in Udenhout, waar Gérard woonde. In de kerk wordt hij bij de voorbeden herdacht en er wordt afgeroepen wanneer zijn begrafenis zal worden gehouden.
Na de mis ga ik nog even bij de communiteit langs om te kijken hoe de huisgenoten het maken. Ze vertellen dat het allemaal nog heel ongewoon en vreemd is. We praten over Gérard, halen hem voor de geest en halen herinneringen aan hem op. Het is te merken dat dat iedereen goed doet.
Tegelijkertijd gaat het leven toch door en ben ik in mijn gedachten en met mijn werkzaamheden al bezig met de Vincentiusreis.
Vanavond komt een goede vriend van me hier op bezoek: een eind lopen, video bekijken en die samen nabespreken. Ik verheug mij erop alhoewel Gérard voortdurend door mijn hoofd speelt.
We hadden hem nog zo graag een tijdje in ons midden gehad en als je het mij vraagt was zijn leven nog niet voltooid...