Homewij zijn fratersfrater Caspar GeertmanWeblog kennismaking weblog Maria Reportages foto's oude dagboeken Maandag 13 september 2004 Vandaag een spannende dag: onze jaarlijkse evaluatie met het Provinciaal Bestuur, onder leiding van een externe begeleidster. Twee zaken staan centraal: het intern functioneren als collegiaal bestuur en het bespreken van het beleid als het gaat over de toekomst. Bij het laatste gaat het dan als eerste beleidslijn om ‘Zorg voor de oudere medebroeders’ en als tweede beleidslijn: ‘Het doorgeven van het erfgoed’. Als ik zo op deze dag terugkijk beschouw ik het als een goede, open en constructieve dag. Om 20.00 uur ben ik thuis en vind een briefje dat ik een medebroeder dringend moet terugbellen. Als dat is afgewerkt, ga ik nog naar een vergadering met de Werkgroep Gezinsviering waarvan ik lid ben. We spreken met elkaar over het evangelie van de eerste zondag van oktober, dat handelt over het geloof als een mosterdzaadje en over het knechtschap. Stukje bij beetje zetten we de eerste schetsen op papier voor onze volgende gezinsviering. [top] Dinsdag 14 september 2004 Omdat er een vergadering uitvalt, kan ik naar ons kloosterverzorgingshuis om daar de mis bij te wonen en de plv. overste te feliciteren die vandaag jarig is. Omdat ik er toch ben, bezoek ik nog een andere medebroeder van wie ik weet dat hij graag bezoek heeft en zich soms wat eenzaam voelt. ’s Middags in de weer voor een paar oudere medebroeders. Dat doe ik graag, en het is ook een belangrijke taak van het Provinciaal Bestuur. Moe maar voldaan kom ik thuis. ’s Avonds is er de wekelijkse meditatiedienst in ons Stiltecentrum. De meditatie van vanavond handelt over psalm 23: ‘De Heer is mijn herder’. Periodes van bidden, zingen, voorlezen en stil-zijn wisselen elkaar af. Zo’n uur van rust is goed, maar mediteren kan ik persoonlijk het beste ’s morgens. Dan voel ik me het meest ontspannen en kan de geest zijn werk het beste doen. [top] Woensdag 15 september 2004 Ik maak deel uit van de congregationele Werkgroep Spiritualiteit en Barmhartigheid die vandaag vergadert. Behalve een zestal fraters, is ook een van de pastoraal werkenden van ons kloosterverzorgingshuis altijd bij de vergaderingen aanwezig. We beginnen onze vergadering bezinnend en gedenken onze voorzitter, fr. Gérard Verstijnen die ruim een maand geleden plotseling is overleden. Het is zo onwezenlijk dat hij er niet meer is en er ook nooit meer zal zijn. Beelden van hem en woorden die hij sprak komen me voor de geest. Net of hij tóch een beetje aanwezig is. Na de bezinnende opening en het openingsgebed gaan we over tot de orde van de dag. Het leven gaat door… ’s Avonds eerst sporten met mijn sportmaat en daarna nog even naar het Generalaat om afscheid te nemen van mijn Indonesische en Keniaanse medebroeders met wie ik de pelgrimstocht van Vincentius maakte. Morgen vertrekken ze weer. Over en weer worden enkele woorden gesproken, een paar cadeautjes overhandigd en geluisterd naar een tweetal nummers van een cd die onze vertrekkende medebroeders in Studio Elim hebben opgenomen. [top] Donderdag 16 september 2004 In verband met de communiteit van Utrecht die binnenkort wordt opgeheven, reis ik vandaag naar Utrecht. Met de auto. Er moeten een aantal zakelijkheden afgewikkeld worden en daarnaast wil ik de mensen daar gewoon nabij zijn. Het valt niet mee als de communiteit waarin je zo lang en zo gelukkig hebt geleefd, wordt opgeheven. Volgende week zondag is het afscheid van de fraters in de parochiekerk waarop aansluitend een afscheidsreceptie in het fraterhuis. Een van mijn collega-bestuursleden zal daarbij namens het Provinciaal Bestuur aanwezig zijn. De terugweg verloopt, op een paar korte files na, voorspoedig. ’s Avonds heb ik portiersdienst, maar er is slechts één telefoontje en dat is nog voor mij bestemd ook! Nu ik dat over die portiersdienst zit op te schrijven, moet ik denken aan medebroeder, fr. Erik, met wie ik in onze communiteit in Goirle samenleefde. Drie avonden in de week was hij avondportier. Heel stipt zat hij altijd in de portierskamer. Hij hoefde nooit te ruilen en was er altijd. Altijd op hetzelfde tijdstip zorgde hij voor de koffie en de thee en als eerste zat hij dan om 21.00 uur in de recreatie. Hij is nu al enkele jaren dood, maar ik vergeet hem niet. Ik vind het mooi eraan terug te denken hoe hij zijn dienstbaarheid aan de gemeenschap vorm gaf. Je kon van hem op aan! [top] Vrijdag 17 september 2004 De wekelijkse ‘sharing’ met Gustaaf, onze novice, handelt over twee hoofdstukken uit de ‘Handelingen der Apostelen.’ We wisselen met elkaar uit wat we hebben voorbereid en delen met elkaar wat ons geraakt heeft of wat we niet goed snappen. We doen dat wekelijks en telkens één uur. Dat uur hebben we ook wel nodig. Indrukwekkend is het verhaal over Tabitha, een weldoenster in de vroege christengemeente te Joppe. Zij zorgde voor arme weduwen, kleedde hen en maakte daarbij geen onderscheid tussen joden, christenen of heidenen. Blijkbaar had ze goed begrepen wat christen-zijn inhoudt! Hoe wonderlijk is het verhaal over haar dood die door Petrus wordt teniet gedaan: hij roept haar weer tot leven…..Wat wil ik uit dit verhaal meenemen…………? ’s Avonds krijg ik bezoek. Goed om weer eens bij te praten. [top] Zaterdag 18 september 2004 Er vindt vandaag in huis een activiteit uit het Elimprogramma plaats: ‘Een ontmoeting met Jan van Ruusbroec.’ Jan van Ruusbroec was een mysticus die leefde in Vlaanderen in de 14e eeuw. Degene die de dag leidt is bijzonder geïnteresseerd in de geschriften van Ruusbroec die we ook samen lezen. Aan het begin van de dag vraagt de begeleider, Jef Smit, ieder van ons waarom hij of zij voor deze dag heeft ingetekend. Ik geef aan dat ik het belangrijk vind dat ik me als religieus regelmatig voed, bij voorkeur vanuit de christelijke traditie en dat ik hoop dat de ontmoeting met Jan van Ruusbroec daarin zal voorzien. Tijdens de dag word ik een paar maal écht door zijn teksten geraakt. In een tekst uit ‘Die gheestelike brulocht’ proef ik gewoon de barmhartigheid die eruit spreekt. In een andere tekst die we samen lezen, eveneens uit ‘Die gheestelijke brulocht’, staat een zin waarbij ik blijf verwijlen. Nu ziet God de woning en de rustplaats aan, die Hij bij ons en in ons gemaakt heeft’. De tekst geeft een weldadig gevoel van rust en dankbaarheid. Een prachtige dag is het, waarbij ook de begeleiding uitstekend was. [top] Zondag 19 september 2004 Na meditatie, morgengebed, ontbijt en eucharistieviering heb ik de beurt om te koken. Het wordt jachtschotel met als dessert zelfgemaakte advocaatvla. Ofschoon ik de vorige avond al enige voorbereidingen heb getroffen, sta ik toch de hele verdere morgen in de keuken. ’s Middags een wandeling in de bossen van Gorp en Rovert. Prachtig nazomerweer. Ik hoef niet eens een jas aan te doen. ’s Avonds ‘Elimbronnen’, een maandelijks terugkerende activiteit waarbij we als Elimgroep samenkomen rond een of ander thema dat door twee leden is voorbereid. We verwelkomen Max, een jonge priester die iedere maandag met ons Eucharistie viert en die lid wil worden van de Elimgroep. Ik vind het fijn dat hij de Elimgroep komt versterken en hoop wederkerig dat de Elimgroep voor hem inspiratief mag gaan zijn. Niettegenstaande enkele afmeldingen hebben we met elkaar een boeiende avond over wat ieder van ons de afgelopen drie maanden heeft bezig gehouden. [top]   Week 51 (6 - 12 dec) Week 46 (9 - 14 nov) Week 42 (11 - 17 okt) week 38 maandag 13 sept dinsdag 14 sept woensdag 15 sept donderdag 16 sept vrijdag 17 sept zaterdag 18 sept zondag 19 sept Week 32 (2 - 8 aug) Week 30 (19 - 25 juli) Week 26 (20 27 juni) Week 24 (31 mei - 6 juni) Week 17 (18 - 24 april)