Maandag 11 oktober 2004 Alweer bijna een week voorbij, schiet het door mijn hoofd als ik aan mijn dagboek van deze week begin.
Terugkijkend op deze week valt op hoezeer deze week gevuld wordt met activiteiten voor CMM of daarmee verband houdende.
Met enig gevoel van weemoed ben ik gisteren teruggekomen van mijn retraite in de abdij van Koningshoeven. Er is eigenlijk amper tijd om even te landen of te acclimatiseren. Vrijwel meteen na terugkomst zijn er weer zoveel zaken die mijn aandacht opeisen… Toch probeer ik de ervaringen en voornemens van de afgelopen week vast te houden en me bij tijd en wijle even te dwingen daar door de dag kort op te reflecteren.
De wekelijkse bestuursvergadering van het provinciaal houden, een tweetal katernen-in-concept rond de Constituties doorlezen en werken aan de ontwikkeling van het nieuwe programma van de Elimgroep voor de periode januari-juni 2005. Het zijn allemaal activiteiten die gerelateerd zijn aan de club waar ik bijhoor en waar ik definitief voor gekozen heb.
Dinsdag 12 oktober 2004
In 'Contact der Continenten' te Soesterberg worden jaarlijks studiedagen georganiseerd voor coördinatoren van religieuze ordes en congregaties. Dat zijn dus vrouwen en mannen die als leek werkzaam zijn in de functie van overste. Binnen CMM bestaat dit nog niet omdat de congregatie ervoor kiest zolang mogelijk eigen medebroeders overste te laten zijn.
Er is tijdens deze studiedagen ook aandacht voor het thema 'spiritualiteit'. Daarin moeten de coördinatoren de spiritualiteit van 'hun' congregatie gaan ontdekken dan wel zich daarin verdiepen.
Daarvoor worden een viertal religieuzen uitgenodigd die in kleine groepen vertellen over de spiritualiteit van hun congregatie. Ik heb daar al een aantal keren aan meegedaan en ook vandaag zal ik weer van de partij zijn. Vier keer vertel aan een kleine groep enthousiaste en betrokken mensen over de spiritualiteit van barmhartigheid en broederschap en hoe we proberen daar invulling aan te geven. De landelijke beweging van barmhartigheid komt ter sprake, maar ook de cursus 'Doen en goeddoen' over barmhartigheid in de gezondheidszorg.
Eigenlijk is het heel fijn om over het erfgoed van onze congregatie te kunnen vertellen. Het is, denk ik, als met verliefdheid: je praat er graag over en je wordt warm van binnen als je er anderen over kunt vertellen. Er is aan het einde van de dag een plenaire uitwisseling waarop ik aangeef dat ik een grote betrokkenheid heb gevoeld bij deze mensen voor de congregatie waarvoor zij werkzaam zijn.
Woensdag 13 oktober 2004
Als ouder wordende gemeenschap vinden we het van reuze belang dat ons spiritueel erfgoed op de een of andere manier wordt doorgegeven en door kan blijven gaan.
Een van de initiatieven die we daartoe hebben genomen is de oprichting van een landelijke Beweging van Barmhartigheid welke enige jaren geleden plaatsvond. Daarnaast zijn we voorzichtig aan het proberen om locale kringen van Barmhartigheid op te richten. Wat zou het mooi zijn als we in Tilburg ook zoiets van de grond zouden kunnen krijgen!
Op 4 november 's avonds gaan we daarvoor een avond organiseren. Samen met twee medebroeders bespreken we vandaag de opzet en ook bekijken we welke mensen we wellicht zouden kunnen aanschrijven om hierbij aanwezig te zijn.
Leden van zo'n locale kring van Barmhartigheid komen eens in de paar maanden samen waarbij het erom gaat elkaar te inspireren en te bemoedigen bij de invulling van het werken aan een barmhartige samenleving. De 'praxis' daarvan geeft ieder vorm in het eigen leven, het 'bezinnend' ermee bezig zijn wordt gedaan tijdens de bijeenkomst.
Voor mijzelf vergelijk ik een dergelijke bijeenkomst graag met 'verwijlen aan de bron' om je weer te laten inspireren voor al je activiteiten in het dagelijks leven.
Donderdag 14 oktober 2004
Ondertussen komen er dagelijks nog aanmeldingen binnen voor de personeelsmiddag die het provinciaal bestuur op 30 oktober aanstaande houdt voor al diegenen die werkzaam zijn in onze fraterhuizen in Nederland. Momenteel zijn er zo'n 75 aanmeldingen. Daar zijn we blij mee! Niet op de laatste plaats om zo onze waardering en dankbaarheid uit te spreken voor wat deze mensen - vaak ook deels belangeloos -voor de medebroeders doen. Maar het is ook een mogelijkheid om jezelf als bestuur te laten zien en aan te geven waar we, als het om toekomst gaat, mee bezig zijn. Daarmee laat je iets van vitaliteit zien en dat vinden wij als bestuur belangrijk.
Er zal ook een en ander verteld worden over de spiritualiteit van CMM en wat dat inhoudt.
Alle drie verzorgen we een bepaald onderdeel. We zijn blij met de locatie van 'Zin in Werk' in Vught die allerlei modere faciliteiten biedt en daarnaast heel aangenaam is om te zijn.
We gaan voor een uitstekende middag !
Vrijdag 15 oktober & Zaterdag 16 oktober
Vrijdagavond en zaterdag een groep in huis, deelnemers aan het weekend 'Mediteren als weg naar zelfwording' onder leiding van pater Henk Jongerius. Twaalf deelnemers, waaronder ik zelf.
's Middags de boodschappen halen, de zaal waar de activiteit gehouden wordt in orde brengen en de tafels dekken.
We beginnen om 19.00 uur na de broodmaaltijd. Ik heb me destijds expres voor deze activiteit opgegeven om aldus nog wat terug te kunnen gaan naar mijn retraite die ik zondag laatstleden beëindigde.
De opbouw van het weekeinde is eenvoudig: meditatie-oefening waarbij aanwijzingen worden gegeven wat betreft houdingen ademhaling. Luisteren naar een meditatieve tekst en daarna in stilte een korte koffie- en theepauze. Vervolgens reflecteren op een uitgedeelde tekst of gedicht waarna uitwisseling plaatsvindt: wat gebeurde er met mij, wat heeft me geraakt, wat vond ik moeilijk? Het is de bedoeling dat we van elkaar proberen te ontvangen en niet op elkaar reageren. De groep gaat hier respectvol mee om.
Zaterdags om 16.00 uur gaan de deelnemers tevreden en weer met een vol rugzakje naar huis om hun weg door het leven te vervolgen. Ikzelf ben ook tevreden. Deze vorm van christelijke meditatie spreekt me aan en de frequent ingelaste stiltemomenten gaven een stuk 'rust' aan het weekend.
Zondag 17 oktober 2004
Ik mag een dag naar familie in België. Wel een flink eind rijden, bijna 2 1/2 uur.
Het is goed toeven in het Vlaamse land. 's Avonds, voor ik naar huis toe ga, rijdt een familielid mij voor naar Ieper waar we samen The Last Post sonnerie in de Menenpoort bijwonen. Een hulde die nog dagelijks gebracht wordt aan de gevallenen van de beide Wereldoorlogen.
De plechtigheid duurt slechts 10 minuten maar ik ervaar het als indrukwekkend. Er is een flinke opkomst, zeker als je nagaat dat deze plechtigheid als sinds 1928 dagelijks gehouden wordt!
Iedereen is doodstil en als de klaroenblazers beginnen in te zetten, word ik daardoor geraakt.
Het gebeurt allemaal met een stijl en een eerbied die me onwillekeurig doet denken aan de ceremonie rond het overlijden van André Hazes. Wel een heel groot verschil…