Maandag 6 december
Nog nagenietend van een gezellige Sint-Nicolaasavond met de communiteit, blik ik 's morgens een ogenblik vooruit in mijn agenda. 'Eigenlijk helemaal geen spectaculaire week', bedenk ik me als ik de verschillende activiteiten één voor een naloop. Allemaal dingen die gewoon moeten gebeuren.
Allereerst de bestuursvergadering om 10.00 uur. Ik heb mijn stukken goed gelezen, besef me dat ik goed voorbereid ben. Eén van de agendapunten is de website www.fraters.nu die we vandaag binnen het provinciaal bestuur evalueren. Aanstaande vrijdag heeft het groepje van vier fraters dat bij die website betrokken is namelijk een overleg met het bureau die verantwoordelijk is voor de opmaak van de gehele website. Vraag is, behalve wat de website dit jaar heeft 'opgeleverd' ook: hoe wordt volgend jaar doorgegaan met deze website? De website is immers een vorm van bezig zijn met de toekomst en stapjes zetten naar de toekomst is een van de twee beleidslijnen van het bestuur. Maar tegelijkertijd hangt er ook een financieel plaatje aan het hele product.
We komen daar goed uit.
Ik vind het soms wel lastig dat ik op twee manieren bij die website betrokken ben: enerzijds als bestuurslid van de Nederlandse Provincie van de Fraters CMM en anderzijds als lid van het groepje van vier.
Dinsdag 7 december Ik herinner me nog heel goed dat tijdens het laatstgehouden Generaal Kapittel een van de opdrachten aan het nieuwe generaal bestuur was om te zorgen dat er bezinnend materiaal zou komen bij de hoofdstukken uit onze constituties.
Het generaal bestuur heeft daar geen gras over laten groeien en aan vier gebieden binnen de congregatie is gevraagd om elk één hoofdstuk voor zijn rekening te nemen.
Kenya heeft de spits afgebeten, dit jaar is het de beurt aan Indonesië en volgend jaar moet Nederland zijn materialen aangeleverd hebben. Brazilië sluit de rij in 2006.
Met een groepje fraters zijn we dit jaar bezig geweest om zeven katernen bij het hoofdstuk 'Gedragen door God' te maken.
Vandaag werk ik de hele dag aan het laatste katern. Het zal handelen over verzoening: verzoening met elkaar en met God. Het kost me de hele dag plus de avond en dan ben ik nog niet helemaal tevreden.
Wat ik goed vind aan dit initiatief is dat vanuit vier verschillende continenten of gebieden materialen worden aangeleverd voor de hele congregatie die enerzijds specifiek zijn vanuit de leefsituatie waar ze geschreven zijn en die anderzijds dezelfde noemer hebben: dat vierde hoofdstuk uit onze leefregel.
Voor mij is dit ook een initiatief dat, behalve voorzien in persoonlijke en gemeenschappelijke bezinning, ook een bijdrage is aan het proces van internationalisering waarin de congregatie zich bevindt.
Woensdag 8 december
Samen met mijn collega-bestuurder Ad verblijven we de hele dag in een van onze grote communiteiten in Tilburg waar een nieuwe overste benoemd moet worden. We hebben een verdeling gemaakt en elk peilen we de gedachten van iedere frater in de communiteit als het gaat over het benoemen dan wel herbenoemen van de overste.
In dit huis valt niet meer zoveel toekomst te verwachten: wanneer het nieuwe woonzorgcentrum klaar is, wordt dit huis gesloten. Dat zal dus met een paar jaren zijn. De mensen zijn ook oud, hebben een heel leven van grote dienstbaarheid en inzet achter de rug. Zo'n bezoek is ook een goede gelegenheid om te luisteren naar de verhalen die men wil vertellen en om de sfeer in de communiteit mee te maken.
Donderdag 9 december Vandaag drie besprekingen of vergaderingen: 's morgens vergadering van het provinciaal bestuur met het generaal bestuur, 's middags een bespreking met een oud-studiegenoot MO-Theologie over de invulling van een jaarlijkse terugkomdag die we met onze voormalige studiegroep nog steeds houden en 's avonds een bijeenkomst met de werkgroep gezinsviering van de parochie.
De bespreking met de oud-studiegenoot handelt over de invulling van de dag waarin een drietal elementen centraal dienen te staan: ontmoeting, verdieping en bezinning. De dag zal staan in het teken van het thema: 'vanuit welke bron leef ik en hoe voed ik mij in mijn leven, in mijn werk?'
Een oud-docent van ons begeleidt ons altijd op deze dag. Ik verwacht er iets goeds van. Met een thema als dit kunnen we elkaar iets aanreiken wat inhoud heeft en wat van waarde kan zijn naar de toekomst, zowel waar het de leef- als de werksituatie betreft.
Tijdens de bijeenkomst 's avonds met de werkgroep gezinsviering zetten we de puntjes op de i voor
de viering op kerstavond. Naar die viering komen vooral jonge gezinnen met kleine(re) kinderen. 'We moeten ze écht iets meegeven', beluisteren we bij elkaar. Ik denk zelf dat zo'n viering wellicht een heel klein beetje mag bijdragen aan de religieuze ontwikkeling van kinderen een stimulans kan zijn voor jonge ouders om iets aan geloofsoverdracht te doen. Dat heb je als werkgroep natuurlijk nooit helemaal zelf in de hand, maar als je er zelf niet in gelooft, kun je overal wel mee ophouden.
Dat brengt me trouwens op een ander punt waar ik hier niet op inga, maar wat ik het overwegen meer dan waard vind: reik je kinderen religieus besef, religieuze vorming aan waarbij je ze vrij laat er later wel of niet iets mee te doen, of reik je ze in deze niets aan? Reik je ze niets aan zodat ze vrij en onbevooroordeeld later zelf een keuze kunnen maken?
Vrijdag 10 december & zaterdag 11 december
We hebben een groep van 18 personen in huis, allemaal deelnemers voor het weekend 'Sacrale dans in de Advent' dat bij ons gehouden wordt.
Zaal in orde brengen, boodschappen doen, tafel dekken, de cursusleiding en deelnemers verwelkomen, de gebedsdienst maken en verzorgen, met de mensen praten en ze echt 'zien' tijdens de pauzes. En na afloop alles weer in de 'normale staat' terugbrengen. Het is best enerverend allemaal, maar wel de moeite waard. Centra als de onze vind ik, zeker in deze tijd belangrijk.
We hebben als religieuzen in de moderne samenleving de taak of misschien wel de verplichting mensen binnen te voeren in de schatkamers van de christelijke spiritualiteit en/of hen te helpen bij zichzelf op zoek te gaan naar hun eigen innerlijke bron.
Het mooie van dit soort activiteiten in huis vind ik dat we ze kunnen laten plaatsvinden doordat we het geheel als communiteit, als elimgroep dragen. De een zorgt hiervoor, de ander daarvoor en het loopt allemaal. Wat ook mooi is, is dat je na afloop mag ervaren dat mensen het goed gehad hebben, dat ze genoten hebben. De accu is weer een beetje opgeladen en er zit weer wat nieuwe bagage in ieders rugzakje. Men heeft verwijld bij de bron en kan nu, opnieuw gesterkt de tocht door de woestijn hervatten!
Zondag 12 december
Enerzijds een dag van rust, anderzijds een dag van bezigheden: morgengebed, eucharistieviering, een aantal uren werken voor de website, onverwacht bezoek van een medebroeder, avondgebed en aanbidding en 's avonds op bezoek bij vrienden in Den Bosch met wie ik gelijktijdig in Kenya werkte.
Ik voel dat ik nog nageniet van de tevreden geluiden en de blijde gezichten naar aanleiding van het weekend 'Sacrale dans in de advent'.