Zondag 10 april 2005
Vandaag houden we, als Elim-communiteit, een recollectiedag. 'Recollectie' houdt in dat we ons terugtrekken voor bezinning. De dag, die georganiseerd wordt door Albert en Wout, begint met het bijwonen van de eucharistieviering in woonzorgcentrum Joannes Zwijsen, waar een aantal van onze bejaarde medebroeders wonen. Na de viering drinken we er koffie, en dan gaat de tocht naar Poppel, net over grens in België, waar we in een huisje onder elkaar zijn en niet gestoord worden. We hadden gehoopt, de tocht per fiets te kunnen maken, maar vanwege het regenachtige weer en de – ook binnen onze communiteit heersende – verkoudheid nemen we onze toevlucht tot de auto.
De thematiek van onze recollectie is: De mensen dienen. Het is de titel van een hoofdstuk uit onze Leefregel dat gaat over onze zending, onze dienstbaarheid, onze werkzaamheden in de samenleving. We bespreken hoe we – ieder op zijn eigen wijze – een bijdrage leveren aan de zending van de Elim-communiteit, die ingebed is in de zending van de congregatie. 'Barmhartigheid en broederschap' zijn hierbij de sleutelwoorden. Het in praktijk brengen daarvan begint binnen onze eigen communiteit, in de onderlinge verhoudingen. Daarbuiten is er het grotere geheel van de samenleving, waarbinnen wij als kleine gemeenschap maar een zeer beperkte bijdrage kunnen leveren aan meer menselijkheid en een betere toekomst. We doen dat in Elim concreet door meditaties, cursussen en workshops aan te bieden die reflectie mogelijk maken op jezelf, je omgeving, de wereld waarin we leven.

Als voorbeeld staat mij voor ogen: de avond over psalm 51 die ik vorige week heb verzorgd. Deze psalm gaat over het omgaan met eigen tekortkomingen en verwondingen en het mogen ondervinden van Gods barmhartigheid daarbij.
Ik vind het niet altijd gemakkelijk om een recollectie als deze mee te maken en een goede bijdrage aan de uitwisseling te geven. Toch vind ik het belangrijk om enkele keren per jaar zo'n dag te houden, zodat we elkaar beter kunnen leren kennen en ons steeds meer bewust worden van onze zending en de manier waarop wij daaraan gestalte (proberen te) geven.

Maandag 11 april
Vandaag ben ik jarig. Wanneer ik om zes uur opsta om Harrie naar het station te brengen, dringt het nog maar nauwelijks tot me door. Aan de ontbijttafel krijg ik echter al gauw het gevoel dat ik jarig ben: door de felicitaties, het vaasje met bloemen en de worstenbroodjes waar Frans voor heeft gezorgd.
Ik heb het zo kunnen regelen dat ik vandaag thuis werk. Zo kan ik de bezoekers ontvangen die in de loop van de dag komen: leden van de Elimgroep en mensen uit andere communiteiten van onze congregatie. Daarnaast zijn er de kaarten en telefoontjes. Wat leuk dat zoveel mensen aan me denken!

Dinsdag 12 april

Telefonisch zoek ik contact met enkele klanten van Stichting Leergeld die ik enige tijd geleden heb bezocht. Ik informeer hoe het nu met hen gaat. Als ik denk dat een klant daar behoefte aan zou kunnen hebben, bied ik wel eens aan om nog eens op bezoek te komen, zo maar, om koffie te drinken en wat te praten.
Ook wordt mijn aandacht getrokken naar het nieuwe Elimprogramma (najaar 2005), dat we momenteel aan het voorbereiden zijn. Caspar, Albert en ik zijn vooral verantwoordelijk voor het uitwerken ervan. We stellen er een eer in om een goed en evenwichtig aanbod samen te stellen.

Woensdag 13 april
's Middags heb ik de gelegenheid om me – in een gesprek met een geestelijk begeleidster – te verdiepen in aspecten van mijn religieuze leven. We spreken onder meer over de gelofte van zuiverheid (celibatair leven), die voor mij vooral inhoudt: me vrij maken voor God, voor de gemeenschap waar ik deel van uitmaak(de congregatie van de fraters) en voor de zending van onze gemeenschap en van mij als individuele frater, binnen en buiten onze congregatie.
Verder komt het belang van persoonlijk gebed en persoonlijke meditatie aan de orde. Dat is de basis van ieder religieus leven, omdat dit immers geworteld moet zijn in een persoonlijke relatie met God, die elke dag opnieuw gevoed en beleefd wordt.
's Avonds komt de werkgroep bestuur van Katharsis bijeen. Katharsis is het koor waar ik lid van ben en dat een eigen tekstgroep (liturgiegroep) heeft. We kijken vooruit naar de viering van ons eerste lustrum, de praktische zaken daaromheen, maar we staan ook stil bij wat het eerste lustrum ons heeft gebracht. Met welke verlangens en uitgangspunten is de initiatiefgroep vijf jaar geleden begonnen, wat is daarvan uitgekomen en wat niet? En, last but not least, hoe willen we verder gaan? Dit zijn vragen die we binnenkort graag met het koor gaan bespreken.

Donderdag 14 april
's Morgens leg ik een huisbezoek af namens Stichting Leergeld. Het aardige is dat een nieuwe intermediair met meegaat: Thekla, een jonge vrouw die me vertelt dat ze een zoon van 10 jaar heeft. We hebben afgesproken bij de moskee en gaan vandaar naar de klant.
Onderweg komt het gesprek al gauw op frater-zijn, als ze namelijk gevraagd heeft of ik kinderen heb en of ik werkloos ben en van een uitkering leef. Ze weet vrij goed wat 'broeders' zijn en wil graag iets meer weten over onze activiteiten in Nederland. Daar blijft het ook bij, want we zijn inmiddels gearriveerd bij onze klant.
Het huisbezoek verloopt goed. Ik vind dat Thekla het gesprek goed kan aangaan en merk dat de klant haar aanwezigheid waardeert.
's Avonds repeteert Katharsis. Het is mijn beurt om de repetitie te openen met een kort woordje, bedoeld om de aandacht van ons allemaal te richten op deze repetitie. Vervolgens neemt onze gastdirigent Martin het van me over. Ik vind dit een prettige repetitie, evenals die van twee weken geleden. Er was een goede concentratie op de muziek maar de sfeer was ook ontspannen.

Vrijdag 15 april
De ochtend besteed ik, met Albert, Caspar en Niek, aan overleg over deze website. We willen hem levendiger maken en de interactie vergroten. We nemen concrete plannen door en zullen sommige daarvan gaan uitwerken. Over een maand hopen we een nieuwe opzet ontwikkeld te hebben.

[top]