Door de dag heen zijn er de gewone dingen van het leven in een communiteit: de koffie om 10 uur, de broodmaaltijd om half 1 en nogmaals koffie om 3 uur. 's Avonds vieren we om kwart voor 6 eucharistie met Max, een priester uit de regio die sinds kort aspirant-lid van de Elimgroep is. Daarna is er de warme maaltijd, die onze kok Rob heeft bereid. Op het menu staan vanavond: ossenstaartsoep, spruitjesstamp met blinde vinken en griesmeelpap. Het smaakt me goed.
Aan de afwas kan ik nauwelijks meedoen, omdat ik de zaal in orde help maken voor de cursusbijeenkomst rond Enneagram. Het is de 5 de bijeenkomst uit een reeks van 10.
Daarna het doornemen van de leesmap (met diverse tijdschriften van kerkelijke origine zoals 1-2-1 en het Bisdomblad , mededelingen van andere regio's waar fraters wonen – dit keer uit Brazilië – en kaartjes en brieven die voor de communiteit zijn bestemd) op mijn kamer, een telefoontje met een goede bekende en de recreatie. Dit laatste houdt in dat we rond 10 uur in de huiskamer zijn om samen naar het nieuws te kijken, wat bij te praten of een spelletje te doen. Tegen 11 uur ga ik naar boven, sluit de dag af met het lezen van enkele passages in de bijbel en ga slapen.

Dinsdag 26 oktober
's Morgens leg ik de laatste hand aan de meditatie voor woensdagochtend, waarvan de voorbereiding bij mij ligt. Wie weet, komt deze nog eens als webmeditatie voor iedereen beschikbaar. Het is een tekst van de profeet Sefanja. Jozien, Albert en ik bereiden om beurten zo'n meditatie voor.
's Middags ga ik voor Stichting Leergeld op huisbezoek. Het is weliswaar herfstvakantie – het kantoor van de stichting is daarom deze week gesloten – maar huisbezoeken kunnen gewoon doorgaan. Ik kom bij een alleenstaande moeder met vier kinderen, die voor twee van haar kinderen geen sport kan betalen. Beslissen mag ik niet; mijn taak is het om de gegevens zo goed mogelijk over te brengen aan de stichting.

's Avonds is er de wekelijkse meditatie in onze ondergrondse kapel. Dit keer is het – zoals elke laatste dinsdag van de maand – een viering in Taizé-sfeer. Het thema van deze maand is: In het spoor van de pelgrim . Er zijn ongeveer tien mensen van buiten bij. Ik ben blij met dit gezamenlijk rustpunt. Na afloop drinken we samen koffie en feliciteren een van de deelnemers die onlangs is afgestudeerd. Ze heeft een cake gebakken waar we bij de koffie van mogen proeven. Heerlijk!

Woensdag 27 oktober
Na het ontbijt begint de dag voor mij met de meditatie in de studio. De uitwisseling in het nagesprek verliep goed. Ik vind dat we vanochtend weer heel wat mooie dingen van elkaar mogen horen, reacties vanuit verschillende invalshoeken.
Hierna is er de wekelijkse uitwisseling met onze jongste huisgenoot, die nu ruim een jaar bij ons woont en in zijn noviciaat (proefperiode, zowel voor hem als voor de congregatie) zit. We diepen allerlei onderwerpen uit die te maken hebben met kerk-zijn. Momenteel zijn we bezig met de tien geboden en hun vertaling naar het leven in deze tijd en in deze maatschappij. Vandaag praten we over het zesde gebod, en daarbij gaat het over het huwelijk, huwelijkstrouw, seksualiteit. Er komt nogal wat op tafel, en ik ben blij met de openhartige sfeer waarin we met elkaar bezig kunnen zijn.


's Middags ontdek ik dat mijn computer defect is. Het ‘opstarten' van Windows blijkt niet meer mogelijk. Dat betekent: een reparateur zoeken, want zoals ik eerder deze week al constateerde: een computer is voor een frater ‘onmisbaar'.
Rond 5 uur vertrekken we naar Udenhout om er eucharistie te vieren met de fraters daar, en met zuster Margreet die eveneens tot die communiteit behoort. Zij hebben altijd vluchtelingen in huis, (bijna) uitgeprocedeerden die er maximaal 3 maanden mogen wonen om op verhaal te komen en zich voor te bereiden op hun toekomst. Na de eucharistie eten we met de vluchtelingen. Ik speel nog even met mijn 'grote kleine vriend' Benjamin, een joch van een paar jaar oud dat met zijn moeder daar tijdelijk woont. Zij maken nog wel kans om in Nederland te mogen blijven, begreep ik.

Donderdag 28 oktober
's Morgens mijn tweede huisbezoek van deze week voor Stichting Leergeld. Ik kom bij een vrouw van Marokkaanse origine, die vrij goed Nederlands spreekt. Ze is een alleenstaande moeder met twee kinderen. Omdat ze die aan sport wil laten doen, maar de kosten daarvan maar moeilijk kan betalen, vraagt ze ons om hulp. Ook is ze op zoek naar begeleiding om haar leven beter te ordenen en in deeltijd te kunnen gaan werken. Die begeleiding geeft Stichting Leergeld niet, maar ik bespreek met haar waar ze het beste kan informeren hiervoor.
Huisbezoeken voor de stichting laten me nooit onberoerd. Het is altijd een stuk 'privé' dat we als vrijwilligers te zien krijgen en dat mensen met ons delen in de hoop hun situatie wat te kunnen verbeteren. Ik ervaar dat het gesprek op zichzelf altijd al waarde heeft, omdat 'kleine mensen' ineens meetellen, omdat er vanuit 'de maatschappij' naar hen geluisterd wordt en hun verhaal serieus wordt genomen.

's Middags heb ik na de lunch een korte bespreking met Caspar over het nieuwe programma van Elim voor het eerste halfjaar van 2005.
Daarna is het tijd voor mijn volgende huisbezoek: de man die ik namens de parochie al bijna vijf jaar bezoek. Hoe zo'n bezoek verloopt, is voor mij altijd een verrassing. Soms praten we bijna niet, maar vanmiddag komt het gesprek aardig op gang. Mijn 'maatje' voelt zich een stuk beter dan een tijd terug, zegt hij, en dat is hem aan te zien.
's Avonds repeteert Katharsis. Ik ben blij met deze repetitie, die een goede voorbereiding vormt op onze viering rond de persoon van Augustinus (kerkvader in de 3 de -4 de eeuw), op 13 november te houden in de abdij van Heeswijk-Dinther.

Vrijdag 29 oktober
Slecht nieuws wat mijn computer betreft: alle software is verloren gegaan. Het besturingsprogramma kan opnieuw geïnstalleerd worden, maar mijn documenten zijn weg. De oorzaak is tot nu toe niet achterhaald.
Een aantal documenten had ik nog niet gebackupt en ben ik dus kwijt. Toch in het vervolg maar van elk document meteen een backup maken!

Zaterdag 30 oktober

's Avonds is er in Studio Elim de maandelijkse filmavond voor 'Generatie X' (dit is, globaal, de generatie van degenen die nu tussen 25 en 45 jaar oud zijn). We zijn met twaalf deelnemers: een aantal trouwe bezoekers en iemand die wat minder vaak komt. De film – Solas – gaat over een 35-jarige vrouw wier leven beheerst wordt door een zielenpijn waarvan ze niet weet waar hij vandaan komt. Ze drinkt, heeft woede-aanvallen, kan niet meer lachen en niet meer echt beminnen. Een verzuurde vrouw, in een grote stad, zonder vrienden en onbemind. In de film volgen we haar een tijdje.
Wat me van deze avond vooral bij blijft, is dat je altijd kunt proberen vanuit je hart te leven, en niet zoveel in je hoofd waar je van alles moet, en waar ontevredenheid je het leven kan vergallen. De houding van een kind is veel vruchtbaarder: open naar het leven toe, en jezelf durven zijn in plaats van je leven te laten bepalen door wat 'de anderen' of 'de conventies' voorschrijven.