tot het uiterste. Zo was zij na de dood van Jezus bij de eersten die in Zijn voetsporen probeerden verder te gaan, in de Jezusbeweging. Dat getuigt van geloof, van durf en van volharding. En dat alles maakt haar voor mij tot een zeer authentieke vrouw.'
Je hebt het nu over de bijbelse Maria en niet over de Maria uit de volksdevotie.
'De bijbelse Maria spreekt mij meer aan. Met Maria als wonderdoenster, als iemand die wondertjes kan verrichten, kan ik niet zo goed uit de voeten. En dat geldt ook voor de Maria als “middelares”. Als ik me tot de Schepper probeer te richten, dan probeer ik dat rechtstreeks te doen en niet via Maria. Maar tegelijkertijd weet ik dat Maria door anderen wél als middelares en als wonderdoenster ervaren wordt. Ik wil daar niet over oordelen en ik weet hoe dierbaar die Maria vooral voor veel ouderen is. En als ik eerlijk ben gaat die Maria ook niet helemaal aan mij voorbij. Sommige beelden uit de volksdevotie spreken mij ook erg aan. Zoals de “mantelmadonna”, het Latijns-Amerikaanse beeld van een Maria die gehuld is in een grote mantel, een mantel waaronder iedereen kan schuilen. Maria als troosteres; dat beeld laat mij ook niet onberoerd.'
Je hebt gekozen voor een leven als frater, dus ook voor een leven zonder vrouw. Verklaart dat jouw betrokkenheid op Maria ook een beetje?
‘Ik weet dat mensen dat gauw denken. En tot op zekere hoogte is het misschien ook wel zo; het geeft mij een zekere aanvulling. Maar tegelijk is het ook onzin. Het is zo wezenlijk anders. Het klinkt misschien pathetisch, maar het is een zeer zuivere relatie, met een heel andere lading. Maria zet me aan het denken, ze inspireert me. Ik weet zeker dat mijn relatie met Maria een positieve invloed op me heeft en dat dat uiteindelijk ook doorwerkt op anderen. Ik beleef de relatie die ik met Maria heb als een relatie van hart tot hart.'
Bid je ook tot Maria?
'Ja. Meestal door de Schrift te lezen en daarover na te denken. Maar onze congregatie is aan Maria toegewijd en dat betekent dat we als fraters samen ook over haar praten. Niet dagelijks, maar wel als we stil staan bij onze Leefregel. Daarin wordt Maria vaak genoemd. We vertellen elkaar dan welke plaats Maria in ons leven inneemt. En bij de stijl van onze congregatie gaat dat enerzijds zeer serieus, maar anderzijds ook met een zekere relativering en enige humor. Laat ik maar zeggen dat Maria dat zeer goed verdraagt.'
Bid je de rozenkrans ook?
‘Na wat ik zei over mijn afstand tot de volksdevotionele Maria, zou je denken van niet. Maar ik bid de rozenkrans wél, zeer regelmatig zelfs. Ik denk dat de cadans van de herhaling me aanspreekt. Het geeft rust, het onderstreept dat je tijd wilt vrijmaken voor het bidden. Ik probeer ook echt zorg te besteden aan deze manier van bidden. Bij het bidden van de rozenkrans, heb ik altijd een intentie; dan bid ik voor iemand. En ik vertrouw er op de een of andere manier gewoon op dat mijn bidden die persoon ook werkelijk ten goede komt. Maar vraag me maar even niet hoe dat dan werkt. En laat ik er meteen maar bij vertellen dat ik ook zo nu en dan op Maria-bedevaart ga. Soms is zo'n bedevaart helemaal niet wat ik ervan gehoopt had, dan overheerst de kermis. Maar soms is het een heel bijzondere ervaring. Onlangs ben ik op bedevaart naar de 'Heilige Eik' in Oirschot geweest. Een rustige plek in de bossen, de bedevaartgangers zijn er stil en eromheen is er niets te doen. Zo'n bedevaart kan me diep raken.'
Je neemt dus helemaal geen afstand van de volksdevotionele Maria?
'Ik weet het niet. De bijbelse Maria spreekt me meer aan, maar wie ben ik om afstand te nemen van die andere vormen? Ik ben als kind grootgebracht met de Soete Lieve Vrouwe in Den Bosch. Bij mij thuis gingen we altijd in de Mariakapel van de kathedraal kaarsjes branden. Dat doet me nu ook nog goed en ik hou me er dan helemaal niet mee bezig of dat nog wel van deze tijd is.'

‘Speuren naar sporen van Maria', een lespakket over Maria
‘Salve Regina', een eeuwenoud gebed tot Maria
Het lespakket in de pers