Doordenken Die houding van barmhartigheid, van naaste willen worden, vraagt een levenslange oefening. Het is meer dan je handen uit de mouwen steken – en ondertussen doenerig op afstand blijven. Het raakt je in heel je wezen, zoals het je ook in heel je wezen kan vervullen.
Jezus leerde om te luisteren met je hart. Dat lijkt een vaag advies, een beetje soft zelfs. Maar dat is het zeker niet. Het vraagt moed om zo in het leven te staan, om zo geraakt te durven worden. En je hebt het nooit helemaal in de vingers. Voor je het weet ben je een ander voorbij gehold.
Al vanaf het eerste begin oefenen christenen zich om met hun hart te luisteren. Door de eeuwen heen ontwikkelden mensen in religieuze ordes en congregaties daar methodes voor. De fraters van Tilburg hebben geleerd om het zo onder woorden te brengen:
Barmhartigheid verloopt in drie stappen: zien – bewogen worden – in beweging komen.
Zien
Je kunt alleen zien als je ogen het goed doen. Om zuiver te zien moet je regelmatig tot rust komen en stilstaan bij wie je bent en wat je doet. Daarom is er in ons leven steevast aandacht voor gebed, meditatie en zelfreflectie. Ook willen we goed op de hoogte zijn van hoe de samenleving in elkaar steekt en waar en waardoor mensen in de knel komen.
Bewogen worden
Het vereist moed en kwetsbaarheid om een ander echt te zien en te horen. Dat raakt je, je wordt bewogen. Voor ons is het belangrijk om niet alleen met beide benen in de samenleving te staan, maar ook een gemeenschap van broeders te vormen. Daar komen we tot rust en voelen we ons thuis. Daar stellen we onszelf en elkaar ook lastige vragen, vaak over ons concrete werk. Wat doet de ontmoeting met anderen met jezelf? Hoe kan je affectieve liefde effectief worden?
Als deze stap wordt overgeslagen, blijft meestal alleen een driftig soort dienstbaarheid over. Dan ben je met de beste bedoelingen vooral je eigen onrust en schuldgevoelens aan het bestrijden. En dat is zonde van de energie, die dan nooit aankomt bij degene die gezien, gehoord of bemind wil worden.
In beweging komen
Als je goed kijkt en geraakt bent, kom je haast vanzelf in beweging. Wij willen proberen broeders te zijn: van elkaar en van alle mensen die onze wegen kruisen, vooral de kwetsbaarsten onder hen. We oefenen die houding in door samen te leven, te werken en stil te zijn. Sinds onze oprichting in 1844 zorgen we, vanuit die spiritualiteit van barmhartigheid, op veel plekken in de wereld voor kinderen, gevangenen, zieken, hongerenden en ouderen. Vanuit die spiritualiteit willen we een thuis zijn voor elkaar: broeders die een leven lang aan dit ideaal willen werken.