www.fraters.nu


	Vier fraters Niek Hanckmann Albert van der woerd Caspar Geertman Paul Damen


	Wat zijn fraters? Fraters van Tilburg Uit de tijd? Gelofte van gehoorzaamheid Gelofte van armoede Gelofte van zuiverheid


	Tien redenen om géén frater te worden Mijn reden om het wel te doen Terughoudendheid


	Ouderwets Actueel Bron Doordenken mt:25


	Mediteren kun je leren Start de webmeditatie Abonneren Archief


	Persoonlijk contact Adressen


	Snuffelen Alles op een rij Alle webmeditaties Reacties op deze site

Home

WERELDJONGERENDAGEN 2005

VERSLAG DINSDAG 16 AUGUSTUS 2005

INDEX WJD
Het programma
DE VERSLAGGEVERS
zondag 14 augustus
Maandag 15 augustus
dinsdag 16 augustus
woensdag 17 augustus
donderdag 18 augustus
VRIJDAG 19 augustus
zaterdag 20 augustus
zondag 21 augustus
NA AFLOOP
ONS FOTOBOEK

Verslag 1: Melanie van Berkel, dinsdagnacht
'Wat is eigenlijk "goed" doen?'
Hey hey! 24:00 uur nu. Het was een lange dag vandaag. Om 7 uur werd ik wakker door mijn charmante duitse kamergenoten. Mooi, ik had nog een hele dag voor me. Eerst gingen we op zoek naar het ontbijt. Dat was verplaatst naar een ander gebouw. Maaaaaaaar, morgen is het ontbijt hier op het college waar we slapen. Na het ontbijt gingen we een paraplu kopen, dat was een masterplan, want daarna is het weer een stuk beter geworden. Na een heerlijke middagmaaltijd op het college gingen we met zijn vijven op weg naar Dusseldorf. De treinen waren al aardig vol, maar dat was slechts een voorproefje. Zonder enig oog voor die drukte ontstond er een discussie tussen Meins, Frans en mij. We konden het er niets over eens worden waarom sommige mensen "goed" doen en anderen niet. Is het dan niet Gods bedoeling dat iedereen "goed" doet? Is het misschien zo dat alle mensen wel "goed" doen maar dat dat niet altijd even duidelijk is? Of is het zo dat omdat we de keuze hebben gekregen van God. Wat is eigenlijk "goed"?
Bla, bla, bla, enzovoorts. Eenmaal aangekomenop het metro station in Dusseldorf bleek het onwijs druk te zijn. Iedereen wilde net als wij naar de openingsmis in de LTU arena. Een tegenvaller voor Meins en Frans. Daar scheidden onze wegen. Meins, Frans en ik besloten om een kerk in Dusseldorf op te zoeken, om zo toch een mis bij te kunnen wonen. Uiteneindelijk kwamen we terecht in de St. Joseph kerk waar slechts een handjevol mensen zat. Desondanks was de mis heerlijk na de afgelopen dagen van anonimiteit. De lezing ging heel toepasselijk over de parabel van de talenten. In de eenvoudige preek werd duidelijk dat dit verhaal juist ging over de mensen die onvoorwaardelijk "goed" doen en degenen die dat niet doen. Uiterst tevreden gingen wij weer richting Bad-Godesberg waar we nog laat in de avond last hadden van muzikale uitspattingen. Het begon met braaf Taize liedjes zingen en eindigde met foute rock versies op de o zo mooie liedjes van het Loreley koor.
Bij Meins en Frans aan bed zitten, maar die vielen allebei voor mijn neus in slaap. Op de gang nog even een discussie over een bijbeltekst en toen... Kwam Albert aanlopen met zijn notebook, en hier zit ik dan.
0:30 uur nu, ik denk dat ik maar eens gauw in mijn slaapzak duik, morgen weer een dag. God bless you, zoals ze dat hier zeggen.

Verslag 2: frater Albert van der Woerd, dinsdagnacht
'De levenskracht van de jongeren past bij leven in geloof'
De maandag eindigde met zijn vijven in een pizzeria, die om elf uur nog open was. Echt genoegelijk om in een schone ruimte iets lekkers voorgezet te krijgen.
Redelijk geslapen in het geschiedenislokaal van het college. Voor het ontbijt moesten we nog een behoorlijk eindje lopen. Er was een huishoudkunde-lokaal geregeld in een school. Er waren verse broodjes! Met Mel en Frans even Bad-Godesburg ingeweest voor een paar huishoudelijke boodschappen en een lekker kop koffie op een terrasje.
Het weer begint om te slaan, maar mijn poncho houd ik wel bij de hand. Af en toe komt er een horde zingende jongeren langs uit een of ander ver land. De bewoners kijken hen met verwondering na.
Ik mis de jongeren van onze groep. De energie, spontaniteit en de uitgelatenheid. In hen zie ik gemakkelijker iets terug van de levenskracht, die ik in verband breng met leven in geloof, dan bij de wat ouderen in dit college. Er gebeurt hier iets anders. Voorzichtiger, beleefd en voorkomend, het ligt dieper. De buitenlanders beginnen nu wat contact te zoeken met elkaar.

Ward komt er na enig speurwerk achter dat er ook eten te krijgen is in het college. En wat voor eten! Dit is ook Duitsland. In de mensa van het internaat wordt een geweldige maaltijd geserveerd. En je ziet maar enkele mensen eten. Hoe is het mogelijk...

Vervolgens gaan we met de trein naar Dusseldorf. Daar wordt één van de die openingsvieringen gehouden in een groot stadion. We kiezen voor Dusseldorf omdat kardinaal Lehman daar voorgaat, en de muziek o.a. verzorgd wordt door Gregor Linssen, de componist van Venimus Adorare Eum. Ik ben nu zo intensief bezig geweest met zijn stuk, dat ik deze man wel eens graag aan het werk wil zien. Onderweg valt op dat Duitsland over een geweldige logistiek beschikt waardoor de WJD hier wel heel goed georganiseerd kunnen worden. Het loopt (letterlijk) allemaal op rolletjes.
In de trein overkomt me een beetje hetzelfde gevoel wat ik had als begeleider op Lourdesbedevaarten. Op de openbare stations voel je je heel anders dan wanneer je gewoon op reis bent. Je hebt een ander doel. Het heeft te maken met de binnenkant. En de andere reizigers kijken ook een beetje vreemd tegen die massa aan, die nu ineens inbreekt in hun dagelijkse routine. Ik heb geen idee hoe de Duitsers in het algemeen aankijken tegen dit katholieke mega-evenement. Onverschillig, misschien?
Toch leek het in de ondergrondse van Dusseldorf even mis te gaan.

De inhoud van een complete trein probeerde zich in de paar trammetjes te proppen, die het station aandeden. Toen de in groten getale aanwezige Italianen begonnen te dringen en te roepen, werd het voor sommigen toch te beangstigend en gingen terug. Uiteindelijk werd de massa nog betrekkelijk snel weggewerkt. Toen er eindelijk stationsbeambten arriveerden raakte de drukte weer onder controle.
In de grote LTU-arena was alles goed georganiseerd. Daar hadden ze wel ervaring met uitgelaten massa's. In de omloop liep ik Ik was heel benieuwd of het kon, met 50.000 personen op een persoonlijke manier de eucharistie vieren. Dat bleek. Lehman had een zeer aardse, degelijke stijl van voorgaan. Toen hij bij de offergaven een vat bier en een carnavalsmuts kreeg aangereikt was het ijs definitief gebroken. Zijn preek vond ik alleen meer geschikt voor een kloosterbejaardenoord dan voor een openingsviering van de wereldjongerendagen.
Ik had ook geen idee of liturgische samenzang mogelijk was in een voetbalarena. Dat bleek ook. Jammer genoeg speelde de repertoirekeuze daar erg weinig op in. Ik had de indruk dat er toch wel een hoop muzikale egotripperij aan te pas kwam. Weinig verbindend, jammer.

In de pauze na de viering schrijf ik vast wat gedachten in mijn laptop. Drie Duitse tieners vroegen mij voor welke krant ik schreef. Ik zei: voor www.fraters.nu. Toen had ik ook de gelegenheid om aan hen te vragen wat de tekst van hun button met de tekst 'wir sind Papst' nou wel betekende. Ik dacht dat het een soort Duitse 8-meibeweging betrof. Maar het bleek anders te liggen. De meisjes kwamen uit Beieren, net als de nieuwe paus. Ja, zeiden Bettina, Anna en Antonia, daar zijn we trots op.

Verslag 3: Frans Schilder
'Eindelijk zinnige discussies'
Voor ik wat ga vertellen over mijn meest recente ervaringen, wil ik nog wat vertellen over een gebeurtenis afgelopen maandag, op de boot vanuit de Loreley naar Bad Godesberg. (Dat is de plek alwaar we, in het Alloisius Kolleg, verblijven.)
Op de boot raakte Meins, een Jezuiet, en ik in gesprek met een jongen uit Slowakije. Deze jongen had de afgelopen dagen de mannelijke solo's voor zijn rekening genomen in het gelegenheidskoortje van Magis. Deze jongen was sterk overtuigd van God en hoe het geloof in elkaar zat. Toen er echter een aantal vragen gesteld werden die wat meer down-to-earth zijn, kwamen er al gauw twijfels. "Wie of wat is God?" is een vraag waar we met zijn drieen geen antwoord op konden vinden. Dat was toch een redelijke openbaring voor die jongen. Ik was blij dat ik eindelijk met een aantal mensen in discussie kon gaan over dit soort, voor mij, heel belangrijke vragen. En dat zonder dat ik een onderwijzersvingertje naar me gericht krijg...

Dinsdag:
'De enige manier om iedereen te "missen", is door op iedereen te mikken.'
Dat is de conclusie die ik samen met Meins en Albert heb getrokken over de missen en vieringen van de afgelopen dagen. De pogingen om de mis naar ieders zin te maken, leidden alleen er toe dat hij niemand naar de zin is. Tot dinsdag in ieder geval.
Melanie heeft het in haar stukje ook geschreven; op weg naar de LTU Arena was het erorm druk in de U-Bahn. Zo druk dat ik enige agressie voelde jegens alles en iedereen die zich niet wist te gedragen. Toen die Italianen en masse begonnen te duwen om maar vooral als eerste in de metro te kunnen, ging bij mij het licht uit. Ik ben vertrokken met Meins, en Melanie volgde ons. Eenmaal uit de U-Bahn voelde ik me enerzijds heel erg opgelucht; geen verdrukkende menigte, geen agressie meer in mezelf. Anderzijds voelde ik me schuldig ten opzichte van Albert en Ward; het voelde een beetje alsof ik ze in de steek had gelaten. Na een korte wandeling eindigden we in een Emmanuel-kerk, waar een dienst werd gehouden voor een heel klein groepje: de vaste mensen van de kerk, plus wij met zijn drieen. De lezing van de dienst sprak mij heel erg aan en heeft me ook vrede gegeven met mijn schuldgevoel.

De lezing ging over een aantal mensen die talenten hadden gekregen en deze moesten vermeerderen voor hun heer. Twee van hen kwamen terug en hadden de opdracht voldaan. De derde niet; hij was zo verstijfd van angst dat hij zou falen, dat hij niets geprobeerd had. Hierop kreeg hij op zijn donder; het draait niet om het resultaat, maar om de poging om dat te doen, wat juist is om te doen. Hierin zag ik een parallel met wat er gebeurd was; hoewel ik mezelf niet tot de grens heb gepusht om in de menigte mee te gaan, weet ik wel dat ik het heb geprobeerd. En er komen gelukkig nog meer mogelijkheden om een massa-mis mee te maken; de volgende keer ben ik er zeker bij! De avond was in ieder geval een opluchting ten opzichte van de 'kale vlakte' van de afgelopen dagen. Het was leuk om achteraf te zien welke reeks van (schijnbare?) toevalligheden leidden tot deze zeer geslaagde avond, waar ik een aantal nieuwe waardevolle inzichten en indrukken heb opgedaan.

Vandaag ga ik me begeven in de drukte van Keulen; er staan veel interessante dingen op het programma. Hopelijk kunnen we her en der in een interessante dialoog vallen!

Relevante sites

De site van de organisatie van de Nederlandse deelname
www.wjd.nl

De site Katholiek Nederland biedt dagelijks web-tv vanuit Keulen
www.katholieknederland.nl

De Jezuïetenorde en de Fraters van Tilburg werken samen in een begeleidingsprogramma voor de Wereldjongerendagen. Wereldwijd heet dit programma 'Magis'.
www.magis2005.de

Op deze site van vier jonge fraters van de Fraters van Tilburg schrijft frater Albert in zijn weblog ook over de WJD.
weblog frater Albert

Uitzendingen RKK

Zaterdag 13 augustus
Radio 1, 18.33 u:
Kruispunt

Zondag 14 augustus
10 u, Ned 1: Eucharistieviering
12.05 u, 747 AM:
Het Klooster
22.15 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Maandag 15 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Dinsdag 16 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Woensdag 17 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Donderdag 18 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Vrijdag 19 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Zaterdag 20 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt
18.33 u, Radio 1:
Kruispunt Radio live vanuit Keulen
0.00 u, Ned 1:
Nachtwake in Keulen (onder voorbehoud)

Zondag 21 augustus
10 u, Ned 1:
Eucharistieviering met de Paus
22.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt