Bijna-ramp
Kort na de aankomst van de paus deed zich een bijna-ramp voor. Frans en Melanie zaten er middenin en doen er emotioneel verslag van.
>>> Wordt dit een Heizel-drama?

Verslag 1: Frater Albert van der Woerd
'Toen uiteindelijk de boot met de paus langskwam werd het ineens serieus'

's morgens
Ik heb deze dagen ontdekt dat de wijsheid van Cruijff: 'Elk voordeel hep z'n nadeel' ook andersom werkt. Het totale gebrek aan sfeer op dit college wordt toch wel een heel stuk gecompenseerd door de rust en de ruimte in de slaaplokalen, de schone en overvloedig beschikbare toiletten, warme douches en de goede maaltijden waarvoor je nauwelijks in de rij hoeft te staan. Dat was wel anders voor de Rotterdammers op de boot. En voor verreweg de meeste deelnemers van de WJD.
Het is nu acht uur 's morgens. Ik zit, fris gewassen en geschoren, in een stil lokaal wat te typen. Gisteravond laat zijn Melanie en Frans ook weer binnengekomen. Ze waren best moe van alles en gingen vrijwel direct slapen. Vandaag gaan we met z'n drieën op stap. Eerst naar Keulen, voor de aankomst van Benedictus en dan ga ik door naar Wuppertal, om daar morgenochtend de Nederlandse catecheses mee te kunnen maken. Maar eerst ontbijten!

's avonds
Ik zit op dit moment (21.35 uur) opgelucht in de trein naar Wuppertal. Met nadruk 'zit'. Ik had niet verwacht nog een zitplaats te kunnen bemachtigen want bij de ingang van het station in Keulen werden maar mondjesmaat reizigers toegelaten, zo druk was het. En de massa's komen me grimmiger over dan anders. Er wordt ook meer geduwd dan eerst.
Het was een hele happening, de aankomst van de paus. Hoe ging het eigenlijk allemaal in zijn werk...

Samen met Melanie en Frans vertrok ik vanmorgen naar Keulen. We waren goed op tijd want we moesten ruim van tevoren op de boot zijn vanwege de uitgebreide veiligheidsmaatregelen.
Mgr Van Luyn
Daar aangekomen troffen we weer dezelfde uitgelaten gezelligheid aan als gisteren. Zelfs Mgr. van Luyn stond grappen te maken. Hij maakte een zeer ontspannen indruk. Het wachten op de paus werd veraangenaamd door nootjes en chips en er was een carnavalsbandje dat kerstliedjes blies. Surinaamse meisjes deden bij Nederlandse jongens en meisjes het haar in vlechtjes. Toen uiteindelijk de boot met de paus langskwam werd het ineens serieus. Er waren mensen op wie het een grote indruk maakte dat de paus voorbij kwam. Ikzelf had ook verwachtingen, maar de toespraak die hij vooraf deed vond ik zo saai, dat ik op een of andere manier niet meer iets had om naar uit te kijken. Ik kon er niets bij voelen. ik vind het overigens wel belangrijk dat dit gebeurt, vormend ook voor jongeren. Ondanks alle massaliteit is het toch goed om te zien dat voor een minimum aan uiterlijk vertoon is gekozen.
'Mijn' Elimmers hadden een gelijksoortige reactie. Boeiend om te merken dat we van deze man allemaal iets wezenlijks verwachten.

Na afloop van het bezoek was het erg onrustig. Helicopters, sirenes en elke minuut zowat een trein over de Rijnbrug. Toch werd er in de openlucht, aan dek, in allerijl nog een eucharistieviering gehouden. Ik bood Mark aan dat ik het geluid zou doen, dan kon hij rustig meevieren. Het was een haastklus voor mij en voor het koor; er was nauwelijks tijd om ons te kunnen voorbereiden. Bij de voorgangers voelde ik weinig liefde en aandacht voor wat er onder woorden kwam. Mgr Van Burgsteden was de enige die in de gaten leek te hebben dat er mensen werden overgeslagen bij het communie-uitdelen. In de preek een zware nadruk op de transsubstantiatie van brood en wijn, in het lichaam en bloed van Christus. Ik merk hoe drukkend ik dit ervaar. Wat ik nog lastiger vind is het gevoel dat ik verwacht dat men het als bedreigend zou ervaren wanneer ik daar iets van zou zeggen. Ik weet nog niet goed hoe ik hier mee om moet gaan. Misschien dat ik morgen verder kom.

In Wuppertal aangekomen bel ik Ward, want ik heb geen flauw idee waar ik moet zijn. Die komt me even ophalen. Bijzonder, 60 kilometer van Keulen, en nog is het vergeven van de jongeren. Onderweg krijgen we een SMS van Melanie, dat er gewonden zijn gevallen op het station van Keulen. Dat verbaast met niet erg. Jammer, dat juist zij (ze voelen zich verre van op hun gemak in een menigte) dit mee moeten maken. Gelukkig zijn ze ongedeerd!
In de sportzaal waar we overnachten is het benauwd. Er kan geen raam open en de ventilatie is uit. Het schijnt dat degenen die al 4 nachten zo slapen er al aan gewend zijn. Ik vlucht toch even naar een terras dat nog open is en werk mijn administratie bij.

Ná de intocht van de paus

Melanie interviewt Mark op de boot
en Frans is er bij

Mark, wat vond je van de intocht van de paus?
Voor mijn gevoel was het allemaal een beetje opgeblazen. Ik ga hier niet zo diep in. Ik krijg wel de rillingen, maar dat is eerder omdat ik bang ben voor een terroristische aanslag.
Als er een ander programma was geweest in de stad, dan was ik hier niet.
Je wordt hier toch een beetje voor gek gezien als je iets anders doet.
Ja, ook ik had graag iets anders te doen, maar toch vond ik het heel indrukwekkend. Met name was ik geboeid door het effect dat de paus had op andere mensen. Met mijn Nokia heb ik een filmpje gemaakt van een Surinaams meisje. Die ging helemaal uit haar dak.
Ik vond de bloemenversiering maar sobertjes.
Waarom had de paus eigenlijk zo'n simpel escorte?

Mark wat vind je in het algemeen van de WJD?
Ik heb het heel goed.
Heb je je laten bekeren?
Ja, gek he?
Maar als je dat nou gewoon voelt, dan is dat toch geen probleem?
Wat voor mij belangrijk was dat de symbolen van brood en wijn goed een keer goed uitgelegd weden. Dat had ik nooit zo meegekrgen in Tilburg. Ik denk wel dat het moelijk is om straks thuis alles in mijn leven te plaatsen.
Wat is er dan veranderd?
Ik ben te biecht gegaan bij mijn groepsleider.
Heb je echt alles opgebiecht?
Ja
Hoe voelt het nou?
Het bevestigt het proces dat al bezig was, toen ik innerlijk de stap nam om dit te gaan doen. Bij het jongerenkoor had ik dat nooit gekund. Ze kennen me te goed en toch is er veel van mij voor hen verborgen. Ik moest iets radicaals doen. Ik had behoefte aan een nieuw tegenover.
Was die biecht het hoogtepunt van je reis?
Nee, de beslissing om dit te doen was het hoogtepunt, ben er twee dagen mee bezig geweest. Ik heb nagedacht over de consequenties, maar ik wilde een keer echt helemaal open zijn.

(Intussen begint er achter op het dek een klompendans)

Wat is er nou bij jeveranderd?
Hij (God) kent mij al, dat geeft rust.
Waarom ga je dan nog biechten?
Om het ook van iemand te horen.
Is het niet heel lekker om zo open te zijn?
Nee, ik vind het doodeng.
Ik vind het heel moedig van je
Dank je.

Relevante sites

De site van de organisatie van de Nederlandse deelname
www.wjd.nl

De site Katholiek Nederland biedt dagelijks web-tv vanuit Keulen
www.katholieknederland.nl

De Jezuïetenorde en de Fraters van Tilburg werken samen in een begeleidingsprogramma voor de Wereldjongerendagen. Wereldwijd heet dit programma 'Magis'.
www.magis2005.de

Op deze site van vier jonge fraters van de Fraters van Tilburg schrijft frater Albert in zijn weblog ook over de WJD.
weblog frater Albert

Uitzendingen RKK

Zaterdag 13 augustus
Radio 1, 18.33 u:
Kruispunt

Zondag 14 augustus
10 u, Ned 1: Eucharistieviering
12.05 u, 747 AM:
Het Klooster
22.15 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Maandag 15 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Dinsdag 16 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Woensdag 17 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Donderdag 18 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Vrijdag 19 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Zaterdag 20 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt
18.33 u, Radio 1:
Kruispunt Radio live vanuit Keulen
0.00 u, Ned 1:
Nachtwake in Keulen (onder voorbehoud)

Zondag 21 augustus
10 u, Ned 1:
Eucharistieviering met de Paus
22.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt