Verslag 1: Melanie en Frans
Vrijdagmorgen 11 uur
Brood en goede gesprekken

We hebben net alle zorgen over het drama op het Keulse station van ons af geschreven en besluiten naar Bonn te gaan om Jim Caviezel van 'The passion of the Christ' te zien. We spreken af om bij drukte het programma van de dag om te gooien. Aangekomen in Bonn gaan we eerst langs een boekwinkel die volgens de advertentie in het programmaboekje boeken "in allen sprachen der Welt" heeft. Helaas is dat dus alleen Duits. Tja, misschien bedoelden ze dat het geloof alle talen van de wereld spreekt? Maar goed, onderweg naar Jim komen we nog een chagrijnige buschauffeur tegen, zelfs hij kan onze vrolijke stemming niet verpesten... Lol, haha.
Hmmm, al bij het aankomen ruim voor tijd zien we dat er veel veel veel mensen op af zijn gekomen. Een beetje eng... Maar er is al wel lunch en avondeten. We gaan er meteen op af en geheel tegen onze verwachting in word dit 'brood' niet met ons gedeeld. Ondanks het feit dat de organisatie in kranten zegt dat de deelnemers te weinig eten en drinken en daarom flauwvallen krijgen wij niets te eten. Dan hadden we maar met zijn zessen moeten zijn. Jammer genoeg zit de rest van onze groep ongeveer anderhalf uur reizen verderop (nota bene: in totaal zouden we nog niet met zessen zijn) en wordt het dus onmogelijk voor ons om hier te eten.
Nu wordt het ons even te veel. We besluiten plan B in werking te zetten en gaan naar Bonn. Na een tijdje shoppen toch maar weer naar huis. Naar huis? Nee naar Bad Godesberg, een veelgemaakte verspreking. Eenmaal aangekomen staan wij voor gesloten deuren. We weten niet eens bij wie we voor een sleutel moeten zijn en gaan maar weer het centrum in. Als we heerlijk met een pilsje (en cola) in de regen op een overdekt terras zitten komen Albert en Ward langs. Eindelijk, ze zijn er weer! We blijven geruime tijd zitten en worden door een vriendelijke en spraakzame Duitser getrakteerd op een Oost-Duits biertje: Kosstnitzer Schwarz.
Frater Albert
Aansluitend gaan we nog uit eten bij de Italiaan waar we eerder geweest zijn. Het is een gezellige maaltijd met veel goede gesprekken over het geloof. De frater (Albert) en de jezuiet (Ward) tillen het niveau flink omhoog. Om 21:00u komen we weer aan op het college. Nu is het feest van Magis, ons reisinitiatief. Jippie, we zien al onze vrienden van het begin van de reis weer terug! Oh nee, geheel in de Magis-traditie begint het ook weer te regenen. Daar sta je dan met 2000 man op het schoolplein. Hmmm, we zullen zien wat de avond ons zal brengen...
De groeten, Frans en Melanie

Catechese

Verslag 2: Frater Albert
Vrijdagavond laat
Fijn om bij de catechese te zijn

In de trein naar Bonn. Tegenover Ward en mij zit een beeldschoon Italiaans meisje, recht weggelopen uit een schilderij van Botticelli. Ze spreekt ook nog eens goed Engels, maar nu Italiaans met Ward. Hij oefent elke dag Italiaanse woordjes en kan nu in de praktijk oefenen. Ze geeft hem een compliment.
Op de weg naar het station doken we even een internetcafe in om de update van www.fraters.nu te bekijken. Voor het eerst vernam ik het hele verhaal van Melanie en Frans, dat ze bekneld raakten in een ongecontroleerde menigte. Het raakte me diep. Ontzettend vervelend dat juist zij het slachtoffer werden van niet adequaat optreden van de Duitse politie. Een zwarte slagschaduw over dit evenement. Het is misschien een wonder dat er nog geen grotere ongelukken gebeurd zijn. Waarom toch altijd die zuiderlingen. Wat zegt dat over hun spiritualiteit? Maar ik denk toch dat wij, noorderlijke christenen ook zo onze eigen zondigheid in de wereld slingeren.

's Nachts liggen Ward en ik samen met de mannelijke deelnemers aan de reis van het bisdom Utrecht in een sporthal, onder de basket. We worden we gewekt door een vrouwenstem die zegt: 'Gutenmorgen, es ist leider halb zieben, Zeit um auf zu stehen!'

Mgr. Eijk

Na het ochtendgebed in de parochiekerk gaan we naar de Friedhofkirche, waar de laatste van drie cathechese-ochtenden wordt gehouden. Ik vind het fijn om erbij te zijn. Veel bekenden, waarmee ik in de aanloop naar de WJD heb samengewerkt, waren aanwezig: Albert Arens, mgr. de Jong, Harm Ruiter, Bart Ramos en Joost Goes, om er een paar te noemen. Er heerst een sfeer van eenheid en vertrouwen. Opvallend hoe JPII toch door velen de grote inspirator wordt genoemd, ook nu nog.
De cathechese wordt gegeven door mgr. Eijk en is goed gestructureerd en to the point en het belangrijkste: hij zeurt niet... Ik moet zeggen dat ik er persoonlijk iets aan gehad heb. De cathechese werd ingeleid door een vlotte presentatie met getuigenissen. Best goed gedaan. Alleen de persoonlijke verdieping in kleinere groepen ontbrak. Nu werd het toch een klein beetje Tell-Sell.

In een kwartier tijd moet worden omgebouwd voor de eucharistie. Dezelfde problemen als gisteren op de boot: koor, orkest en geluid hebben nauwelijks gelegenheid om zich voor te bereiden en de uitreiking van de communie verloopt weer buitengewoon rommelig. De preek daarentegen is voortreffelijk. Hij wordt gedaan door 'de jongste priester van het bisdom Rotterdam'. Dat belooft wat voor de toekomst. Het evangelie is van de Samaritaanse vrouw aan de bron, uit Johannes. Wat ik werkelijk nog nooit gehoord heb in een kerk, is dat werd ingegaan op het verlangen dat de vrouw had, zonder moralistisch te worden over haar. Grote klasse. Bij het slot van de viering worden een paar mensen in de schijnwerper gezet, waaronder Harm Ruiter (voorzitter nationale stuurgroep). Hij krijgt een daverende, staande ovatie. Iedereen begrijpt kennelijk spontaan heel goed wat voor een geweldige, eenheidbrengende prestatie hij heeft geleverd.

Toch moet me nog iets van het hart. Ik begrijp iets niet. De zware aandacht voor bijvoorbeeld de eucharistie kan ik niet goed rijmen met het gebrek aan aandacht voor de organisatie eromheen. Als je houdt van het sacrament, dan zorg je er toch voor dat koor en techniek zich ook goed kunnen voorbereiden? Zij (zeer vakkundige mensen) werden echt op het verkeerde been gezet door de haast waarmee alles plaatsvond. Ik geloof dat dat ten koste gaat van wat Hij met ons kan in een viering. De H. hostie is geen toverpil. Ja, hoe gaat het eigenlijk precies met sacramenten? Misschien gaat de werking daarvan wel alle begrip te boven.

Ik ben geraakt door het verhaal van Mark, over zijn biecht. Mark is een wees. Ik geloof dat er een God is die heel dicht bij hem staat, misschien wel meer dan hij zelf in de gaten heeft, en die hem helpt om stapjes te zetten in zijn geloof. Zalig zijn zij de treuren.... Ik ben blij dat de kerk een vorm aanbiedt om dat proces te bevestigen. Heel proper met stola en biechtgeheim. Maar ik denk niet dat we het moeten omdraaien en het helemaal niet meer over het proces te hebben dat zich afspeelt in het geweten van een mens. Misschien moet de kerk van Nederland een inhaalslag maken...

Om een uur of half zes zitten Ward, Melanie, Frans en ik gezellig bier te drinken op een terrasje. We praten nog door over de stations-ervaring van Melanie en Frans. Typisch, op de een of andere manier vind ik ze veel steviger over komen.
Op het college is het Magis-feest losgebarsten. Nou ja, feest... Het regent weer en je moet 50 cent betalen voor een kartonnetje cola. Voor de rest kun je water drinken. Hoewel ik het heel leuk vind om de groepsleden van het experiment in Elim weer te ontmoeten, kom ik er niet meer in. Zelfs een professioneel gemaakte documentaire over Magis kan me niet boeien. Wat ik zie vind ik een behoorlijk zeventiger-jaren-vormingswerk-gehalte hebben, en ik heb ineens zelfs heimwee naar de cathechese van mgr. Eik.
Ward is moe, Frans en Melanie zijn tamelijk melig. Buiten doen de Spanjaarden weer de Macarena. Ik maak mijn verlag af en ga slapen. Morgen wordt het best spannend wat het weer betreft. De voorspellingen zijn somber. Gaan we dan toch allemaal nat worden?

De site van de organisatie van de Nederlandse deelname
www.wjd.nl

De site Katholiek Nederland biedt dagelijks web-tv vanuit Keulen
www.katholieknederland.nl

De Jezuïetenorde en de Fraters van Tilburg werken samen in een begeleidingsprogramma voor de Wereldjongerendagen. Wereldwijd heet dit programma 'Magis'.
www.magis2005.de

Op deze site van vier jonge fraters van de Fraters van Tilburg schrijft frater Albert in zijn weblog ook over de WJD.
weblog frater Albert

Uitzendingen RKK

Zaterdag 13 augustus
Radio 1, 18.33 u:
Kruispunt

Zondag 14 augustus
10 u, Ned 1: Eucharistieviering
12.05 u, 747 AM:
Het Klooster
22.15 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Maandag 15 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Dinsdag 16 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Woensdag 17 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Donderdag 18 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Vrijdag 19 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Zaterdag 20 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt
18.33 u, Radio 1:
Kruispunt Radio live vanuit Keulen
0.00 u, Ned 1:
Nachtwake in Keulen (onder voorbehoud)

Zondag 21 augustus
10 u, Ned 1:
Eucharistieviering met de Paus
22.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt