Verslag 1: Mark, over gisteren en vandaag

Gisteren
Mijn biecht
Volgens mij was ik de vorige keer bij de biecht gebleven. Ik heb het toen niet direct zo beschreven en dat heb ik bewust gedaan. En ik weet ook niet of ik het er nu zo 1,2,3 direct over wil hebben. Ik vind het net iets te persoonlijk om het op een site te zetten.
Ik heb gevraagd om vergeving van mijn zonden uit mijn verleden, over de fouten die ik gemaakt heb ten opzichte van mijn moeder. Mijn verleden was niet altijd even netjes. Ik moet nu voor mijzelf gaan kijken hoe ik het in de toekomst ga doen. Ik heb er veel over nagedacht, maar ik weet nog niet precies hoe ik het ga oplossen. Ik heb hier nog wat hulp bij nodig!
Wat heb ik verder gedaan de afgelopen dagen? Ik heb het heel erg druk gehad. Gisterenochtend eerst naar Wuppertal geweest voor de eucharistieviering en catechese. Ik vond de catechese niet zo goed, het was te zwart-wit. De eucharistieviering zelf was wel heel goed. Het ging over de Samaritaan en levend water.
Ik heb op een plek gestaan waar de paus langsreed. De paus doet mij nog steeds niet zoveel, ik vond het interessanter om te zien wat voor massahysterie er om deze persoon ontstaat. Nadat de paus langs gereden was, heb ik wel een tijd in angst gezeten, want er stond een auto onbeheerd midden op de weg. Het idee van een terroristische aanslag is toch wel de hele tijd reëel aanwezig. Dit was vooral door het emotionele geestelijk slopend, ik was erg moe. We zijn hierna teruggegaan naar de boot. Van 8 tot half 10 heb ik gerust en toen heb ik vrijwillig op wacht gestaan van half 12 tot 3 uur.

Vandaag
Een pelgrimstocht eindigt met een gescheurde spier
Het was vandaag toch weer vroeg dag. Ik mocht dan wel tot 8 uur uitslapen, maar om 5 uur gingen al de eerste wekkers. Hierdoor wel erg weinig geslapen. Om 10 uur ging de pelgrimstocht van start, de tocht die ik zou uitlopen. Ik zou aan de officiële tocht meelopen, deze zou 17 kilometer zijn. Ik wilde deze tocht graag lopen, omdat ik als een waar pelgrim dit stuk ook nog wou volbrengen. We moesten eerst naar een punt verderop lopen ( 6 kilometer verder) en daar begon de tocht (van 17 kilometer) pas. Dit was eigenlijk een eerste tegenvaller. Aangekomen op het terrein bleek ook dat ons stuk bezet was en dat we een stuk aangewezen kregen wat nog twee kilometer verderop lag. Later nog naar de huisartsenpost op het terrein gegaan, want ik ben iets te 'fanatiek' geweest, was aan het einde van de tocht niets meer waard terwijl ik aan het begin van de tocht de aanvoerder was met liedjes en zo. Ben naar een huisartenspost op het terrein geweest, heb een spierscheuring opgelopen in mijn kuit.
Ik vond dit niet zo erg; ik wilde als een pelgrim door het leven gaan, 'de ware ontbering?'. Maar het verhaal gaat nog verder. Het was niet de enige ontbering die ik geleden heb. Ik lag 's nachts buiten bij de wake. Er was me verteld dat het beter was geen slaapzak mee te nemen, omdat er een hoog risico aanwezig was dat deze nat zou worden, waardoor je ziek kon worden. Ik had mijn slaapzak dus niet meegenomen. Ik had wel gedacht aan regenkleding en dacht dat deze de koude wel buiten zou houden en dat regenkleding niet voldoende zou ademen, waardoor er een soort broeikaseffectje zou ontstaan waardoor ik dan toch warm bleef. Helaas, dit is niet gebeurd, ik werd een van de 1500 jongeren met onderkoelingsverschijnselen.

Ik ben op een gegeven moment opgestaan om naar het toilet te gaan, ik zag toen dat ze op de hoek van mijn veld de kaarsjes hadden staan en ging daar op af. Dit is denk ik voor een deel mijn redding geweest. De toiletten waren via de andere zijde namelijk sneller te bereiken. Ik denk dat ik op weg was naar het licht en de warmte, een teken van God… Ik loop richting de kaarsjes en voel dat ik op een gegeven moment onderuit ga. Ik voel mijzelf wergzakken, maar wordt op dat moment op gepakt door een van de mensen die bij de kaarsjes zit. Ze proberen mij op te warmen met kaarsjes, dekens en lichaamswarmte, maar dit is nog niet voldoende, ik ben te onderkoeld. Er wordt een ambulance aangehouden, maar die kan op dat moment alleen maar een deken verstrekken.
Het gaat hierna langzaamaan wel stukken beter met mij. De kaarsjes die ik in mijn handen kreeg gingen constant uit omdat ik zo zat te rillen dat het kaarsvet gewoon over de bakjes heen sloeg…
Na anderhalf uur ben ik ongeveer weer op temperatuur gekomen en gaat het wel weer wat beter met mij, hierna komen de meldingen binnen van onderkoelingen van andere mensen, 42 in het Nederlandse kamp, waarvan ik me kan herinneren dat er 2 naar het ziekenhuis moesten.
Omdat het wat beter met me gaat, geef ik mijn deken aan iemand anders af die het ook koud had, een van de twee die later naar het ziekenhuis gebracht wordt. Ik loop wat rond om in beweging te blijven en voel me eigenlijk wel vrij aardig.

---

Verslag 3: Frans en Melanie
Een niet aflatende stroom mensen
Wij (Albert, Ward Biemans SJ, Melanie en Frans) besluiten op tijd op te staan en te gaan ontbijten. Na de dienst in de kapel van het Kolleg pakken we onze spullen en zijn we klaar om te vertrekken. Via allerlei geniepige sluiproutes ontwijken we, dankzij Ward's masterplan, alle verplichte shuttlebussen en belanden we in een rokerige kroeg die de hele nacht open was gebleven. We besluiten een kop koffie te drinken en zien aan de muur een enorme hoeveelheid foto's van een schijnbaar erg populaire man. Een beroemd
sporter wellicht, denken wij nog. Bij navraag blijkt het om "Der Burgemeister" te gaan. Beroemd is hij alleen niet; hij is de krantenbezorger...
Na een verse kop koffie (alleen Ward mocht genieten van het restje koffie van vanochtend) gaan we weer op pad met de S-Bahn. Onderweg haakt een Duits meisje aan, Michaela, dat haar vriendinnen is kwijtgeraakt. Wanneer we op Horrem Hbf (het Duitse equivalent van CS) arriveren, begint onze wandeltocht naar het Marienfeld.

Gedurende het eerste deel van onze tocht naar het Marienfeld, worden we heel vriendelijk begroet door de vele locals langs de weg en al snel komen we aan op het veld.

Op het veld zien we al snel de Rotterdammers; ze hebben een menselijke muur gebouwd waar niemand door gelaten wordt. De reden wordt ons al snel duidelijk; de vakindeling, net als iedere vorm van controle, is volstrekt in de soep gelopen. Er klopt niets meer van de organisatie en de Duitse motor hapert flink op dit gebied. We mogen gelukkig aansluiten bij de Rotterdammers en bezetten meteen een plekje voor de overige Tilburgers die nog moeten komen. Al snel blijkt dat wij buiten het officiele veld zitten: de boxen spouwen het geluid alle kanten op, behalve de onze. Ook is er geen fatsoenlijk zicht op de beeldschermen. De sfeer echter zit er goed in. Albert en Frans gaan vervolgens eten halen. Dit blijkt voor het eerst deze WJD succesvol te verlopen en al snel zitten we aan een heerlijk penne-gerecht.
In een niet aflatende stroom komen mensen binnen. Allen om die ene man te zien en te horen: Benedetto. Een paar uurtjes later is hij er dan: een degelijke opening, maar weinig spectakel volgt. Alhoewel: de menigte gaat volkomen uit hun dak wanneer de paus een paar woordjes tot hen richt in hun eigen moerstaal.

Het is inmiddels donker en Melanie en Frans kruipen onder de deken. Die deken bleek geen overbodige luxe: velen raakten onderkoeld. Melanie ving op de EHBO (een pijnlijke teen) op dat er zelfs een geval was, die een lichaamstemperatuur van nog maar 20 graden had.

 

De site van de organisatie van de Nederlandse deelname
www.wjd.nl

De site Katholiek Nederland biedt dagelijks web-tv vanuit Keulen
www.katholieknederland.nl

De Jezuïetenorde en de Fraters van Tilburg werken samen in een begeleidingsprogramma voor de Wereldjongerendagen. Wereldwijd heet dit programma 'Magis'.
www.magis2005.de

Op deze site van vier jonge fraters van de Fraters van Tilburg schrijft frater Albert in zijn weblog ook over de WJD.
weblog frater Albert

Uitzendingen RKK

Zaterdag 13 augustus
Radio 1, 18.33 u:
Kruispunt

Zondag 14 augustus
10 u, Ned 1: Eucharistieviering
12.05 u, 747 AM:
Het Klooster
22.15 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Maandag 15 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Dinsdag 16 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Woensdag 17 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Donderdag 18 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Vrijdag 19 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt

Zaterdag 20 augustus
17.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt
18.33 u, Radio 1:
Kruispunt Radio live vanuit Keulen
0.00 u, Ned 1:
Nachtwake in Keulen (onder voorbehoud)

Zondag 21 augustus
10 u, Ned 1:
Eucharistieviering met de Paus
22.10 u, Ned 1:
WJD-journaal Kruispunt