HomeTour de VinceVERSLAG DAG 7 STILLE DAG IN ST. VINCENT DE PAUL donderdag 26 augustus woensdag 25 augustus dinsdag 24 augustus maandag 23 augustus zondag 22 augustus zaterdag 21 augustus vrijdag 20 augustus donderdag 19 augustus woensdag 18 augustus dinsdag 17 augustus maandag 16 augustus zondag 15 augustus zaterdag 14 augustus Vrijdag 20 augustus, zevende dag, Stille dag St. Vincent de Paul Dagboek van Albert met aanvullingen van Caspar en Niek Albert           Stille dag bij de eik Bij het ochtendgebed realiseer ik me dat het vrijdag is, door het bidden van psalm 51, een vergevingspsalm. Deze psalm wordt altijd en overal gebeden op vrijdagmorgen. Ik realiseer me dat ik gehecht ben geraakt aan dit structuur-element in het getijdengebed. We ontbijten aan een lange tafel. Ik zit met Niek vrijwel aan het hoofd van één kant. Het geeft wel een leuke aanblik om langs al die gezichten naar de andere kant te kijken. Ik haal mijn camera om het vast te leggen. Half elf, stil moet het nog worden. We zijn aan het begin van deze dag nog een uur bij elkaar geweest in een soort leslokaal. Het heeft me niet geholpen om deze stille dag in te gaan. Ik wil iets nieuws horen en beleven van Vincent de Paul, iets dat draagt, of dat perspectief geeft. Maar daarvoor heb ik nodig dat alle andere ervaringen van deze reis, zoals het onderweg zijn met een internationale groep medebroeders, even naar de achtergrond verdwijnen. Ik heb op mijn kamer letterlijk de luiken dicht en het irriteert me als er iemand, al is het met prima bedoelingen, bij mijn deur aanklopt. Tijdens de mis heb ik weinig aandacht voor de lezingen. We doen de viering in het geboortehuisje van Vincent. Naast het geïmproviseerde altaar hangt een gravure van het gezicht van Vicent. Ik vind het een knap portret, want ik heb het gevoel dat er iets in te 'lezen' is. Het eerste dat me opvalt, is de goedmoedige blik waarmee hij je aankijkt. Maar als je wat langer kijkt, dan zie je verschil tussen het rechter- en het linkeroog. Het oog aan de rechterkant is mild, begrijpend, maar staat ook een beetje op afstand. Het linker oog straalt wilskracht uit: 'en zo gebeurt het!'. Verder zie ik een stevige boerenneus. Een neus die ruikt wanneer het tijd is om te zaaien, om te snoeien of te oogsten. Iets wat een ordestichter wel kan gebruiken. Dan de mond. Er zit vriendelijk kuiltje in zijn wang, maar de glimlach lijkt een beetje gemaakt, alsof hij niet wil laten zien wat de ellende met hem doet, die hij waarneemt met zijn milde rechteroog. Hij houdt zijn kaken op elkaar. Aan tafel hoor ik dat Vincent in zijn leven wel 50.000 brieven schreef. Hij had dus veel te zeggen, maar zei misschien niet zoveel. Ten slotte valt mij een goed verzorgd ringbaardje op. Was Vincent ijdel? Ik weet niet of het ergens op slaat om zo naar het portret van Vincent te kijken, maar ik zoek een ingang om verder te komen. Die vind ik hier vooralsnog niet in het verzamelen van meer informatie. Er is volgens mij een ander probleem, namelijk: hoe vertaalt zich de bekommernis van Vincent om de armen in zijn tijd, naar onze georganiseerde barmhartigheid nu? Ik twijfel eraan of we daar in onze congregatie wel helemaal uit zijn. Je komt er niet door de arme te vertalen met: 'iemand die in de versukkeling zit'. Dat is me te triviaal. En daar heb je het hele Evangelie ook niet bij nodig. Iemand die een probleem heeft, die help je gewoon. Of je vertikt het, en dan heb je een slecht geweten. Maar als je in deze tijd het Evangelie gebruikt om sociaal werk of gewone medemenselijkheid te onderbouwen, dan denk ik dat je het Evangelie echt te kort doet. Dat wordt dan een leeuw met een kunstgebit. Na het middagmaal houd ik een siësta. Daarna ga ik er eens op uit. Ik zou wel naar de kapper willen, want ik voel dat dat hoognodig is. Er is in de wijde omgeving echter niets te beleven. Bij navraag blijkt dat de dichtstbijzijnde kapper vijf kilometer lopen is. Dat haal ik niet meer; heen en weer vóór de vespers. Ik blijf maar wat schrijven en mijmeren op mijn kamer. De luiken kunnen weer open. Direct na het avondeten hebben we in twee taalgroepen een uitwisseling over onze ervaringen tot nu toe. Het is best een goede vorm om elkaar gewoon te laten spreken en daarnaar te luisteren. Voor mij is opvallend hoe betekenisvol het bezoek aan Lourdes geweest is voor de mannen uit Kenia. Wat ze daar zagen, het bidden en het verzorgen van zieken, werd voor hen een icoon van barmhartigheid, waaran ze veel andere ervaringen kunnen spiegelen. Verder heb ik vandaag iedereen de mogelijkheid gegeven om te reageren op de berichten van het thuisfront op onze website. Ik zie dat daar uitgebreid gebruik van is gemaakt. Ik zal alle geschreven berichten in het gastenboek verwerken. Dat doe ik tijdens de recreatie, waar de anderen wat praten of kaarten. Ik heb geen zin nu om zolang in mijn eentje op mijn kamer te zitten werken. Caspar     Caspar haalt de boekjes voor de viering Vandaag gebruik ik om alle indrukken wat te laten bezinken en me nog eens bezig te houden met wat achtergrondinformatie over Vincentius. Het is ook een dag van rust en ontspanning. 's Morgens en 's avonds een bijeenkomst met de groep. We delen met elkaar wat ieder van ons tot op heden het meest geraakt heeft. James en ik proberen bij de verschillende liturgieën het internationale karakter van onze groep zo veel mogelijk tot zijn recht te laten komen. Ik moet zeggen dat ik heel prettig met hem samenwerk. We komen ook tot diepgaandere gesprekken die het broederschapsgevoel bij mij versterken. Niek     Niek schrijft zijn dagboek Vandaag hebben we een recollectiedag , een dag om alles weer eens op een rijtje te krijgen. In de ochtend lees ik nog een hoofdstuk uit een boek van Maloney CM over de spiritualiteit van Vincent. Ik begin me er steeds meer in te herkennen, vooral de vijf missionaire deugden geven me een goed houvast om de komende tijd, en misschien wel heel mijn leven, mee bezig te zijn. Het zijn ouderwetse woorden, maar ook in deze tijd zijn ze vol betekenis. Eenvoud - bezie de dingen zoals ze zijn, maak ze niet moeilijker dan het is, probeer helder en duidelijk te zijn, transparant. Nederigheid - ben dienaar van degene die je ontmoet, stel je niet boven hen. Zachtmoedigheid - benader de ander altijd met liefde, wanneer je kwaad bent, uit ook dat liefdevol. Versterving - ga niet uit van je eigen verlangens, maar kijk uit naar wat er van je gevraagd wordt (dit vind ik het moeilijkst). Geloofsijver - laat alles wat je doet komen vanuit de liefde voor God, heb God lief met heel je hart en de naaste als jezelf. 's Middags maak ik een lange wandeling van zo'n vijf uur door de omgeving. Het maakt me helder en geeft me tijd om alles nog eens goed te overdenken. Het avondgebed mis ik daardoor, maar de wandeling was het waard.