[Vorig bericht: "En dat is drie!"] [Volgend bericht: "God vinden in een regenbui"]
13/08/2005: "Verschrikkelijk"
Vanmorgen bracht PAul me naar de abdij van Postel. Daar voegde ik me bij de MAgis-groep waaraan ik drie middagen muziekworkshops had gegeven. Ik oefen wat met op mezelf zijn. Heb van nature toch de neiging om me met het groepsgebeuren bezig te houden. Onderweg denk ik na over wat voor mij religieuze opvoeding nou eigenlijk in houdt. Ik kom erachter dat het over alle aspecten van gewone opvoeding gaat: leren omgaan met autoriteit, sexualiteit en materie. Maar in dit geval wordt alles gedragen door een onvoorwaardelijke acceptatie door God. Dat maakt alles anders.
Om 16.00 kwamen we aan op de Loreley. Tentjes opzetten, eten en wachten op de opening in het amfitheater. Het ging er allemaal heel relaxed aan toe, een kleurrijk gebeuren.
Toen het avondprogramma begon kreeg ik de kriebels en ik zag ook verbazing bij Frans en Melanie: Er begon een vreselijk jongerenkoor te zingen en iedereen sprong gelijk juichend op de banken. Clap your hands, alleluia...
Ik ga maar terug naar mijn tentje om wat aan mijn dagboek te werken.