[Vorig bericht: "Verschrikkelijk"] [Volgend bericht: "Duitsers"]
14/08/2005: "God vinden in een regenbui"
Zaterdagavond laat nog naar de aanbiddingstent geweest. Het was een bijzondere ervaring. Er zwermden wat Amerikaanse priesters rond die je eerder op Gay Pride zou verwachten. In de tent was een zanggroep die de aanbidding inleidde met prachtige Taizé-muziek. Zo zuiver had ik het nog nooit gehoord. Je zong vanzelf mee. De tent was barstensvol jonge mensen. Er gebeurde echt iets. Heel rustig geworden ging ik naar mijn tent om te slapen.
In de nacht begon het te regenen. Het regende om acht uur nog. Toch maar eruit voor het ontbijt. Ik at een broodje met een Syrier en een Duitser.
Het regende bijna de hele dag. Van de slappe tentjes die de organisatie verschaft woeien er al een aantal om. Met Frans vertrek ik naar een cafeetje. Daar troffen we nog meer Magis-deelnemers aan, de sfeer was er opperbest. We zitten rustig aan de koffie en
Frans werkt aan de laptop zijn weblog bij. We hebben een gesprek over het gebrek aan spiritualiteit dat hij ervaart. Ik moet hem wel gelijk geven. Hoe ignatiaans gaat het er nou eigenlijk aan toe? De focus lijkt te liggen op organisatie.
Om 17.00 was er de eucharistieviering, die zowaar met zonneschijn begon. Weer dat vreselijke jongerenkoor, maar het maakte niet uit. Zelfs toen tijdens het evangelie er nog een buitje viel bleef de sfeer gemoedelijk en aandachtig. De provinciale overste van de jezuieten preekte. Een uitstekend verhaal. Toen het koor voor de derde keer achtereen een foute inzet maakte begon iedereen te klappen. De moeite werd gewaardeerd. En aan het slot van de viering was het gewoon een groot feest. Dansen, polonaises, vreugde.
Vanavond op een culturele uitwisseling zingen we met de groep die in TIlburg is geweest het WJD-lied, begeleid door de CD die we eerder hadden opgenomen. Toch wel leuk om mijn werk straks door de immense geluidsinstallatie te horen.