[Vorig bericht: "Duitsers"] [Volgend bericht: "We zijn aangekomen"]
17/08/2005: "Waar doen we het eigenlijk voor?"
Op de omloop van de LTU-arena liep ik nota bene bijna Gregor Linssen tegen het lijf, de componist van 'Venimus'. Zijn gezicht stond stijf van de concentratie. Dan kon ik wel volgen. Hij leek me eigenlijk meer en danser dan een musicus.
Maar wat me sterk bezig hield, dat was wat er met het lied gebeurde. Het had geen plaats gekregen in de liturgie! Als openingslid was door een andere componist een nieuw lied met hetzelfde thema gemaakt. En waarom eigenlijk? Het was geen echt liturgisch lied in mijn oren. Dat zal een afknapper zijn geweest voor hem.
Maar zo gaat dat dus. Bij wijze van troost mocht hij het lied voor en na de viering wel zingen met zijn groep. Het was erg rumoerig in het stadion, er kwam nog geen 10% over van het gerafineerde arrangement met band, koor, strijkers en blazers. Maar ik kan er ook wel inkomen dat de jongeren daar nou juist weinig boodschap aan hadden.
Een heel relativerende ervaring. Componisten van de wereld: laten we nou toch gewoon voor de mensen schrijven, die willen vieren en bidden. En niet voor onszelf.
Reacties: 2 reacties : bekijk reacties >>>
op donderdag, 18/08/05 reageerde fr. Paul:
Albert,
Een heel relativerende ervaring, schrijf je. Maar wel een goede!
Het is weer eens mogelijkheid voor hem, en voor iedereen die het ziet of hoort, om te gaan beseffen dat het niet gaat om de show, de grote prestaties, de glamour en de glitter, maar dat het erom gaat dat we elkaar proberen te bereiken.
Bijvoorbeeld als componist schrijven voor de mensen die willen bidden en vieren.
Groeten van Paul
op woensdag, 17/08/05 reageerde Caspar:
Goedenavond Albert,
Wat moet die componist van 'Venimus'het moeilijk gehad hebben. Ik heb er, nadat ik het gelezen had, verschillende keren aan moeten denken. Je kunt er, denk ik,vanuit verschillende optieken naar kijken, maar wat ik me afvraag is: "Gaan we binnen de Kerk zò met elkaar om?
Vanmorgen werden we in de krant opgeschrikt door de laffe moord op frère Roger van Taizé. Zowel de plaatselijke krant hier als Trouw besteden er aandacht aan.
Ik vroeg me af of er binnen jullie liturgie van vandaag bij stil is gestaan of dat zijn dood überhaupt leeft en besproken wordt onder de jongeren. De keren dat ik in Taizé was, waren de Duitsers goed vertegenwoordigd. Frère Roger is beslist bekend in Duitsland.
Groeten en we zien uit naar je volgende berichtgeving!
Caspar
