[Vorig bericht: "IPod"] [Volgend bericht: "Jarig"]
13/03/2007: "De bomen en het bos"
Prachtige projecten hebben we momenteel onder handen. Opnames, koren, wereldjongerendagen, liturgie... Wees gegroet, Albert, je bent gezegend onder alle schoolmusici!
Als docent dacht ik dat het noiet drukker kon met drie scholen. Daar ben ik wel van teruggekomen. Als Frater kun je veéééééél meer...
Maar soms bekruipt me wel eens het gevoel dat dit niet het juiste signaal is om af te geven aan de beroepswereld. Heeft die er niet veel meer aan om te zien dat veel minder ook goed is? Dat wij ons als beminden van God niet hoeven te bewijzen? Of moet je je talent toch benutten tot de laatste kruimel, indachtig datzelfde evangelie?
Ik ben er nog niet uit, na bijna 12 jaar frateren.
Wie durft er wat op te zeggen?
Reacties: 4 reacties : bekijk reacties >>>
op woensdag, 21/03/07 reageerde Albert:
Volgens mij hebben we hier een interessant ondewerp te pakken. Al drie reacties die er toe doen. Ik ben blij dat het spanningsveld ook herkend wordt. Zoals Sandra zegt: 'blijft dat er muren zijn om tegen aan te lopen'en Frans: 'het gaat erom dat je het met volle aandacht doet. En Mariette zegt:'ik kom graag in Elim. Daar gebeurt volgens mij allebei.
Fijn om dit zo terug te krijgen.
Albert
op woensdag, 21/03/07 reageerde Mariette:
Waar we wat aan hebben? Een alternatief voor wat we overal om ons heen zien gebeuren, een alternatief voor alleen maar mooier, sneller, beter, moderner en meer. Mensen die laten zien dat er een andere weg is, een weg van eenvoud, vriendschap en gastvrijheid. Mensen die het beste in anderen en in zichzelf aan het licht brengen. Mensen die alles op één kaart durven zetten, die leven uit de Bron en anderen de weg naar de oase wijzen, hen daar welkom heten en op krachten laten komen. Je talenten zijn daarbij eventueel een middel, maar het uitbuiten ervan mag nooit structureel ten koste gaan van jezelf. Prachtige projecten kunnen voortkomen uit het gebruik van je talenten en zijn belangrijk, maar als je inzet voor die projecten ten koste gaat van je veerkracht, de glans in je ogen, de onbevangenheid waarmee je anderen tegemoet treedt, geef je inderdaad een verkeerd signaal af, denk ik. Je bent dan niet meer geloofwaardig, en je projecten daarmee uiteindelijk evenmin. Juist geloofwaardige mensen, mensen die authentiek zijn, die uitstralen waar ze in geloven, die laten zien waaruit en waarvoor ze leven en dat dat leven de moeite waard is, hebben we - heb in ieder geval ik - heel hard nodig. Daarom kom ik ook zo graag in Elim.
op vrijdag, 16/03/07 reageerde Frans:
Ik denk niet dat iemand zich hoeft te bewijzen aan God; dat klinkt wat onzinnig. Maar des te meer heb je te bewijzen aan je naasten en dat doe je door je talenten ten volle te benutten. Dat houdt volgens mij niet in dat je alles wat op je pad komt aan moet pakken; dat je almaar voor anderen in de weer bent. Ik heb het gevoel dat dit vooral een heel fijne lijn is, waarin je regelmatig moet kiezen tussen jezelf en de ander. De wijze waarop je die keuze maakt en vervolgens werkt, is belangrijker dan de keuze zelf. Het gaat meer om het feit dat je jouw werk met volle aandacht en overtuiging kan doen, dan dat wat het nu is dat je precies kan doen. Of dit nu voor jezelf of voor een ander is; of dit door de maatschappij met hoog aanzien (geld) gewaardeerd wordt of niet: als je het goed doet, doe je het uiteindelijk toch voor de Ander.
op woensdag, 14/03/07 reageerde sandra:
misschien goed om ook hierin te vasten;)
en ik denk dat je anderhalf jaar geleden ervaren hebt dat de rek ook uit jouw elastiek kan gaan en dat je wel ervoor kunt proberen te waken dat dat niet nog een keer gebeurt. Blijft wel zo dat muren zijn om ertegen aan te lopen en dat je dat dan wel weer zal zien.
Hoop je gezond en wel binnenkort weer tegen te komen, groet,
Sandra
