[Vorig bericht: "Keeping warm in the cold..."] [Volgend bericht: "Verwarrend"]
26/07/2007: "Het kost je een paar kilometers, maar dan heb je ook wat!"
Vandaag een dag met gemengde gevoelens. Even proberen: wat zou je doen als je een Nieuw Zeelander op bezoek hebt die iets van Nederland willen zien, en de Keukenhof staat in bloei? Nou zo heb ik ook maar tegen vandaag aangekeken.
Na overnacht te hebben in Queenstown (vermaledijd ski-oord) vertrekken we al om 6 uur vanmorgen (in het pikkedonker) naar de Milford sounds. Een soort fjord waar alle buitenlanders heen gaan. Onderweg komen we mooie uitkijkpunten tegen waar Japanners elkaar fotografeerden. Na 300 kilometer over haarspeldbochten en nauwe bruggetjes bereiken we de plaats van bestemming: de haven van Milford. Daar vreten grote wilde papegaaien het rubber van de geparkeerde campers...
We monsteren aan tegelijk met een Canadees meisjes-rugbyteam. Spichtige bakvissen die kennelijk geen schijn van kans maakten tegen de steviggebouwde polynesische tegenstanders die ze hadden ontmoet.
Op het dek is het......koud. Maar ik houd het dank zij mijn wollen ondergoed toch zeker een half uur uit. En toch is het adembenemend. Net als de bollenvelden. 
De boot wordt begeleid door dolfijnen en zeehonden en je moet uitkijken voor kletterende watervallen die hoog van de rotsen komen gedenderd.
Natuurlijk moet ik even een foto maken van het radarscherm. Om te bewijzen dat ik echt aan de andere kant van de wereld ben aangeland.
Op de terugweg zie ik nog het landschap dat we 's morgens niet hebben kunnen zien omdat het nog donker was. Enkele tientallen van de 60 miljoen schapen hier staan me schaapachtig aan te kijken toen ik hun terras wilde fotograferen. Zou ik ook doen als ik zomaar oog in oog stond met een frater van Tilburg.
Morgen weer terug naar Sydney. Maar Adrian heeft nog wat voor me in petto...