[Vorig bericht: "Het kost je een paar kilometers, maar dan heb je ook wat!"] [Volgend bericht: "Een vrije dag"]
27/07/2007: "Verwarrend"
Het was een dag met ervaringen die bij elkaar verwarrend zijn.
Vanmiddag vertrokken uit Queenstown, maar eerst nog in de ochtend een paar dingen zien voor we op het vliegtuig stappen.
Vlak bij Queenstown ligt Arrowtown, een plaatse met historie. Eind 19de eeuw waren er goudzoekers die onder erbarmelijke omstandigheden goud uit de rivier haalden. Ik zag huisjes van Chinese gastarbeiders die meer op een hondenhok leken. De rivier ligt er nu vredig bij. Geen spoor meer van wildwest-taferelen.
Maar dan:
klik hier en luister
Maar het ergste komt nog: 15 minuten later zit ik ook in zo'n boot. Echt een 'must' volgens de VVV. Met een gangetje van 80 kilometer per uur scheuren we met een jetboat door de canyon, rakelings langs de rotsen. Ik weet nu wat ze bedoelen met 'windchill-factor'. Dat is hetzelfde wat Koot en Bie ooit het 'klapperquotient' noemden. (Erwin Kroll noemt het 'gevoelstemperatuur') Geeft wel een kick ja. maar heb ergens het gevoel: dit hoort toch eigenlijk niet?
Tot slot van de ochtend bezoeken we nog een huisje dat onderdeel was van een convent dat Mary McKillop (Australie's enige zaligverklaarde) eigenhandig gesticht heeft. M'n hart gaat er sneller van kloppen. Dat is missie: orde scheppen in de rimboe. En niet erdoorheen scheuren.
Ik maak een foto van het belletje dat de zusters tijdens de recreatie gebruikten om zich toch elk kwartier even te her-ijken.
Mooi.
Morgen een vrije dag. Dan naar Melbourne...