[Vorig bericht: "Nog meer Advent"] [Volgend bericht: ""]
09/12/2005: "Nog meer Advent"
Deze week kreeg ik van iemand een kaartje toegestuurd met daarop de volgende tekst:
ADVENT 2005
Dat wij het niet laten afweten,
ons lusteloos weg laten zakken,
maar uitzien,
vol verwachting,
naar Zijn komst.
Die tekst heeft me de afgelopen dagen gedragen. Er was een teleurstelling die ik te verwerken kreeg en waar ik maar moeilijk overheen kwam. Het hield verband met een weekend rond barmhartigheid, hier in Elim. Er waren niet zoveel aanmeldingen én op één dag twee afzeggingen. Er bleef een klein groepje over.
Wel door laten gaan? Niet door laten gaan?
Dit soort incidenten raken mij behoorlijk. Ik kan dan meegesleept worden - als ik niet oppas - in een gevoel van 'A quoi bon?', 'Waartoe dient het eigenlijk?'
Dat is niet vruchtbaar, ik weet het.
Toen een medebroeder eergisteren tegen me zei dat ik het maar een beetje naast me neer moest leggen en proberen er een goed weekend van gaan maken, voelde ik dat me dat - samen met de tekst hierboven - oppepte.
Is trouwens een groep van 8 niet een prachtig aantal voor een onderwerp als dit?