[Vorig bericht: "Nog meer Advent"] [Volgend bericht: "Van Advent naar Kerstmis"]
16/12/2005: ""
Dinsdagavond had ik de beurt om de overweging te verzorgen bij onze wekelijkse dinsdagavondmeditatie.
Dit is een ingekorte weergave daarvan - naar aanleiding van de thematiek: 'Hoe zal ik U ontvangen?'.
De weken vòòr Kerstmis hebben in de liturgie de kleur van Advent: paars. Advent heeft in figuurlijke zin vooral echter de kleur van inkeer en stilte, van ontvankelijkheid en rust.
Voordat we uitbundig het kerstfeest vieren, is het goed om je in stilte te bezinnen op de komst van Christus.
‘Hoe zal ik U ontvangen?’ Dat is een gebed, gericht tot Christus: gesproken en vertrouwelijke omgang met Gods Zoon.
Met Kerstmis komen er misschien wel gasten bij je logeren of vrienden, kinderen of kleinkinderen. Je bent blij als ze komen en je ontvangt ze hartelijk. Als ze vertrokken zijn, kun je je eigen gang weer een beetje gaan. Het gewone leven gaat weer door.
Hoe gastvrij ben ik eigenlijk? Is er ruimte voor Christus? Dat zijn Adventsvragen. Niet zo gemakkelijk misschien. Wel heilzaam. Om biddend te zoeken naar een antwoord.
‘Christus, hoe zal ik U ontvangen?’ Is dat écht mijn gebed? Want als je iemand wilt ontvangen, moet er wél ruimte zijn. Wil ik Hem hartelijk ontvangen of wimpel ik Hem liever bij de voordeur af?

