Weblog fr. Caspar


[Vorig bericht: "Fietsakantie"] [Volgend bericht: "Professie"]

01/09/2006: "Weer thuis."

Gisterenavond thuisgekomen van een fietsvakantie door Nederland.
Het heeft me goedgedaan, dat trappen door natuur en stad.
Onder andere een bezoek gebracht aan voormalig Kamp Westerbork, aan Groningen, aan Schiermonnikoog en aan familie die ik anders maar weinig zie.

In Groningen was een vrouw die stond te bedelen bij het museum waar ik uitkwam.
Ik ging dichter naar haar toe toen ze mij aansprak.
Waarschijnlijk een drugsverslaafde. Zij had geen tand meer in haar mond.

'Geld kan ik u niet geven', zei ik. 'Maar ik heb net enkele boodschappen gedaan en ik kan u een stuk koek geven.' 'Alles is goed', zei ze daarop.
Midden op straat brak ik een groot stuk van de zojuist gekochte ontbijtkoek aan haar. Die was zacht. Dat kon ze tenminste wegkrijgen.
Toen gingen we uit elkaar.
Wat mij het meest getroffen had, was het antwoord 'Alles is goed.'

Je zult maar drugsverslaafde zijn en je hand op moeten houden..................

Reacties: 3 reacties : bekijk reacties >>>


op donderdag, 07/09/06 reageerde Caspar:

Beste Jan en Bert,

Het is inderdaad telkens opnieuw moeilijk om wel of niet op dit soort verzoeken in te gaan. Ik had ooit een overste die zei: "Als ik eenmaal gegeven heb, is het aan die persoon zelf om het te besteden zoals hij of zij zelf wil."
Maar als ik nu weet dat het geld naar drugs of drank gaat, dan help ik die persoon in nood niet, vind ik zelf. Fruit, chocolade of een maaltijd vind ook ik heel geschikte gaven.
Van de week was er nog een jongeman aan de deur voor 10 Euro. Die kon ik niet geven, maar wel een appel.
Hij lachte mij uit.
Dat zij dan zo


op maandag, 04/09/06 reageerde jan:

Ik denk dat je indien mogelijk altijd op dergelijke situaties moet ingaan. Inderdaad, niet door geld te geven( want daarmee kopen ze dan vb drugs), maar wel kan men aandacht geven en vb voedsel.
Zo gaven we ooit eens aan een totaal onbekend Pools koppel dat in ons dorp verzeild was een warme maaltijd en zorgden we voor verdere opvang. Of aan die bedelaars aan de uitgang van warenhuizen : chocolade, fruit, groenten. Zelfs al zou het achteraf blijken dat deze niet ' echte ' bedelaars zijn, dan nog.....Wie zijn wij om te oordelen.
Uiteraard kan je niet iedereen helpen, maar toch...
Jan


op maandag, 04/09/06 reageerde Bert:

Hallo Caspar,

Vind je het ook zo moeilijk te bepalen wanneer je wel en niet op dit soort situaties moet ingaan en een vorm van aandacht/hulp bieden?

Hartelijke Groeten,
Bert
(Generatie X)


Home
Weblog fr. Caspar
Archief

Mijn Quote
Al wat je voor één van de geringsten van mijn broeders hebt gedaan, heb je voor mij gedaan (Mt. 25,40

Mijn favorieten:
Elimgroep
Brabants Dagblad
RK Kerk Nederland
Katholiek Nederland
Abdij Koningshoeven
Rorate
Kerkwest

september 2006
SMTWTFS
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31