[Vorig bericht: "Ziekenbezoek"] [Volgend bericht: "Wat ik ook doe......"]
25/09/2006: "Constituties"
Vanavond heb ik onze tweewekelijkse Constitutielezing voorbereid.
Toen ik daarmee klaar was, heb ik een reactie geplaatst op mijn weblog.
Nu wil ik nog iets op mijn weblog zetten naar aanleiding van de tekst uit de Constituties die ik moest voorbereiden.
Er stond in de passage die ik moest voorbereiden voor morgen:
'Individueel en als groep willen wij zo goed mogelijk het appèl beantwoorden dat op ons wordt gedaan, ook als de arbeid zwaar is of het opgeven van het vertrouwde veel van ons vraagt.'
Ik moet eerlijk bekennen dat me dat lang niet altijd lukt. Dan ervaar ik mijn beperktheden en mijn zwakheden. Soms heb ik daar dan last van.
Daarnaast is het zo dat ik, wanneer ik ergens geen zin in heb maar me er tòch van harte voor ga inzetten, het vaak prima lukt. Automatisch ga ik me dan prima voelen.
Als ik dat gevoel probeer vast te houden, is het voor mij gemakkelijker bovenstaand citaat waar te maken.
Reacties: 2 reacties : bekijk reacties >>>
op vrijdag, 29/09/06 reageerde Caspar Geertman:
Beschouwende Bert,
Je stelt grote vragen, waarop ik ook niet zomaar een antwoord weet. Ik weet ongeveer wel hoe het bij mijzelf werkt, en misschien heb je daar wat aan.
Ik zorg dat ik door bezinning en meditatie altijd voldoende aandacht besteed aan de vraag wat voor mij de hoofdlijnen zijn. Daar krijg je overigens niet in één keer antwoord op - dat groeit. En als je dan zo wat zicht krijgt op wat je echt belangrijk vindt in het leven, dan gaat dat vanzelf ook de kleinere dingen van alledag inkleuren. Je kunt dit natuurlijk ook omdraaien: vanuit de kleinere dingen, worden de ‘grote zaken des levens’ ingekleurd.
Wel of geen zin hebben wordt dan ook minder belangrijk, hoewel ik moet toegeven dat ik mens ben en blijf. Maar wie heeft dat niet op zijn tijd: geen zin de dingen te doen die wel zouden moeten? Wanneer dat gevoel overheersend wordt, moet dat een oproep zijn om weer eens goed aan de slag te gaan met wat je belangrijk vindt en waarom (of met, zoals jij het noemt: je roeping).
Zo loopt het bij mij. Ik hoop dat je daar wat aan hebt.
Tussen de regels door proef ik in je reactie dat je verlangt naar meer sturing vanuit grote lijnen, vanuit een roeping. Ik zou zeggen: maak daar dan ook werk van, neem er de tijd voor!
Een hartelijke groet,
Caspar
op donderdag, 28/09/06 reageerde Bert:
Beste Caspar,
Ik herken wat je zegt. Wat me echter blijft intrigeren is hoe je grote lijnen van je leven bij kunt sturen, waarbij de balans tussen geen zin en wel zin in iets hebben dan wellichtbeter voelt? Hoe voel ik mijn roeping in het leven en geef ik daar vorm aan ?(en kom ik vervolgens daarin ook zaken tegen waar ik geen zin in heb)
Of moet ik het ook in enge zin interpreteren waarin we af en toe geen zin in dagelijkse taken hebben, zonder voor je echte roeping te hebben kunnen gaan. Wellicht speelt het altijd een rol?
Een beschouwende Bert
