[Vorig bericht: "Helga Deen"] [Volgend bericht: "Op weg naar Pasen."]
29/03/2007: "Nogmaals Helga Deen"
Eigenlijk wil ik deze week nòg een keer stilstaan bij Helga Deen.
In mijn weblog van vorige week heb ik naar mijn mening veel te weinig aangegeven waarom zij mij zo boeit.
Allereerst raakt het mij wanneer Helga in de beschrijvingen van groot verdriet en immens leed
zo fier overeind blijft.
Verder is er het onrecht dat haar en daarmee zovele joden is aangedaan. Goede, integere, hardwerkende mensen die nooit een vlieg kwaad hebben gedaan worden van hun vrijheid beroofd en door medemensen getiraniseerd en vermoord.
Dat doet mij realiseren hoe dankbaar ik mag zijn dat ik zelf in vrijheid kan leven, kan gaan en staan waar ik wil (bij wijze van spreken) en niet bang hoef te zijn.
Maar er is meer dat mij pakt en dat is Helga's godsvertrouwen. Het draagt haar, het houdt haar vòòr de moed niet op te geven en die éne zonnestraal te zien temidden van een dag vol droefenis en lijden.
Iemand die zò jong was en toch al zò'n rijpe, volwassen geest bezat. En die haar godsgeloof in dienst kon stellen van haar bestaan: als een troost en als een houvast voor het leven.
Wanneer ik, zoals vandaag weer een stuk uit dat pas uitgegeven dagboek lees en daarbij ook de brieven tegenkom die haar verloofde aan haar stuurde en die ze nooit gehad heeft.............dan grijpt mij dat òòk aan, merk ik.
Op zeker moment moet ik het boekje terzijde leggen want dan heb ik gewoon helemaal genoeg aan al die tragiek, die onnodige tragiek.