HomeWeblog fr. CasparArchiefjanuari 2008Kenya

[Vorig bericht: "De les over fr. Andreas"] [Volgend bericht: "Veertigdagentijd"]

31/01/2008: "Kenya"

Vanmiddag moest ik een flinke gift naar onze missieprocurator brengen voor het Aidsproject van onze fraters in West-Kenya, het Oyugis Integrated Project.
Dagelijks lees ik over de wreedheden in dat land waar ik zelf drie jaar woonde. Ik heb er in die jaren zulke goede mensen ontmoet.

Het geweld raakt me: van de week werd ik 's nachts wakker en door mijn hoofd schoten gedachten aan Kenyanen wier handen afgehakt waren. Hoe bestaat het.....
Ik kan wel naar oorzaken gaan zoeken voor al dat geweld maar dat doen de dagbladen al genoeg.
Een trappist uit de naburige trappistenabdij vroeg me te bidden voor hun monniken in Kenya waar het klooster dient als schuilplaats voor vele vluchtelingen en dat voortdurend belaagd wordt.
Ook mijn eigen medebroeders worden met gevaren geconfronteerd. Voor hen bid ik ook.
Maar ook voor al die Kenyanen bid ik: de op hol geslagenen en de slachtoffers.

Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik hier veilig ben en geen geweld hoef te vrezen.

Reacties: 1 reactie : bekijk reactie >>>

op dinsdag, 05/02/08 reageerde Christianne van de Wal:

beste Caspar,
jouw bericht op de weblog treft me! Natuurlijk worden we bijna dagelijks op de hoogte gehouden van alle ellende, zowel via de media als vanuit de fraterhuizen zelf. het is echt onebrijpelijk wat daar gebeurt, en we kunnen niet anders doen dan bidden en hopen, hopen en bidden. In het OIP werken drie Kikuyu's die nu niet aan de slag kunnen temidden van de Luo's, en dan te bedenken dat het project uit mensen bestaat van 5 of 6 verschillende stammen en nooit problemen hadden op dat gebied!! We lezen ook wel berichten van mensen die zeggen dat het niet overal zo zwaar en triest is als in de kranten wordt verteld. Maar toch...Jij hebt er drie jaar gewoond, kent het volk, weet hoe de cultuur is en dat er ondanks armoede nog zo enorm veel moois is in en bij die mensen!!Hun veerkracht, hun geloof, hun moed!! Elke dag heb ik een woord in mijn hoofd dat mij de hele dag vergezelt. vandaag is dat : vertrouwen. Laten we daarop bouwen, op vertrouwen dat het goed komt!!