[Vorig bericht: "Raad van Kerken"] [Volgend bericht: "Terug uitRome"]
04/09/2008: "Dankbaar"
Afgelopen zaterdag vierde ik in kleine kring mijn zilveren kloosterfeest.
Het was een mooie dag met stralend weer en als hoogtepunt de eucharistieviering in onze kapel.
Na afloop van de mis heette ik iedere gast met enkele zinnen persoonlijk welkom en gaf ik aan waarom deze man of vrouw zo belangrijk voor mij was, is, is geweest.
Aan het eind van het feest reikte ik een prentje uit met op de achterkant onder andere de zin:
'Dankbare herinnering aan mijn zilveren kloosterfeest.'
Ja, dat gevoel van dankbaarheid draag ik nog steeds bij me.
Dankbaarheid naar wie of wat?
Naar God.
Naar de communiteit.
Naar degenen die mij in mijn leven gebracht hebben waar ik nu ben.
Ik merk de laatste maanden steeds meer bij mezelf dat 'dankbaarheid' een belangrijk woord is in mijn leven. Iemand die dankbaar is voor wat hem is gegeven, is tevreden en ziet naast de pijnplekken ook de weldaden die zich in zijn leven hebben voltrokken.