[Vorig bericht: "Zonder werk"] [Volgend bericht: "Zin van ziek-zijn"]
22/01/2009: "Paterke Pieter"
Een paar dagen geleden beluisterde ik nog eens het plaatje van Henk Elsink over 'Paterke Pieter.'
Paterke Pieter lééfde, hij verstond de kunst van het leven, 'had over de Heer zo zijn eigen gedachten.'
Hij leefde op zìjn manier en genoot van het goede van Gods schepping waardoor hij weleens 'te laat kwam' en de mensen liet wachten.
'Hij gaat vast naar de hel,' zeiden de mensen en ze spraken er schande van.
Maar Paterke Pieter komt in de hemel terecht, dicht bij God. 'En hij glimlacht met God om die dwazen beneden.'
Het mooie van de tekst van het hele liedje vind ik dat er een hoop dingen in gerelativeerd worden.
Waar gaat het uiteindelijk om in het leven?
Dat we een beetje gelukkig zijn en Gods schepping weten te waarderen.
Daar horen regels en afspraken bij en daar moet je niet te gemakkelijk mee omgaan waardoor je anderen laat wachten of zelfs teleurstelt.
Maar.......laten we anderen om hun anders-in- het-leven- staan niet te gauw veroordelen!