[Vorig bericht: "30 april 2009"] [Volgend bericht: "Openbare biecht"]
07/05/2009: "Dank U"
Er is een lied, een kerkelijk lied, waarvan ik de melodie nog goed weet, maar waarvan ik de woorden niet meer precies meer ken.
Vanmorgen hebben we het gezongen. 'Dank u, voor deze nieuwe morgen,' zo heet het.
In het lied wordt dank gebracht aan God: voor de kleuren, voor de vogels, voor 'wat ik niet verdiende,' voor moeilijkheden, voor Zijn liefde die geen grenzen kent enzovoort.
'Zo begin je de dag toch heel anders.' Dat was wat ik voelde bij het zingen.
Jezelf bewust worden van al hetgeen je gegeven is, vervolgens je stemming door die positieve gevoelens laten bepalen en deze gevoelens ook 'ergens kwijt kunnen,' namelijk bij God.
Als dàt geen bidden is, dan weet ik het niet meer.
Reacties: 2 reacties : bekijk reacties >>>
op vrijdag, 15/05/09 reageerde Caspar:
Dankjewel, Christianne, dat je gereageerd hebt op mijn weblog. Die liedjes uit de kerk van eind '60, begin '70 zijn toch bij heel veel mensen blijven hangen, merk ik vaak. Als zodanig hebben ze hun tijd nog niet gehad, denk ik.
Bidden moet door je heen gaan. Die ervaring zoals jij beschrijft bij het begin van een nieuwe dag.
En als het door je heen gaat, dan draagt het je.
Zo kijk ik er tegenaan.
op woensdag, 13/05/09 reageerde Christianne van de Wal:
Ja, Caspar, dat is bidden....Ik ken het lied, heb het vroeger als kind vaak gezongen en de meeste woorden zijn nog steeds paraat als ik aan de eerste regel begin. Het is inderdaad een heldere manier om de ochtend , de nieuwe dag te beginnen. En dan naar buiten gaan, de kastanjebloesem ruiken, de vogels horen jubelen, het fluitenkruid en de brem zien schitteren... Op de achterkant van het Heeswijkboekje van afgelopen zondag staat ook zoiets van bidden op allerlei wijzen. Niet gebonden aan een plek of tijd, maar altijd mogelijk, gedurende allerlei levensmomenten. Dit is er één. Het kan niet elke dag, maar dat hoeft ook niet. Als het er is, is het kostbaar en bemoedigend, maakt het indruk en is het intens.
