donderdag, 31 januari 08
Kenya
Vanmiddag moest ik een flinke gift naar onze missieprocurator brengen voor het Aidsproject van onze fraters in West-Kenya, het Oyugis Integrated Project.
Dagelijks lees ik over de wreedheden in dat land waar ik zelf drie jaar woonde. Ik heb er in die jaren zulke goede mensen ontmoet.
Het geweld raakt me: van de week werd ik 's nachts wakker en door mijn hoofd schoten gedachten aan Kenyanen wier handen afgehakt waren. Hoe bestaat het.....
Ik kan wel naar oorzaken gaan zoeken voor al dat geweld maar dat doen de dagbladen al genoeg.
Een trappist uit de naburige trappistenabdij vroeg me te bidden voor hun monniken in Kenya waar het klooster dient als schuilplaats voor vele vluchtelingen en dat voortdurend belaagd wordt.
Ook mijn eigen medebroeders worden met gevaren geconfronteerd. Voor hen bid ik ook.
Maar ook voor al die Kenyanen bid ik: de op hol geslagenen en de slachtoffers.
Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik hier veilig ben en geen geweld hoef te vrezen.
Frater Caspar op 31.01.08 om 09:23 [link-->]
donderdag, 24 januari 08
De les over fr. Andreas
Vandaag heb ik de les verzorgd waarover ik het vorige week had: fr. Andreas en de geschiedenis van de Andreasschool in Tilburg.
Ik vond dat de kinderen erg aandachtig waren, goed meededen en prima vragen stelden.
Vanmorgen eerst groep 7 en 8 en vanmiddag groep 6. Het was een les waarin een stukje levensbeschouwing, een stukje geschiedenis, en een stukje godsdienst zat.
Een paar vragen die door de kinderen gesteld werden:
- Bidt u weleens?
- Ik bid wel eens tot mijn oma die dood is. Dat is toch niet gek?
- Bent u een broer van frater Andreas?
Een paar vragen die ik hen stelde:
- Wat is de betekenis van het geven en het dragen van een naam?
- Wie weet wat een frater is?
- Wie is 'jouw' voorbeeld, jouw 'frater Andreas?'
Ik vond de leerkrachten, die erbij wilden blijven, erg coöperatief en ondersteunend. Dat was voor mij een prettige ervaring.
Toen ik nog als districtscatecheet op deze school kwam, 'klikte' het voor mijn gevoel altijd goed met directie en team. Ik heb mogen ervaren dat dat nog steeds zo was.
Of het toevallig is of niet, maar vanmorgen bij het ochtendgebed werden de overledenen van de dag genoemd en één van hen was fr. Jacques (Nicasio) Verest. Hij was hoofd van de Andreasschool tot 1976. Ik hoop dat hij en ook fr. Andreas net zo genoten hebben van deze les als ikzelf.
Frater Caspar op 24.01.08 om 10:44 [link-->]
donderdag, 17 januari 08
Voorbereidingen les over frater Andreas
Ik ben volop bezig met de voorbereidingen van een les over fr. Andreas op de Andreasschool hier in Tilburg. Die school is namelijk naar frater Andreas vernoemd (en niet naar de apostel).
Ik houd de les drie keer: voor groep 6, voor groep 7 en voor groep 8 en wel op donderdag 24 januari.
We 'vertrekken' vanuit de groep (Waarom heet jullie school 'Andreasschool' / Wat is de betekenis van het geven van een naam?)
Vervolgens gaan we een stukje geschiedenis van de school aan bod laten komen. Ook wil ik hier o.a. uitleggen wat een frater is.
Pas daarna ga ik in op de persoon van frater Andreas.
Als laatste: frater Andreas als voorbeeld. Wie is jòuw voorbeeld?
Met behulp van powerpoint en ander aanschouwelijk materiaal hoop ik er iets van te gaan maken.
fr. Andreas zal me hopelijk een steuntje in de rug geven. Daar vertrouw ik op.
Volgende week zal ik mijn bevindingen aan het weblog toevertrouwen!
Frater Caspar op 17.01.08 om 04:53 [link-->]
donderdag, 10 januari 08
Journaal
Vanavond hoorde ik op het journaal dat het kabinet vindt dat er extra hard opgetreden moet worden tegen mensen die hulpverleners 'tegenwerken.'
Ik heb mij de afgelopen dagen regelmatig afgevraagd wat mensen bezielt dat ze medemensen die anderen willen helpen, proberen te benadelen of erger.
Tot op heden heb ik er geen echt antwoord op kunnen vinden.
Het is volgens mij wèl zo dat er in deze personen een beweging van onbarmhartigheid in hun leven gaande is.
De vraag is hoe barmhartig we moeten zijn tegenover dit soort personen.
Verder: barmhartig zijn kan soms inhouden dat je grenzen moet stellen. In andere bewoordingen: wanneer de samenleving onveilig wordt door toedoen van zekere personen dan moet je die personen aanpakken zodat degenen die zich onveilig voelen het veiligheidsgevoel weer terugkrijgen.
Zò kijk ik er een beetje tegenaan.
Frater Caspar op 10.01.08 om 10:57 [link-->]
donderdag, 03 januari 08
Nieuwe jaar goed begonnen?
Het was vanmorgen om een uur of half twaalf. Ik fietste richting centrum.
Op de weg draaide een auto om die daar niet mocht draaien.
Twee auto's die erachter reden, toeterden. Terecht.
Van de achterste stak de bestuurder zijn middelvinger op.
Ik dacht: wat is nou het meest kwalijke: even de wagen gekeerd waar het eigenlijk niet mag, maar zonder echt problemen te veroorzaken of een medemens bewust op een onbeschofte manier bejegenen?
Persoonlijk vind ik het laatste het meest kwalijk: zo gaan we niet met elkaar om.
Misschien maakte die persoon dat gebaar 'zonder erg' of doet hij het regelmatig en zonder erbij na te denken. Jij bent het nieuwe jaar goed begonnen, dacht ik toen hij doorreed.
Frater Caspar op 03.01.08 om 10:48 [link-->]
