donderdag, 23 februari 06
Afbeelding van het enneagram
Hier zie je een afbeelding van het enneagram. Het enneagram gaat ervan uit dat er in totaal negen verschillende persoonlijkheidstypen zijn, type 1 tot en met type 9. Ieder mens heeft van alle negen typen iets in zich, maar één type is het sterkst vertegenwoordigd. In mij is dat dus het type 1.
Ieder type heeft zijn sterke maar ook zijn mindere sterke eigenschappen.
Het is de kunst je sterke eigenschappen verder te ontwikkelen en je minder sterke eigenschappen (valkuilen) positief om te buigen.
Aan het einde van de morgen ben ik even naar de stadswinkel gefietst om mijn paspoort te laten verlengen. Het is bijna verlopen en ik zal het van de zomer nodig hebben want ik ben uitgenodigd om dan deel te nemen aan de congregationele bijeenkomst rond 'De Geloften'. Deze zal worden gehouden in Brazilië, waar we een tweetal communiteiten hebben.
De meneer achter de balie ziet op het beeldscherm dat ik ook nog in het bezit ben van een inmiddels verlopen Europese identiteitskaart. "Die moet u meebrengen als u uw verlengde paspoort komt ophalen."
"Maar die heb ik helemaal niet meer," antwoord ik enigszins ongemakkelijk.
"Dan moet u naar het politiebureau gaan en vervolgens met het verbaal hier naartoe komen."
Zo heb ik zonder het te weten een overtreding begaan. Maar ja......onwetend zondigt men niet.
Een type 1 in het Enneagram zal zich daar boos om maken omdat hij alles perfect wil doen en in alles perfect wil zijn.
Maar ik heb een beetje geleerd dat ik er beter om kan lachen. Dat geeft ruimte en lucht op. Volgende keer beter: Ik krijg nog genoeg nieuwe kansen om dingen 'perfect' te doen!
Frater Caspar op 23.02.06 om 08:14 [link-->]
donderdag, 16 februari 06
Bid ik nou wel genoeg?
's Morgens probeer ik altijd te mediteren. Ik gebruik daarbij het boekje 'Bronnen van leven' van Anthony de Mello, een jezuïet. Deze dagen ben ik bezig met het thema 'Het ongewisse'. Een zin als "ik moet leren alles te aanvaarden wat het leven met zich meebrengt" raakt me. Wat ga ik uit de weg, wie ontwijk ik, zijn er zaken die ik probeer uit te stellen?, zijn gedachten die bij me opkomen en waarbij ik probeer stil te staan, ernaar te kijken hoe ze in mijn leven een rol spelen......
Dan is er het gemeenschappelijk morgengebed en na het ontbijt geestelijke lezing.
Vanavond kan ik niet in de vespers zijn omdat ik naar het vluchtelingen-eetcafé ga bij mijn medebroeders in Udenhout. Het is voor mij niet vanzelfsprekend niet aanwezig te zijn in de gebedsoefeningen, dat zeker niet.
Terug van het eetcafé - ik moet 'portieren' - heb ik nog wat tijd voor stil gebed op mijn kamer.
Ik zit nu eenmaal zo in elkaar dat ik me dan afvraag of ik wel genoeg bid, maar heb daar zelf geen direct antwoord op. Gebed is ons leven een punt van zorg én aandacht.
Frater Caspar op 16.02.06 om 09:45 [link-->]
zondag, 12 februari 06
Het weekend van een frater CMM
Vrijdagmorgen eucharistieviering bij de Capucijnen, daarna bureauwerk, 's middags voorbespreking schriftmeditatie, 's avonds Meditatie met de Schrift en daarbij het nagesprek leiden.
Zaterdag dag bijgewoond in ons Elimprogramma rond 'het geloofskoffertje en daarbij ook als gastheer gefunctioneerd, 's avonds mijn aanbiddingsuur in de kerk van de Heuvel.
Zondag hele dag Afzonderingsdag in Oosterhout voor onze communiteit rond de geloften ('Een leven in gehoorzaamheid, armoede en zuiverheid: een icoon en een parabel van het Koninkrijk van God'). Hiervan net terug want we houden zo'n dag altijd in een of andere abdij waar we dan ook aansluiten bij de gebedstijden en de dagorde daarvan.
Nu de vergadering voor morgen voorbereiden en de slotavond van de cursus 'Enneagram en spiritualiteit'.
Goed gevulde dagen, maar niet van 'druk, druk, druk'. Juist doordat reflectie en bezinning als het ware met de actie verweven is, is het goed te doen.............en nog eens inspirerend ook.
In onze Constituties staat: 'Wie de arbeid niet bemint heeft de geest van de Congregatie niet'.
Het gaat er voor mij om het juiste evenwicht te vinden tussen een tijd van werken en tijd van bezinnen.
Frater Caspar op 12.02.06 om 08:04 [link-->]
maandag, 06 februari 06
Terugblik op Maria Lichtmis
Donderdag 2 februari. Het was Maria Lichtmis of het Feest van de Opdracht in de tempel.
Door de vorige paus is deze dag ook uitgeroepen tot de Dag van het Godgewijde Leven.
Ik woonde die dag de eucharistieviering bij hier ergens in onze stad Tilburg. Ik had er behoefte aan.
Toen de dienst was afgelopen zei de voorganger: "Omdat het morgen de gedachtenis van de H. Blasius is, kunt u nu de Blasiuszegen reeds ontvangen en zal ik hen die dat willen deze zegen aanstonds geven."
Ik stond perplex. Dat kan toch helemaal niet? Dat doe je toch op de dag zelf? Op 2 februari is een kaarsenwijding een prachtig ritueel. Waarom werd die niet gehouden? Bovendien zou er de volgende dag gewoon een viering zijn waarop de Blasiuszegen werd gegeven.
Het is voor mij hetzelfde als op dinsdagavond, vastenavond, het askruisje al uitreiken omdat het de volgende dag Aswoensdag is. Of in de trant van die pastoor ergens in Drente die op Palmzondag al Pasen viert met zijn gelovigen omdat hij het met Pasen te druk heeft met de diverse plechtigheden.
Echt katholiek hoor: laten we het maar doen, dan hebben we dat ook weer gehad en baat het niet dan schaadt het niet.
Maar wat ik zo mooi vind aan Maria Lichtmis: het kind Jezus wordt, 40 dagen oud, opgedragen aan de Heer, als het ware aan Hem teruggegeven. Ook religieuzen geven zichzelf door het uitspreken van de geloften, aan Hem terug.
Frater Caspar op 06.02.06 om 04:53 [link-->]
zondag, 05 februari 06
fr. Andreas
Vanmorgen heb ik in de kerk van Udenhout tijdens de hoogmis de inzegening van een plaquette bijgewoond van fr. Andreas van den Boer. Hij werd ook wel 'de heilige frater' genoemd omdat hij uitblonk in punctualiteit, barmhartigheid en broederschap. Hij was een man van gebed. Vrijwel onmiddellijk na zijn dood in 1917 werden door zijn voorspraak tot God genezingen aan hem toegeschreven.
Thans wordt met overgave gewerkt aan zijn proces van zaligverklaring.
fr. Andreas was gedoopt in de kerk van Udenhout, vandaar..........
Ik heb iets met Andreas. Het is het gedeelte van mijn geloofsleven dat misschien kinderlijk is gebleven maar daarmee voor mij niet minder waardevol. Soms houd ik een noveen te zijner intentie. Ik heb enkele boeken over hem gelezen en soms ga ik eventjes naar zijn graf, bij ons op het Generalaat.
O ja! Het Generaal Bestuur van de congregatie bood aan de Udenhoutse parochie nog een reliek van fr. Andreas aan.
Er waren diverse fraters aanwezig. Het geheel heeft mij goedgedaan.
Frater Caspar op 05.02.06 om 11:25 [link-->]
