donderdag, 30 april 09
30 april 2009
Wat zo prachtig begonnen was en wat zo schitterend zou hebben kunnen eindigen werd vanmorgen op brute en laffe wijze verstoord.
Apeldoorn, Koninginnedag 2009. We keken in huis met een paar man naar de Koninklijke Familie, liet op een zeker ogenblik even een vriend van me uit en toen ik terugkwam was die automobilist juist tegen de zuil tot stilstand gekomen......
Het incident heeft het verdere verloop van de dag voor mij bepaald. Ik voel me boos en verdrietig tegelijk.
Mensen die enthousiast en met de beste bedoelingen naar Apeldoorn waren gekomen om de Koningin te zien, keren niet meer naar huis terug. Enkele anderen verkeren in kritieke toestand.
Een medebroeder zei vanavond aan tafel: 'het zal je zoon maar zijn die dit veroorzaakt heeft.'
Zover was ik nog niet: ik zat, nadat we in de kapel ervoor gebeden hadden, nog met mijn hoofd en mijn gedachten bij de familie van de overledenen en de zwaargewonden.
Heer, geef hen allen kracht naar kruis.
Frater Caspar op 30.04.09 om 07:13 [link-->]
donderdag, 23 april 09
A2x fscheid
Gisteren afscheid genomen van de Ethische Commissie waarvan ik zes jaar lid ben geweest en vanavond afscheid genomen van de Werkgroep Gezinsviering van onze parochie. Daarvan schijn ik 8 tot 9 jaar lid te zijn geweest ofschoon ik dat zelf bijna niet kan geloven.
Beide afscheidsbijeenkomsten hadden iets bijzonders. Bij de Ethische Commissie maakten we twee rondjes: in het eerste rondje vertelden we aan elkaar hoe het met ieder van ons ging en in het tweede rondje gaf ieder aan wat zij of hij het meest bijzonder had gevonden aan het commissiewerk.
Bij de Werkgroep Gezinsviering kreeg ik de Regenboogkaars van de gezinsvieringen aangeboden als afscheidsgeschenk. Die brandt altijd tijdens 'onze' vieringen. Juist door me de Regenboogkaars van dit jaar te geven, voelde en voel ik een soort verbondenheid.
Aldus werd bij beide bijeenkomsten bewust tijd gemaakt om even stil te staan, iets wat we misschien in onze samenleving (te) weinig doen.
Misschien heb ik het al eens eerder gezegd in mijn weblog maar ik doe het nogmaals: Ik vind het belangrijk iets goed af te sluiten, goed afscheid van iets te nemen.
Dat helpt je vaak ook om dankbaar terug te kijken!
Frater Caspar op 23.04.09 om 08:30 [link-->]
donderdag, 16 april 09
Wat is er van blijven hangen?
We hebben Pasen, het grootste kerkelijke feest, nog maar net achter de rug en zitten nu in de eerste paasweek.
Ik vroeg me af: wat is er nu eigenlijk bij mij van blijven hangen, van dat paasfeest, van dat paasgeloof?
Dagelijks denk ik er nog wel aan, aan die verrijzenis van Christus. Maar nog meer aan de troost en de bemoediging dat in ons geloof de dood, het donker of wat dan ook nooit het laatste woord heeft.
Maar of ik daar nou zo daadwerkelijk van getuig......nee, dat eigenlijk niet.
Geloofsverlegenheid of vind ik dat getuigen met de mond niet zo bij mij past of allebei?
We hebben toch een 'blij' geloof?!
'Da's wel iets om verder over na te denken,' zeg ik tegen mezelf.
Frater Caspar op 16.04.09 om 07:17 [link-->]
vrijdag, 10 april 09
Een viering met veel jeugd
Vanavond werde de Goede Vrijdagviering in de parochiekerk met zang opgeluisterd door het parochieel Jongerenkoor St. Lucas.
Verder was er, behalve de 'andere' kerkgangers, het hele Jongerenpastoraat. Ik schat dat ze met zo'n 15-20 personen waren.
Er wordt wel gezegd dat dagen als Witte Donderdag en Goede Vrijdag niet meer leven, maar als ik dan al deze jonge mensen in de kerk zie, denk ik: 'Ik kan een tegengeluid geven.'
Na de dienst heb ik tegen een paar jongeren gezegd dat ik het fijn vond dat ze er waren. Dat konden ze ontvangen en ze waren er blij mee dat ik het zei. Dat zag ik gewoon.
Elkaar bevestigen, al is het maar in kleine dingen, is voor mij een vorm van christelijke naastenliefde die we niet moeten onderschatten.
Frater Caspar op 10.04.09 om 08:02 [link-->]
donderdag, 02 april 09
Nieuwe ervaringen in de zorg
5 Maanden werk ik nu weer als verpleegkundige in een ziekenhuis.
Ik heb al veel nieuwe ervaringen opgedaan en doe nog steeds nieuwe ervaringen op.
Regelmatig realiseer ik me dat ik in het ziekenhuis waar ik destijds ben opgeleid, een hele
goede opleiding gehad heb. Dat stemt me tot dankbaarheid want die basis komt me goed van
pas.
Een heel nieuwe ervaring is de aandacht die dit ziekenhuis heeft voor voortdurende scholing
van het personeel en daarmee oog heeft voor innovatie en nieuwe ontwikkelingen.
Wij moeten via het 'Leerstation Zorg' digitale lessen volgen en aan het einde daarvan een toets maken.
Dit kan ieder thuis op de eigen pc doen. Het is een zeer eigentijdse vorm van bijscholing die, in de tijd dat ik nog in het andere ziekenhuis werkte, absoluut niet bestond.
Ofschoon deze continue scholing extra tijd en energie vragen, vind ik het een goede zaak dat het ziekenhuis hierin investeert en daarmee in de kwaliteit van het (verpleegkundig) personeel.
Frater Caspar op 02.04.09 om 09:24 [link-->]
