donderdag, 29 mei 08
Nieuwe ervaringen
Ik ben nu een paar weken als invalkracht aan het werk in een hospice.
Het hospice waar ik werkzaam ben, heeft een eigen website die de moeite van het bekijken waard is.
Titel van de site: www.hospicefdw.nl
Het is mooi werk wat ik daar mag doen. Wat vind ik er dan mooi aan? Allereerst het verplegen van zieken. Dat werk doe ik graag, nog steeds. Het vervult mij en roept het beste in mij op. De combinatie van met de handjes bezig zijn en met mensen in gesprek zijn, hoe dan ook, past bij me.
De kleinschaligheid van een hospice spreekt me daarnaast aan. Het is overzichtelijk, zowel qua team als qua gastenpopulatie.
Het enige wat ik me anders had voorgesteld, is dat ik dacht meer tijd te hebben om te praten met degenen die er opgenomen zijn, met de gasten dus.
Het is hard doorwerken. Nu kost het misschien allemaal nog wat extra tijd omdat het voor mij nog nieuw is, maar ook degenen die er langer werken ervaren het zoals ik.
En is werken in een hospice in de eerste plaats niet bedoeld om er helemaal te kunnen 'zijn' voor degenen die in hun allerlaatste levensfase beland zijn?
Frater Caspar op 29.05.08 om 09:17 [link-->]
vrijdag, 23 mei 08
Een nieuwe dag
Als ik 's morgens opsta, doe ik dat het liefst in stilte. Geen radio, geen muziek, geen computer(werk) en geen gesprekjes.
Zo kan ik de dag beter beginnen met God. Er is niets of in ieder geval minder dat mij afleidt.
Deze tijd is voor Hem en mij samen, zo ook de meditatie en het morgengebed die erop volgen.
Ik besef me dat er vele andere mogelijkheden zijn om de dag 'met God' te beginnen, maar deze manier bevalt mij goed.
Tegelijkertijd realiseer ik me dat wij als fraters in een luxe positie verkeren: geen kleine kinderen, geen gejakker en geen drukke woonomgeving.
We zijn dus best een beetje verwend, maar doordat we verwend zijn kunnen we God de aandacht in ons leven geven die Hij verdient en die wij willen vòòrstaan.
Frater Caspar op 23.05.08 om 09:02 [link-->]
donderdag, 15 mei 08
Rozenkransmysterie
Het is meimaand, dè maand die voor katholieken bij uitstek is toegewijd aan Maria.
Bedevaart naar het beeld van de Zoete Moeder al dan niet te voet, kaarsjes aansteken bij Maria, een extra weesgegroetje of rozenhoedje en het beeld versieren met bloemen. Een mooie verering vind ik zelf. Maria is voor veel mensen 'hun moeder' of in ieder geval iemand bij wie je je zorgen, eenzaamheid, vragen of dankbaarheid kunt neerleggen: zij zorgt er wel voor dat het bij haar Zoon 'terechtkomt.'
Dat laatste troost velen.
Ik ben op zoek naar een gramofoonplaatje dat heet 'Rozenkransmysterie.' Het wordt gezongen door Het Blokhutkoor en is destijds uitgebracht op een Decca gramofoonplaat.
Dit plaatje bevat een viertal mooie Marialiederen, o.a. Rozenkransmysterie.
Wie zou mij verder kunnen helpen????
Frater Caspar op 15.05.08 om 10:02 [link-->]
vrijdag, 09 mei 08
Terugblik op een spannende dag
Na mijn eerste werkdag in het hospice, wil ik daar in mijn logboek even op terugblikken.
Het was een heftige dag. Heftig om al die zieke mensen die nog maar één vooruitzicht hebben, te ontmoeten, te spreken, bij te staan, naast hen te staan, te verplegen.
Het klinkt misschien wel erg vroom maar persoonlijk heb ik steun gehad aan mijn geloof.
Dat houd ik voor mezelf als ik daar ben, maar hier kan en durf ik dat wel neer te leggen.
Als je met deze gasten (want zo noemt men ze) over geloof gaat praten ben je volgens mij niet goed bezig.
Pas als zìj dat aangeven of daar mee komen, kun en mag je daar misschien wat mee doen.
Bovendien is er een Geestelijk Verzorger in dienst.
Ik voelde mij af en toe geconfronteerd met situaties waarin ik mezelf moest afvragen: 'wat behoor ik hier nu te doen of te zeggen?' Ethische vragen, dat waren het die opgeroepen werden. En daar heb je niet zomaar een (één) goed antwoord op.
Een collega zei: 'De eerste keer was het hier voor mij heel heftig, maar gelukkig werd dat gaandeweg beter.
Nu vind ik het het mooiste werk wat er is.'
Frater Caspar op 09.05.08 om 12:32 [link-->]
donderdag, 08 mei 08
Een spannende dag
Vandaag wordt het een spannende dag: de eerste officiële werkdag in het hospice waar ik ben aangenomen. Vandaag werk ik van 15.00 tot 23.00 u. Ik heb al heel wat avonddiensten gedaan in mijn leven maar dat is alweer meer dan acht jaar geleden. Op het Catechetisch Centrum en in het Bestuur had ik nooit echte 'avonddiensten'. Wèl verplichtingen.
Ik heb een schriftje gekocht om aantekeningen in te maken van mijn ervaringen, daar in het hospice, want die zullen bij tijd en wijle best heftig gaan zijn, denk ik.
Wat doet dit werk met mij? Hoe vormt het mij? Wat vind ik er moeilijk aan en hoe ga ik daar opbouwend mee om?
Dat zijn zo enkele vragen waarmee ik een stukje zelfreflectie en ordening hoop te kunnen aanbrengen in deze in mijn ogen toch pittige baan!
Frater Caspar op 08.05.08 om 08:50 [link-->]
donderdag, 01 mei 08
Hemelvaart van de Heer
Ik heb een echt Zondaggevoel vandaag.
Misschien is dat ook wel de bedoeling want het Hoogfeest van de Hemelvaart van Jezus wordt ook gevierd als geldt het een Zondag.
'Hemelvaart' houdt in onze geloofstaal in dat Jezus met ziel en lichaam naar de hemel is gegaan.
Dat is moeilijk om je iets bij voor te stellen ook al zijn er talloze afbeeldingen van gemaakt zoals hierboven.
In het evangelieverhaal wat we vandaag in de mis horen, wil uitgedrukt worden dat Jezus zò bijzonder is, dat hij met lichaam en ziel teruggegaan is naar de Vader.
Wat mij vandaag bezighoudt en waar ik wat bij wil stilstaan is het volgende:
Hoe wil ik omgaan met dit (geloofs)mysterie, wat voor plaats wil ik het geven in mijn leven? Wil ik het in vertrouwen en dankbaarheid ontvangen of wil ik blijven hangen in 'dat kan toch helemaal niet? '
En ook: voor de apostelen moet een grote onzekerheid en onveiligheid ontstaan zijn, toen ze de Heer plots aan zich zagen onttrekken. Hoe ga ik zelf om met onzekerheid en onveiligheid in het leven?
Blijf ik bang naar boven staren of probeer ik in vertrouwen rustig door te akkeren in het geloof dat het uiteindelijk altijd goed komt? Hoe dan ook..........?
Frater Caspar op 01.05.08 om 05:28 [link-->]
