vrijdag, 27 juni 08
WJD en WWB
Deze dagen draait alles in huis rond de Wereldjongerendagen en de Worldwide brotherhood, de CMM-groep van ongeveer honderd jongeren (ambassadors) uit verschillende landen die samen naar Sydney gaan.
Vooral voor Albert en Paul, mijn huisgenoten die meegaan, is het erg druk en spannend, die laatste dagen voor hun vertrek aanstaande dinsdag.
Ikzelf ga niet mee naar Sydney maar heb wèl een aandeel in het gehele project doordat ik een drietal zondagmiddagen verzorg voor de 'thuisblijvers'. Daarmee wordt bedoeld familie en andere belangstellenden van de ambassadors die op de hoogte willen blijven.
Het mooiste zou zijn als na Sydney en na het thuisblijversprogramma er een doorgang zou kunnen vinden, hier in Elim, met de twee groepen.
Er is zoveel in geïnvesteerd dat het jammer zou zijn als het na het evenement ophoudt te bestaan.
Dan doel ik niet allereerst op de financiële investeringen, maar veel meer op de investeringen in de deelnemers.
Wat een zegen dat er een Heilige Geest is!
Frater Caspar op 27.06.08 om 02:41 [link-->]
donderdag, 19 juni 08
God om God verlaten
Vanmiddag. 15.30 u. De telefoon gaat. Omdat ik 'portiersdienst' heb neem ik zelf op en...... laat het nu voor mij zijn!
Het hospice belt. Er is geen avonddienst ingepland. Nu zitten ze vast. Of ik kan komen, van 18.00 tot 23.00 uur.
Het overvalt me even. Een invalkracht kan 'nee' zeggen, maar een invalkracht moet ook soepel kunnen zijn, vind ik zelf. Zonder dat er misbruik van hem of haar gemaakt wordt.
Er flitsen een paar gedachten door me heen: Als ik het doe kan ik niet in het avondgebed zijn en ook niet bij het avondmaal.
En tegelijkertijd moet ik aan de woorden van Vincentius denken: 'God om God verlaten.'
Ik zeg: "Ja hoor, het kan vanavond. Ik zal er zijn."
Misschien denken mensen die dit lezen: 'Waar maakt die Caspar zich toch druk om? Als je kunt helpen, dan doe je dat toch!'
'Ja, dat is wel zo', zeg ik dan op mijn beurt. 'Maar ik wil het geen vanzelfsprekendheid laten zijn dat ik niet in het avondgebed of bij de maaltijd aanwezig ben.'
Frater Caspar op 19.06.08 om 05:26 [link-->]
donderdag, 12 juni 08
Gewetensonderzoek
'Gewetensonderzoek.'
Een ouderwets woord? Een verouderd begrip? Flauwekul?
Voor mij niet. Iedere avond, aan het einde van de dag, probeer ik voor mezelf even terug te kijken op de dag die achter me ligt.
Wat ontving ik? Wat heb ik goed gedaan? Waar ben ik tekort geschoten, vooral als het gaat over mijn houding tot mijn medemens en daarmee tot God?
Het zit hem niet uitsluitend in geboden, verboden, (kerkelijke) voorschriften als we het over 'gewetensonderzoek' hebben.
Het zit hem in de liefde: de liefde tot de naaste, tot mensen die mijn pad kruisen en daarmee tot God.
Heb ik de liefde betoond of heb ik dat juist niet? En.......waarom niet?
"Bedenk dat 'liefde' altijd de beste optie is," schreef iemand me pas.
Frater Caspar op 12.06.08 om 11:13 [link-->]
donderdag, 05 juni 08
In Memoriam fr. Ton de Bruin
Gisterenavond was er in het auditorium van het Tweestedenziekenhuis (v/h Mariaziekenhuis) in Tilburg een herdenkingsavond voor onze recent overleden medebroeder fr. Ton de Bruin. Wij hielden zijn uitvaart en begrafenis op maandag 19 mei j.l.
Deze herdenkingsavond was georganiseerd door de diverse koren en ensembles waarvan Ton, muziekliefhebber als hij was, deel uitmaakte.
De avond werd geopend en afgesloten door de priester-pastor van het ziekenhuis en ook leidde hij telkens elk nieuw optreden in. Overigens was Ton ook nauw betrokken bij de voorbereiding - en uitvoering van de Zondagsliturgie in bovengenoemd ziekenhuis.
Het geheel duurde een kleine twee uur, waarna er bij koffie en thee ruimte was voor ontmoeting.
Er zijn die avond 150 mensen geteld. Dat is veel. Allemaal hielden ze van Ton en de gemeenschappelijke factor bij ieder van hen was de muziek.
Ton heeft veel betekend voor veel mensen. Ik vond deze avond een prachtig geheel met de kerkelijke uitvaart. In beide werd Ton neergezet als een man die bemind werd: door zijn Heer, door zijn medebroeders, door zijn familie en door zijn (muziek)vrienden. Iemand zei na afloop: 'Zo is het compleet.'
Zoals die man het zei, zo voelde ik het ook.
Frater Caspar op 05.06.08 om 09:46 [link-->]
