donderdag, 27 september 07
H.Vincentius
Het is al heel laat, althans voor ons.
Vandaag vierden we de H. Vincentius, patroon van de liefdewerken. In onze congregatie wordt het gevierd als een 'hoogfeest, een heel belangrijk en bijzonder feest.
Ik heb geprobeerd om deze dag stil te staan bij de gedachte: welke momenten, ontmoetingen, situaties krijg ik vandaag 'aangereikt' om te getuigen van liefde en zorg voor mijn naaste(n) in nood?
Maar alleen stilstaan bij de gedachte is één; er vervolgens concreet mee aan de slag gaan is twee.
Hopelijk heb ik vandaag een beetje gehandeld in de geest van Vincentius.
Voor de momenten waarop dat mocht slagen wil ik dankbaar zijn.
Voor de momenten waarop dat vandaag niet goed ging: Vergeef me, Heer.
Morgen wil ik proberen om het beter te doen, in het vertrouwen dat U mij draagt en dat onze goede wil U al voldoende is.
Frater Caspar op 27.09.07 om 11:46 [link-->]
donderdag, 20 september 07
Ziekenzegening
Vanmorgen vroeg heb ik in het ziekenhuis een ziekenzegening meegemaakt.
De frater die het zou ontvangen reageerde nog wel op aanspreken maar dat was ook het enige.
Hij had in het verleden al het ziekensacrament ontvangen.
Een vrouwelijke pastoraal werkende was al op de kamer toen ik arriveerde.
Zij stelde voor een ziekenzegening te doen omdat zij, zoals ze aangaf, niet 'bevoegd' was om het ziekensacrament toe te dienen én omdat mijn medebroeder al eerder 'bediend' was.
Ik kon hier alleen maar van harte mee instemmen.
Samen baden we, om de beurt spraken we een bemoedigend woord tot de zieke en aan het einde gaf zij hem de ziekenzegening met wijwater.
Het geheel was eenvoudig maar oprecht en getuigde van een grote betrokkenheid.
De eerbied voor God en voor het leven die deze vrouw uitstraalde proefde ik in haar zijn.
Ik vond het fijn dat ze mij uitnodigde om de door haar gekozen psalm 23 te lezen en mij daarna de gelegenheid gaf om op mijn eigen verzoek ook psalm 121 te mogen lezen. Dat is namelijk mijn 'favoriete' psalm.
Ik geloof erin dat mijn terminale medebroeder gehoord heeft wat is gesproken en gezegd.
En ik vertrouw erop dat het hem kracht en bemoediging heeft gegeven in zijn laatste uren.
Kracht en bemoediging geven: volgens mij is dat ook de bedoeling maar òòk onze taak als het gaat over het nabij-zijn aan stervenden.
Frater Caspar op 20.09.07 om 03:00 [link-->]
woensdag, 12 september 07
Een Luxemburgse mis
Woonde ik op 2 september een Poolse mis bij, afgelopen zondag woonde ik een Luxemburgse mis bij omdat ik daar toen was.
Net als tijdens die Poolse mis begreep ik er niet zo heel veel van. Dat kwam omdat de viering hoofdzakelijk in het Luxemburgs (een officiële taal) gehouden werd en slechts één lezing en een enkel gebed in het Duits werd gedaan.
Tòch voelde ik me thuis in die kleine Luxemburgse kerk, midden tussen de gelovigen van die plaatselijke gemeenschap. Ik denk dat dat komt omdat een eucharistieviering - waar je ter wereld ook naar de kerk gaat - in opbouw overal hetzelfde is: de universele kerk.
Sommigen zeggen weleens: als je er toch niets van begrijpt of als je helemaal geen inspiratie hebt, waarom zou je dan gaan?
Voor mijzelf is in deze een stukje trouw heel belangrijk. En als je geen inspiratie hebt............die kan altijd gedurende de viering nog komen.
Maar het belangrijkste is dat ik God wil bedanken. Eucharistie betekent 'dankzegging'. In de mis kan ik hem bedanken voor het feit dat ik het zo goed heb, dat ik goed gezond ben, dat ik in vrijheid mag leven enzovoorts.
Natuurlijk zijn er ook tal van andere mogelijkheden en gelegenheden om daarbij stil te staan, maar ik voor mij zie het zoals ik het hierboven beschrijf.
Frater Caspar op 12.09.07 om 09:12 [link-->]
maandag, 03 september 07
Een Poolse mis
De vakantietijd is voorbij. We draaien alweer volop. Ik moet me ertoe zetten om weer regelmatig wat in mijn weblog te gaan schrijven. Toch is dat wél de bedoeling. Dus.......... hier een speciale ervaring van gisteren.
Op 22 september hebben we in Elim een filmdag. De film die we gaan bekijken en bespreken heet 'Karol'.
Het is een prachtige, ontroerende film over het leven van Karol Wojtyla, ofwel de latere paus Joannes Paulus II. De film speelt van 1939 tot aan het moment van de pauskeuze.
We willen wat extra reclame voor deze film maken omdat het een film is met een goede inhoud, die een kant van Karol Wojtyla laat zien die wellicht weinigen kennen.
Nu was me ter ore gekomen dat er in de Berkelse kerk (zie foto) iedere eerste - en derde zondag van de maand een viering voor Poolse katholieken was, helemaal in het Pools en met een Poolse priester als voorganger. Dus ik naar die viering om na afloop reclame te kunnen maken.
Ik zat in een goedgevulde kerk die - vergeleken bij zo'n 30 jaar geleden toen ik er wel eens een paar keer in ben geweest - prachtig is opgeknapt. Licht van binnen en stemmig.
Verder allemaal leeftijdgenoten of mensen die nog jonger waren. Biechtgelegenheid vòòr de viering, knielen, kruisjes slaan, tongcommunie als men al te communie ging en achterin een heleboel staande mensen. Ook al waren er nog voldoende staanplaatsen, men wilde blijkbaar daar staan.
Na afloop deelde ik flyers uit. Daar was in ieder geval belangstelling voor.
Wie deze film gezien heeft, gaat anders naar deze vorige paus kijken. Genuanceerder. Respectvol.
Nieuwsgierig? Welkom in Elim op zaterdag 22 september om 10.00 uur.
Frater Caspar op 03.09.07 om 08:47 [link-->]
