donderdag, 25 september 08
Retraite
Nog niet zo lang geleden heb ik mijn retraite vastgelegd.
Dit jaar houd ik die in Benedictijnerabdij van St. Andries te Zevenkerke, bij Brugge.
Het was er dit jaar nog niet van gekomen en ik wil per se vasthouden aan een jaarlijkse retraite.
Ik kan wel door blijven gaan met het doen van allerlei goede en belangrijke dingen, maar op zijn tijd 'een pas op de plaats' of 'schoon schip' maken vind ik belangrijk.
Misschien zouden meer mensen het moeten doen. Ik ben in ieder geval blij dat er in ons leven ruimte voor is en het ook als vanzelfsprekend wordt aangenomen dat je jaarlijks een retraite houdt.
Bezinning, stilte, rust en gebed zijn kernwoorden die horen bij een retraite.
Nu nog een goed boek kiezen dat ik dit jaar als houvast, als leidraad kan nemen.
Frater Caspar op 25.09.08 om 10:57 [link-->]
donderdag, 18 september 08
Terug uitRome
Sinds zondag ben ik weer terug uit Rome.
Samen met twee kameraden hebben wij daar een schitterende midweek gehad.
Ik was nog nooit in Rome geweest en een van mijn reisgenoten ook niet.
We hebben heel veel gezien en gedaan en zeker in het begin voelde ik me overvoerd.
Het meeste van alles werd ik geraakt door de moderne religieuze kunst uit de eerste helft van de vorige eeuw. Zoals alles daar in het Vaticaans museum bij elkaar hing: het maakte diepe indruk op me.
Vooral trof me een schilderij van een vrouw die een aalmoes gaf aan een bedelaar.
De blik in de ogen van die vrouw was zò 'gelijkwaardig,' zo eerbiedig naar de bedelaar toe.
Ik voelde tranen achter mijn ogen. Gek, dat je zò geraakt kunt worden door iets, terwijl dat voor een ander helemaal niet zo hoeft te zijn.
Gelijkwaardigheid hoort bij barmhartigheid. Als je écht barmhartig wilt zijn, dan ga je uit van de gelijkwaardigheid van elke mens. Juist in het mèns-zijn komt die gelijkwaardigheid tot uiting.
We zijn daar als fraters van barmhartigheid zo in opgevoed en nu ik het verbeeld zie, blijkt hoeveel mij dit blijkbaar voor mij betekent.
Verder hadden we alledrie het gevoel toen we in de St. Pieter waren, dat we echt bij een wereldkerk horen. De mis die we in de St. Pieter bijwoonden droeg daar zeker toe bij.
DANKBAARHEID is het gevoel dat nu, terug in Nederland, overheerst.
Frater Caspar op 18.09.08 om 01:27 [link-->]
donderdag, 04 september 08
Dankbaar
Afgelopen zaterdag vierde ik in kleine kring mijn zilveren kloosterfeest.
Het was een mooie dag met stralend weer en als hoogtepunt de eucharistieviering in onze kapel.
Na afloop van de mis heette ik iedere gast met enkele zinnen persoonlijk welkom en gaf ik aan waarom deze man of vrouw zo belangrijk voor mij was, is, is geweest.
Aan het eind van het feest reikte ik een prentje uit met op de achterkant onder andere de zin:
'Dankbare herinnering aan mijn zilveren kloosterfeest.'
Ja, dat gevoel van dankbaarheid draag ik nog steeds bij me.
Dankbaarheid naar wie of wat?
Naar God.
Naar de communiteit.
Naar degenen die mij in mijn leven gebracht hebben waar ik nu ben.
Ik merk de laatste maanden steeds meer bij mezelf dat 'dankbaarheid' een belangrijk woord is in mijn leven. Iemand die dankbaar is voor wat hem is gegeven, is tevreden en ziet naast de pijnplekken ook de weldaden die zich in zijn leven hebben voltrokken.
Frater Caspar op 04.09.08 om 11:19 [link-->]
