vrijdag, 19 december 08
Gezondheid
Het overkwam me deze week twee keer: ik ontmoette een tweetal bekenden, elk op een verschillende dag. Beiden zijn jonger dan ik.
De ene heeft een ernstige lichamelijke beperking die eerder zal verslechteren en niet meer verbeteren.
De andere is al een aantal weken thuis met een burn-out.
Deze twee ontmoetingen en de gesprekken die daarbij hoorden deden me weer eens realiseren dat gezondheid en welbevinden geen vanzelfsprekende gegevenheden zijn.
Het kan ieder van ons overkomen.
In ieder geval vind ik dat dankbaarheid ook hier op zijn plaats is. Gewoon omdat ik zelf gezond ben.
En deze twee mensen niet uit het oog verliezen!
Frater Caspar op 19.12.08 om 10:55 [link-->]
donderdag, 11 december 08
Advent
Uit een van de meditaties van de Elimgroep in deze Advent:
'' De weken vòòr Kerstmis hebben in de liturgie de kleur van Advent: paars.
Advent heeft in figuurlijke zin vooral echter de kleur van inkeer en stilte, van ontvankelijkheid
en rust: voordat we uitbundig het kerstfeest vieren, is het goed om je in stilte te bezinnen op de
komst van Christus."
Dat probeer ik nu en de ene keer lukt dat beter dan de andere: me in stilte bezinnen op de komst van
Christus. Er zijn zo vaak andere dingen waar ik eerder prioriteit aan geef dan aan stilte of privégebed.
Wat goed lukt is iedere dag een woordje of zinnetje dat met Advent te maken heeft, door de dag kort te herinneren of te overwegen. Dat kan gedurende het werk, voor het eten of op de fiets naar huis.
Voor mij geeft dat een gevoel van innerlijke vrede, hoe kort soms ook.
Frater Caspar op 11.12.08 om 09:28 [link-->]
zaterdag, 06 december 08
Wat is verantwoorde zorg?
Beetje later dan jullie van mij gewend zijn, maar toch nog een stukje voor mijn weblog.
Vorig weekend gewerkt, het weekend daarvoor zaterdags gewerkt en volgend weekend weer werken.
Dit weekend vrij.........dacht ik.
Vanmiddag ging de telefoon: of ik wegens ziekte kon bijspringen op zondagmiddag van 13.00-17.00 u.
Er was al iemand anders teruggekomen van vrije dagen en nòg iemand had toegezegd.
Ik vind collegialiteit een belangrijke waarde, goede zorg vind ik een nog belangrijkere waarde.
Maar mijn vrije dagen heb ik ook nodig, zeker als beginneling op deze afdeling: soms ben ik doodmoe
van alle nieuwe indrukken en afdelingsspecifieke regeltjes die ik me eigen moet maken. Om nog maar niet te spreken van de zwaarte van de patiëntenzorg: een groot verschil met 20-25 jaar geleden!
Natuurlijk heb ik toegezegd maar is dit de ideale oplossing? Het is het vinden van een balans tussen goede zorg voor de patiënt enerzijds en goede zorg voor mezelf anderzijds.
Frater Caspar op 06.12.08 om 03:33 [link-->]
