[Vorig bericht: "...en toch is nog niet alles daar"] [Volgend bericht: "De Ricinusbrug"]

21/12/2005: "Grmbll.. deel 2"

Ik ben er toch weer ingetrapt. De vorige ICT-malaise leek opgelost. Een gesprek met de directie, er bleken wel financiële middelen te zijn, ik mocht duidelijker mijn taken inperken. Ik had me nog wel zo voorgenomen om te stoppen met mijn ICT-taken, maar na dat gesprek dacht ik dat ik best weer verder kon...
Maar nu we in de verhuizing zitten en ik al weer twee dagen full-time kabeltjes aan het verleggen ben lopen de buizen weer vol. Kabels zijn te kort, zitten klem boven onbereikbare plafonds, zijn verkeerd aangesloten. De server staat op zijn nieuwe plek, maar herkent zijn internetaansluiting niet meer. Stekkertjes opnieuw aan kabels maken, stekkers ergens anders insteken (al weet ik ook wel dat dat niet helpt), kabel doormeten, toch maar een andere kabel proberen, vele malen bellen met de 'deskundigen' en geen steek vooruit komen. Een interne glasvezelkabel die er nog niet is, waar apparatuur op aangesloten moet worden die ik niet ken - wie heeft ooit bedacht dat wij zo'n kabel nodig hebben? -.
En intussen voel ik de hete adem van collega's en leerlingen in mijn nek. "Hebben we vandaag nog steeds geen internet?" "Kan ik weer printen vanuit de klas?" "Mijn computer is nog niet aangesloten" Iedereen snapt natuurlijk heel goed dat wij hier ook veel werk aan hebben, maar ondertussen... Zelfs mijn ICT-collega, die er normaal toch wat beter tegen kan dan ik, heb ik vandaag horen zeggen dat hij er wat moedeloos van werd.
Al twee dagen kom ik 'op' thuis, vandaag bijna tegen het ziek aan. Morgen nóg een dag, hopelijk voorlopig de laatste.