[Vorig bericht: "Feest!"] [Volgend bericht: "Mooie woorden?"]
16/09/2006: "Rustdag ;-)"
Zaterdags slaap ik -als het even kan- lekker uit. In onze communiteit hebben we op zaterdag geen gemeenschappelijk ochtendgebed en dat geeft een avondmens als ik de kans om eens te doen wat ik 's-morgens het beste kan: slapen! Meestal blijf ik liggen tot een uur of half tien, vanochtend zelfs tot elf uur. Er staat vandaag niks in mijn agenda dus in rincipe heb ik een rustdag.
Om half twaalf start ik mijn computer (ontbijt sla ik maar over, want om half een is er al weer lunch). De website van de Beweging van Barmhartigheid vraagt om een grondige update. Het is nog een ouderwetse site gemaakt in pure HTML, zonder content managing, dus onderhoud is een tijdrovende klus. Om vier uur staat alles erop. De nieuwsbrief, de uitnodiging voor de landelijke dag, een bijgewerkte agenda en een bijgewerkte voorpagina. En nu alles klaar is erger ik me nog aan een pagina 'actueel' waarop een bericht staat van 15 oktober 2005. Toch eens vragen of daar niet iets anders moet komen. Gelukkig beperkt mijn werk zich tot het technisch onderhoud.
Na de koffie met frater Ad, de rest van de communiteit is niet thuis, kijken we naar een DVD met stukjes uit de viering van afgelopen zondag. Dat was een extra cadeautje van vrienden van mijn ouders. Een prachtig aandenken aan het feest.
Tot slot werk ik nog een uurtje in de kas. Water geven, planten nakijken en rotte scheuten verwijderen. Dank zij het eerst warme en daarna natte weer deze zomer heb ik een stevig Botrytis-infectie in de kas. Veel orchideeën hebben zwarte bladvlekken, vlekjes op de bloemen, bruine knoppen en dus oko rotte scheuten. Eergisteren heb ik al een keer tegen de zeer besmettelijke schimmel gespoten en dat moet over een week of drie nog maar een keer. Tot nu toe heb al vijf of zes planten weg kunnen gooien. Ik vrees dat het er nog wel meer worden. Gisteravond hoorde ik van enkele andere hobbyisten dat zij hetzelfde probleem hebben. Voor hen niet leuk, maar wel een schrale troost dat het waarschijnlijk niet (alleen) aan mijn verzorging ligt.
En zo zit de dag er weer op. Tja, soms is het fraterleven net een gewoon leven...