HomeWeblog fr. NiekArchiefseptember 2006Vormselviering, nou ja... viering?

[Vorig bericht: "Mooie woorden?"] [Volgend bericht: "Leven in "Nazi-Nederland""]

24/09/2006: "Vormselviering, nou ja... viering?"

Zo ongeveer eens per maand ga ik naar de mis in de Sint-Janskathedraal. Het is een plek waar op traditionele wijze gevierd wordt, maar altijd goed verzorgd. Ze hebben en evenwichtige mix tussen mooie koorzang van de Schola en samenzang met het volk. Meestal wordt er een goede verkondiging gehouden. Het is allemaal wat 'vormelijk', maar ook dát is een deel van onze kerk (en wat erger is: volgens sommigen het enige deel).
Deze morgen kom ik de Sint Jan binnen en zie ik rode boekjes liggen in plaats van de gewoonlijke grauwgrijze 'Gooi en Stichtjes'. Wat is hier aan de hand? Het blijkt vandaag de dag van het vormsel te zijn voor de parochies Sint Jan en Sint Lucas. Twee flinke parochies, met samen negen vormelingen. Dat lijkt mij niet veel, maar daarom niet minder reden om er een goede viering van te maken.
Mis dus. In een poging om het voor de vormelingen nog enigszins begrijpelijk te maken hebben ze een paar gezangen ingeruild voor enkele ouwetjes uit de bundels: 'Kom, Schepper Geest', 'De Geest des Heren heeft' en 'Vernieuw Gij mij, o eeuwig licht!'. De vaste gezangen worden in het Latijn polyfoon uitgevoerd door de meisjes van de Schola. Geen vrolijke polyfoon, maar ingewikkelde melodieën met veel disharmonische samenklanken. Niet bepaald de muziek waar je je als jongere mee identificeert. Voor de kinderen is er een kinderwoorddienst - dus náást deze viering! Halverwege het vormselritueel sluiten zij weer aan zodat ze in elk geval de eucharistie straks meekrijgen.
Wat een gemiste kans. Is dit niet het ideale manier om een viering te maken waarin de boodschap van Jezus voor iedereen begrijpelijk uitgedragen wordt? Kan in deze viering geen eigentijdse liturgische muziek klinken, zoals dat ook op de wereldjongerendagen gebeurde? Mag je met heldere taal, gebaren en sfeer in zo'n viering aan jongeren, hun broertjes en zusjes, hun ouders en familie, aan alle gelovigen in kerk niet duidelijk maken wat een feest het is om bij deze kerk te horen?
Van oudsher hebben religieuzen hun deuren opengehouden voor mensen die zich in de structuur van de wereldkerk niet echt thuisvoelen. Vandaag wordt me weer duidelijk hoe belangrijk dat óók vandaag de dag nog is.

Reacties: 3 reacties : bekijk reacties >>>

op vrijdag, 06/10/06 reageerde Gabriël Roes:

Dag Niek,
Ik ben het met je eens dat het veel meer 'kindgericht' had kunnen zijn. Wat ik wel goed vond was de overweging van de bisschop: helder voor iedereen en in begrijpelijke taal. De reactie die ik ken van de vormelingen was, dat ze niet eens gemerkt hadden dat het zo lang had geduurd. En een van de reacties op de muziek (van iemand die vrijwel nooit in de kerk komt) was juist erg positief. Neemt niet weg dat je gelijk hebt dat de veelkleurigheid van diensten in de katholieke kerk gewenst blijft, en dat deze kleur in de reguliere kerk steeds meer vervaagt. Dat is jammer, merk ik ook aan onze kinderen, waarvan er één in deze dienst het vormsel deed.
Gabriël Roes

op dinsdag, 26/09/06 reageerde fr. Niek:

Hallo Bert,

Het is natuurlijk niet helemaal on-topic, maar je hebt uiteraard gelijk. Jezus zelf is daarin ook ons voorbeeld. Hij richtte zich niet alleen tot 'zijn' Joodse volk, maar tot ieder die de goede boodschap van barmhartigheid en broederschap wilde horen.

Daar ligt volgens mij ook meteen de sleutel én de moeilijkheid. Bij generalisaties als 'de islam' en 'de katholieke kerk' ga je de mist in omdat ook in de islam -net als in de RK-kerk- niet iedereen wil horen van barmhartigheid en broederschap. De dialoog wordt dan heel lastig.

Gelukkig zijn er hele goede initiatieven (juist vanuit de RK-kerk!). Een daarvan is het jaarlijkse gebed voor de vrede, in 1986 begonnen door paus Johannes Paulus II en daarna steeds opnieuw georganiseerd door de Sant'Egidiobeweging. Als je ooit in de gelegenheid bent om daar bij te zijn kan ik je dat zeker aanraden.

Vriendelijke groet, Niek

op dinsdag, 26/09/06 reageerde Bert:

Beste Niek,

Zou het gezien jouw laatste strofe ook niet des te belangrijker zijn dat het in het begin van deze eeuw (en gezien alle actualiteit) meer en meer de reikende hand naar andere wereldgodsdiensten definitief wordt uitgestrekt door bijvoorbeeld de katholieke kerk (met name richting de islam)? Dit onder het motto: wij zijn allen medebroeders.

Hartelijke Groeten,
Bert