[Vorig bericht: "Even terugkijken"] [Volgend bericht: "Johannes de doper"]
21/08/2007: "Als leraar voor de klas"
Ik was eigenlijk al weer vergeten hoe het ook al weer was. Een klas van 11 leerlingen voor je neus die 2 uur wiskunde moeten krijgen. Vorig jaar had ik op het beste moment 4 leerlingen, nu dus 11. Die 11 hebben nu nog een heel verschillend niveau voor dit vak. Sommigen liggen meer dan een jaar achter, anderen bijna een jaar voor. Dat is de beginsituatie en nu gaan we ervoor om ze allemaal in een jaar tijd klaar te krijgen voor het eindexamen.

Daar stond ik dan deze morgen: beamer geďnstalleerd (we hebben er nog steeds geen vast in de eigen klas...), papieren klaargelegd, nog op het laatste nippertje mijn lesvoorbereiding uitgeprint. De leerlingen komen binnen, boeken op tafel, rekenmachines in de aanslag en starten maar.
Twee lesuren later realiseer ik me dat lesgeven op deze manier eigenlijk topsport is. De lesstof voor een hele week is er in een keer door. Het is instructie geven, een verhaal vertellen en tegelijk vragen stellen aan de klas. Sommige leerlingen moet je bij de les houden, anderen een beetje afremmen. Steeds is het zoeken naar wie wat al wel weet en wie wat nog niet. Het is ingaan op vragen, afwijken van je plan en weer proberen daarbij terug te komen.
In gedachten ga ik even terug. Hoe deed ik dat 10 jaar geleden in het 'reguliere' vmbo? Zo'n klas had ik 4 keer in de week een lesuur. Daarin besprak ik 20 minuten huiswerk. Vertelde ik 10 minuten wat ze eigenlijk ook in het boek konden lezen. Als ik erg m'n best wilde doen zat er een voorbeeld bij. Dan gingen ze weer aan het werk met het huiswerk voor de volgende les. Zo ging dat dag in dag uit, jaar na jaar.
Ach, slecht onderwijs zal het toen niet geweest zijn, maar ik weet wél wat ik het leukste vind: even echt leraar zijn.

