[Vorig bericht: "De doos van Pandora"] [Volgend bericht: "De lente in de kop"]
22/01/2008: "Een mooie pluim"
Tja, misschien is dit een beetje een onbescheiden stukje, maar soms moet je toch even trots mogen zijn. Vanmiddag had ik op school een niet zo eenvoudige bespreking, een overleg tussen de groepsleiding, onderzoekers, therapeuten en school. Wanneer het met een jongere niet zo goed gaat als dat je graag zou willen is dat nooit eenvoudig en zo was het ook vandaag.
Deze keer was ook de verwijzer -degene die de jongere naar ons verwezen had- aanwezig bij het gesprek en aan het eind zei hij: "Ik ben blij om te horen dat jullie hier niet alleen betrokken zijn en je zorgen maken, maar vooral ook dat jullie met mededogen blijven kijken."
Dat woord, mededogen, trof me. Het is het kernwoord van mijn spiritualiteit, van de spiritualiteit van onze congregatie. Vaak zeggen we dat het woord mededogen, barmhartigheid maar weinig gebruikt wordt, maar dat niemand ónbarmhartig of meedogenloos genoemd wil worden. En tegelijk zeg je natuurlijk niet van jezelf dat je barmhartig bent. Maar als iemand anders het van je zegt...
Ik ging een klein beetje lichter naar huis en ik denk dat dat ook voor mijn collega's van de kliniek gold. Ik kan er in elk geval nog wel even op teren, al hoor ik er ook een opdracht in: kijk met mededogen.
Reacties: 2 reacties : bekijk reacties >>>
op dinsdag, 05/02/08 reageerde Christianne van de Wal:
beste Niek,
'Mededogen' is inderdaad een prachtig woord, en het rijmt op nog zo'n speciaal woord; "bewogen'. Gisteren en eergisteren zijn Henk en ik bezig geweest met de opzet van het boekje voor de associatie op 24 februari. En toen kwamen we ook tot de keuze van het frater lied 'Zie mijn mensen' met dus ook dat woord erin, en in één van de voorbeden hebben we het eveneens geplaatst. Als je zo bezig bent om teksten te verzamelen en ze te spiegelen aan jezelf en je leven word je je meer bewust van de klank en de uitstraling van zinnen, woorden, liederen. Fijn dat je zo'n pluim hebt gehoord! Het doet iets met je. Terecht!
op donderdag, 31/01/08 reageerde Caspar:
Hé Niek, misschien moet ik maar even reageren op jouw webverslag van 22 januari.
Omdat ik altijd op donderdagavond aan mijn eigen weblog werk, keek ik eerst eens even op onze site en kwam toen bij jouw verhaal uit.
Jij hebt het over mededogen met de ander. Ikzelf heb vandaag na de meditatie geprobeerd om door de dag wat stil te staan bij de zin: 'Zachtheid heelt scheuren van hardheid.' En ik heb het enkele malen mogen ervaren: met zachte ogen naar de ander kijken, maakt mijzelf zacht, mild van binnen.
Misschien niet helemaal een aansluiting op jouw verhaal, maar toch..........
