zondag, 26 maart 06
Rechten van het kind
Dit vraagt om actie!
"Vreemdelingenkinderen horen niet thuis in een gevangenis. Toch worden in Nederland kinderen steeds vaker en langer samen met hun ouders of alleen vastgezet in vreemdelingendetentie. Op dit moment alleen al zitten tientallen vreemdelingenkinderen opgesloten!"
Met deze tekst beginnen acht landelijke en internationale organisaties (waaronder Amnesty International en Unicef) een manifest tegen de opsluiting van asielzoekerskinderen in ons land. Zij houden gezamenlijk een petitie tegen het hardvochtige en illegale beleid van de Nederlandse overheid. Nederland heeft de internationale rechten van het kind erkend en toch gelden deze rechten in Nederland blijkbaar niet voor alle kinderen. Dat kan en dat mag niet!
Al jaren erger ik me aan het onmenswaardige, schriftgeleerdenbeleid als het over vluchtelingen in ons land gaat. Het wordt gedomineerd door de angst dat we misschien iemand ten onrechte in Nederland zouden laten verblijven. Maar dat daar kinderen en jongeren de dupe van moeten worden kan ik niet verdragen.
Ik roep iedereen daarom op om met mij de petitie te tekenen als teken van steun aan deze kinderen en als herinnering aan onze overheid dat zij een verdrag heeft getekend waaraan ze zich moet houden.
De petitie vind je hier.
Meer informatie op www.geenkindindecel.nl
En een kaartje sturen is ook een leuk idee!
Frater Niek op 26.03.06 om 12:35 [link-->]
woensdag, 22 maart 06
Zie ik ga iets nieuws beginnen...
Soms wordt je geduld danig op de proef gesteld. Bijna een jaar geleden is het dat er besloten werd om in een projectgroep te gaan denken over competentiegericht onderwijs op de Zwengel. Vandaag kwam de projectgroep voor het eers bij elkaar.
Een vruchtbare bijeenkomst, dat wel. We zetten voor onszelf de doelen en ideeën eens op een rij die we zo in het afgelopen jaar in de wandelgangen gespuid hebben. Het wordt al snel duidelijk welke kansen dit nieuwe model ons biedt. Een betere aansluiting voor onze leerlingen op vervolgonderwijs en wanneer onderwijs niet haalbaar is een betere kans op werk. Een goed alternatief om kwaliteiten zichtbaar te maken wanneer examens niet mogelijk zijn. Een beoordelingsmodel dat ons minder afhankelijk maakt van externe examencommissies. Zelfs de mogelijkheid om dat dwingende diplomadoel wat minder dwingend te maken.
Tegelijk zien we ook wel wat het van de school gaat vragen. Het is een heel andere manier van denken over onderwijs en over beoordelen. Het zal vragen om een nieuwe didaktiek en pedagodiek. De vakken zullen eens kritisch in het licht gehouden moeten worden.
Nog een hele weg te gaan dus, maar met een mooi doel. En de eerste stap is nu gezet.
PS. Vincent, misschien heb je wel gelijk!
Frater Niek op 22.03.06 om 09:14 [link-->]
dinsdag, 21 maart 06
Voor de rechter...
Om half tien stipt stonden we in de centrale hal van het paleis van justitie: vijf leerlingen, een collega en ik. Vlak daarvoor waren we door de metaaldetector gekomen en veilig gekeurd. En vlak daarvoor waren we tot de ontdekking gekomen dat onze komst bij de balie toch niet bekend was, maar we waren welkom.
Een bezoek aan de rechtbank stond voor vandaag op het programma. De leerlingen die maatschappijleer in hun vakkenpakket hebben krijgen daarin een hele module over criminaliteit en recht en dit bezoek was daar min of meer een afsluiting van.
We wonen drie zittingen van de politierechter bij. Twee keer een zaak over huiselijk geweld met alcohol in het spel. De derde een beroving bij een pinautomaat. En ik heb me verbaasd.
Verbaasd over mijn leerlingen die toch maar even twee uur aan een stuk hebben geluisterd naar de betogen en verhalen van de rechter, de officier en de advocaat. Maar meer dan dat verbaasd over de rechtspraak zelf.
Ik had een een-tweetje verwacht tussen officier en advocaat en daarna een uitspraak van de rechter. Hamer erop en volgende zaak! Maar niks van dat. De rechter bleek de dossiers goed te kennen en nam uitgebreid de tijd om de verdachte de bevragen naar het hoe en waarom en naar de plannen voor de toekomst. De rechter deed buitengewoon zijn best om zich een beeld te vormen van de omstandigheden omtrent het misdrijf en de omstandigheden in het leven van de verdachten. Zoveel zorg had ik niet verwacht. Ik merk dat ik er zelfs een beetje trots op ben dat we in Nederland een rechtssysteem hebben dat zo met mensen omgaat. Ik ben lang niet altijd trots op mijn Nederlanderschap, maar vandaag even wel!
Jammer wel dat we niet wat verder konden kijken achter de schermen en dat we ook niet in gesprek konden gaan met de officier. Daar hadden we wel op gerekend, maar de ochtend was voor de leerlingen toch wat te lang. Ze verzekerden me dat ze echt geen vragen hadden. Nou ja, dan ben ik verder benieuwd naar hun verslag van dit bezoek.
Frater Niek op 21.03.06 om 07:47 [link-->]
